Właściwości dzikiej róży

Mgr Aneta Kościołek
Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Aneta Kościołek - dietetyk, biotechnolog, specjalista ds. zdrowia publicznego. Doktorantka Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.

Dzika róża jest bogatym źródłem substancji czynnych, które mają wartości lecznicze i kosmetyczno-pielęgnacyjne. Zawiera mnóstwo witaminy C, która zwiększa odporność organizmu, oraz kwasów owocowych, mających zbawienny wpływ na wygląd i stan skóry. Ponadto olejek różany, wytwarzany z dzikiej róży, ma właściwości uspokajające, antydepresyjne i łagodzące bóle głowy. Jeśli chcesz wyglądać młodo i czuć się zdrowo, skosztuj smacznych owoców dzikiej róży.

Dzika róża w ziołolecznictwie

Dzika róża to kolczasty krzew z rodziny różowatych. Ma liście złożone, a owoce – szupinkowe, koloru czerwonego.

W Polsce istnieje dwadzieścia gatunków róży, a najbardziej rozpowszechnioną jest róża pomarszczona. W celach leczniczych wykorzystuje się różę dziką, psią różę oraz szypszynę.

Czerwone i soczyste owoce dzikiej róży – szupinki – zbiera się w sierpniu i wrześniu przed pełnym dojrzeniem i suszy w suszarni w temperaturze 50 stopni Celsjusza. W kosmetyce używane są zarówno nasiona, owoce, jak i kwiaty. Zbiór owoców dzikiej róży najlepiej przeprowadzać w pogodne dni, kiedy obeschnie rosa. Do celów spożywczych i leczniczych owoce dzikiej róży przed suszeniem najpierw się rozcina i wydrąża ziarna razem z włoskami. W przemyśle kosmetycznym dziką różę wykorzystuje się głównie do pozyskiwania olejków aromatycznych.         

Zawartość witaminy C w dzikiej róży

Owoce dzikiej róży od dawna stosowane są jako jedno z bogatszych źródeł witaminy C. Już 1-3 owoce tej róży mogą pokryć dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na tę witaminę. Zawartość kwasu askorbinowego w owocach dzikiej róży zależy od czasu ich zbioru i sposobów suszenia. Długotrwałe suszenie w temperaturze 40 stopni Celsjusza powoduje straty kwasu askorbinowego do 75%. Najwięcej witaminy C występuje w miękiszu szupinki. Naturalna witamina C jest pięć razy bardziej aktywna niż syntetyczna.  

Im dłuższy czas przechowywania owoców dzikiej róży, tym mniejsza w nich zawartość witaminy C. Kwas askorbinowy ulega bowiem utlenianiu. Dzika róża, oprócz witaminy C, jest też prawdziwym bogactwem witamin: P, K, E, witamin z grupy B oraz prowitaminy A. W owocach dzikiej róży wykryto również bioflawonoidy, karotenoidy (beta-karoten, likopen i zeaksantynę), garbniki, cukry, pektyny, kwasy organiczne (kwas cytrynowy i kwas jabłkowy), olejki eteryczne i sole mineralne.

Wpływ dzikiej róