Umięśnieni unikną cukrzycy!

Dbacie o swoją kondycję? Na pewno macie świadomość, że poprawia to stan waszego zdrowia i układu krwionośnego, zwłaszcza serca. Jest jednak jeszcze jeden istotny efekt rozwijania mięśni kosztem tkanki tłuszczowej, który odkryli niedawno naukowcy. Wysportowani ludzie mają bowiem również znacznie niższe ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2.

Odporność tkanek na insulinę

Mimo że hormon ten jest produkowany, zmniejsza się wrażliwość mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby oraz innych tkanek organizmu. W rezultacie zaburzony zostaje z tego powodu metabolizm węglowodanów (a także białek i tłuszczów), co w efekcie daje obraz choroby podobny jak u osób, u których trzustka faktycznie insuliny nie produkuje.

Głównym sposobem leczenia cukrzycy typu 2 jest zmiana trybu życia pacjenta:
  • obniżenie wagi, zwłaszcza u osób otyłych,
  • stosowanie odpowiedniej, zdrowej diety,
  • zwiększenie aktywności fizycznej.
Jak łatwo się domyślić, wprowadzenie tych zmian daje w efekcie utratę tłuszczu w różnych partiach ciała oraz zwiększenie masy mięśniowej, będące skutkiem bardziej aktywnego trybu życia.

Badania nad rozwojem mięśni

Pytanie, jakie postawiono sobie na początku badań, brzmiało: czy sam wzrost masy mięśniowej, niezależnie od nadwagi czy otyłości, może wpływać pozytywnie na kontrolę cukru we krwi? Wiadomo już było wówczas, że u osób mających niezbyt rozwinięte mięśnie, ryzyko insulinooporności i rozwoju cukrzycy jest zauważalnie wyższe.

Do badań wybrano dane ponad 13 tysięcy osób, reprezentatywnych w skali społeczeństwa. Wszyscy mieli ponad 20 lat, ważyli minimum 35 kilogramów, a z badań wykluczono ciężarne kobiety ze względu na zmiany metabolizmu naturalne w ich stanie.

Analiza tych danych wykazała, że większa masa mięśniowa, w stosunku do masy ciała danej osoby, była ściśle związana z wysoką wrażliwością na insulinę i niższym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2. Osoby lepiej umięśnione miały lepszy metabolizm cukrów, niezależnie od innych branych pod uwagę czynników biologicznych i zewnętrznych.

Kontrola wagi to nie wszystko

Naukowcy sugerują, że oprócz monitorowania masy ciała, BMI oraz obwodu talii chorych na cukrzycę lub osób z grup ryzyka, należy także kontrolować ich masę mięśniową. Jest to równie ważne u osób szczupłych, co u tych z otyłością.

Odkrycie to stawia aktywność fizyczną na jeszcze wyższej pozycji w profilaktyce i leczeniu cukrzycy typu 2 – paradoksalnie jednak, jest dla chorych dobrą wiadomością. Zwłaszcza dla chorych z nadwagą, którzy bezskutecznie próbują zrzucić nadmiarowe kilogramy – i z powodu kiepskich wyników zniechęcają się, sądząc, że ćwiczenia i tak im w niczym nie pomogą.

Dr Preethi Srikanthan z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles podkreśla jednak, że wyniki badań bynajmniej nie zmniejszają znaczenia zmiany trybu życia i ograniczenia wagi. Sugerują jedynie, że ćwiczenia fizyczne, fitness, budowa masy mięśniowej i zwracanie większej uwagi na ogólną aktywność są istotniejsze, niż dotąd sądzono.

Słowa kluczowe dla artykułu

Artykuły Cukrzyca

Etap pierwszy konkursu „ Program dla cukrzyków ” właśnie się zakończył. Regulamin konkursu przewidywał testowanie glukometrów przez 100 osób, ale nadsyłane przez uczestników odpowiedzi były tak ...

Ból przewlekły jest spowodowany różnymi chorobami - m.in. cukrzycą, miażdżycą oraz nowotworami. Naukowcy odkryli gen, który w przyszłości pozwoli na opracowanie nowego leku przeciwbólowego.

Odkryto gen odpowiedzialny za ból przewlekły!

Menopauza nie jest przyjemna, jednak - wbrew temu, co uważano dotychczas - nie podnosi ryzyka zachorowania na cukrzycę. Ważne jest jednak, aby dbać o swoją kondycję fizyczną.

Najnowsze badania nie wykazują związku pomiędzy występowaniem cukrzycy a menopauzą.

Ostatnie badania naukowe sugerują, że dentysta będzie w stanie zdiagnozować cukrzycę, gdy tylko oceni stan uzębienia pacjenta. Okazuje się, że cukrzycy częściej cierpią na choroby jamy ustnej.

Zapalenie dziąseł należy wyleczyć u stomatologa, inaczej może dojść najpierw do rozchwiania, a potem do utraty zębów.

Zespół stopy cukrzycowej to jedno z najpoważniejszych powikłań cukrzycy, pojawia się u 6 do 10% chorych. Komplikacje zaczynają się od kłopotów z poruszaniem, a mogą zakończyć amputacją stopy. ...

Stopa cukrzycowa to niebezpieczne powikłanie cukrzycy. Może mieć charakter naczyniowy i neuropatyczny. Zaburzenia naczyniowe powstają w wyniku miażdżycy tętnic kończyn dolnych. Cukrzyca nasila znacznie zmiany miażdżycowe. Neuropatia ruchowa wpływa na deformację stopy poprzez zaburzenia równowagi pomiędzy mięśniami antagonistycznymi. Zaburzenia czucia objawiają się brakiem odczuwania bólu, temperatury i dotyku. Osoby chore na cukrzycę powinny dokładnie oglądać stopy, zwłaszcza po długim spacerze. Nie mogą bagatelizować żadnych, drobnych zmian. Nieleczony zespół stopy cukrzycowej może prowadzić do amputacji kończyny.

Glukoza jest podstawowym źródłem energii naszego organizmu. Jest to cukier prosty, który składa się z sześciu atomów węgla. Jego stężenie wykrywa się na podstawie badania krwi. Niekiedy jej poziom ...

Cukrzycę typu 2 nie powoduje jedynie jeden czynnik. Może bowiem ich być nawet kilka naraz, aby doszło do jej rozwoju. Warto wiedzieć jednak, że nie są one równoważne. Chorobę może powodować interakcja czynnikami genetycznymi (najprawdopodobniej dziedziczenie wielogenowe) a czynnikami środowiskowymi. Inna przyczyną może być także nasilone upośledzone wydzielanie insuliny oraz obecność obwodowej insulinooporności.<br />
<br />
Szansę uniknięcia zapadnięcia na cukrzycę może powodować np. zwiększenie aktywności fizycznej oraz obniżenie masy ciała. Jest to bardzo istotne zwłaszcza w przypadku osób genetycznie obciążonych ta chorobą. Takie niepoddające się modyfikacji czynniki ryzyka mogą być zatem maksymalnie zredukowane. Zmiana trybu życia na bardziej zdrowy powinna być jednak celem nie tylko osób cierpiących z powodu cukrzycy, by zminimalizować ryzyko pojawienia się tej choroby.<br />
<br />
Jakie czynniki wpływają na wystąpienie cukrzycy typu 2? Na to pytanie odpowie nasz ekspert - prof. dr hab. Waldemar Karnafel, diabetolog.

Cukrzyca typu 1 to inaczej cukrzyca insulinozależna. Choroba ta jest wynikiem niewydolności trzustki w zakresie wytwarzania insuliny. Jej skutkiem jest podwyższony poziom cukru we krwi. Cukrzyca ...

&nbsp;Leczenie cukrzycy typu I polega na przyjmowaniu insuliny, ponieważ trzustka nie produkuje tego hormonu. Natomiast w cukrzycy typu II – dopiero gdy dieta i ćwiczenia nie przynoszą lepszych efektów, leczenie polega na dawkowaniu insuliny.<br />
<br />
Część leków przeciwcukrzycowych działa poprzez pobudzanie wydzielania insuliny z komórek B wysp trzustkowych. Jednak ich skuteczność z czasem maleje. Dość często insulina jest podawana wraz z doustnymi lekami.<br />
<br />
Insulina to substancja, którą uzyskuje się z trzustek zwierząt lub w procesach biotechnologicznych. Po dostaniu się pod skórę, insulina krystalizuje się, a hormon osiąga wysoki poziom we krwi dopiero po ok. 2 godzinach. Aby insulina zadziałała odpowiednio na organizm, musi upłynąć 30-45 minut. Jednak większość chorych nie stosuje się do tego zalecenia i wstrzykuje sobie insulinę zbyt późno.

Cukrzyca insulinoniezależna to cukrzyca typu 2. Należy do grupy chorób cywilizacyjnych, czyli takich, które rozwijają się coraz częściej wraz z rozwojem cywilizacji. Choroba ta określana jest ...

Cukrzyca typu II to choroba cywilizacyjna, o której decyduje m.in.: tryb życia człowieka i nawyki żywieniowe. Dodatkowo, osoby z nadwagą i otyłością znacznie częściej chorują na cukrzycę niż szczupłe. Cukrzyca jest rozpoznawalna u dzieci oraz u osób starszych.<br />
<br />
Leczenie cukrzycy typu II obejmuje podanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, które mają działanie hipoglikemizujące, ponieważ pobudzają wydzielanie insuliny z komórek B wysp trzustkowych. Dodatkowo, wykorzystuje się działanie antyhiperglikemiczne poprzez hamowanie wątrobowej produkcji glukozy i nasilenie beztlenowej przemiany glukozy.<br />
<br />
Zatem farmakologiczne leczenie cukrzycy typu drugiego ma na celu pobudzenie komórek trzustki do syntezy większej ilości insuliny oraz zmniejszenie ilości cukrów wchłanianych w jelitach. Leki przeciwcukrzycowe mają postać pojedyńczych preparatów doustnych. Po pewnym czasie leki cukrzycowe stają się obojętne dla organizmu. Jakie jest działanie niepożądane preparatów na cukrzycę?

Cukrzyca ciążowa, zwana też cukrzycą ciężarnych, jest to - zgodnie z definicją - każde zaburzenie gospodarki węglowodanowej wykryte po raz pierwszy w czasie ciąży. Cukrzyca ciążowa występuje u ...

Cukrzyca dotyczy około 2-5% kobiet ciężarnych. To choroba utajona powstająca w wyniku zaburzenia poziomu glukozy we krwi wskutek wysiłku fizycznego czy silnego stresu. Ilość glukozy gwałtownie wzrasta, a organizm nie jest w stanie wykorzystać ją w całości do niezbędnych procesów życiowych. Duży wzrost i spadek poziomu glukozy we krwi jest niebezpieczny, może prowadzić do śpiączki cukrzycowej lub hipoglikemicznej.<br />
<br />
Chorobę diagnozuje się na podstawie badania poziomu glukozy w surowicy na czczo i badania ogólne moczu. Jeżeli wyniki badań odbiegają od normy, lekarz ginekolog skieruje pacjentkę do poradni diabetologicznej. Następnie wprowadza się specjalną dietę, dzięki której można wyrównać poziom glikemii.<br />
<br />
Dieta ciężarnych powinna składać się z trzech posiłków i dwóch przekąsek, bogatych w węglowodany złożone, które stanowią 200 g dziennie. Źródłem cukrów złożonych są m.in.: warzywa, kasze i makarony pełnoziarniste. W diecie kobiety w ciąży nie może zabraknąć również białek i tłuszczów, niezbędnych do prawidłowego rozwoju dziecka.

Cukrzyca to przewlekła choroba ogólnoustrojowa charakteryzująca się hiperglikemią, czyli podwyższonym stężeniem glukozy (cukru) we krwi. Schorzenie to wynika z defektu wydzielania lub działania ...

To dyskretne urządzenie pozwoli cukrzykowi zachować ciągłość podawania dawek insuliny.

Pytania do eksperta

Wzrost wagi, apetyt na słodycze i ciągłe zmęczenie

Witam, mam 50 lat, jeszcze klika lat temu miałam niski poziom cukru, w ciągu dnia wynosił np. 89. Pielęgniarka kazała nosić przy sobie cukierki. Ostatnio miewałam wilczy apetyt na słodycze. W nocy bardzo się pociłam, wręcz woda stała na mostku. Miałam niezły apetyt i do tego przytyłam, przy wzroście 166 ważę 85 kg, to straszne. Miewam bóle głowy, często jestem zmęczona i nic mi się nie chce, ...
Odpowiada: lek. Joanna Gładczak

Co zrobić z życiem po wykryciu cukrzycy?

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Czy cukrzyk może pracować w godzinach nocnych?

Odpowiada: lek. med. Magdalena Szymańska
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Zdrowie

Mgr Marta Bednarska

farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii.

Mgr Marta Bednarska
Lek. Tomasz Makos

lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu

Lek. Tomasz Makos
Lek. Monika Szlachta

lekarz w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Mińsku

Lek. Monika Szlachta
Wszyscy konsultanci »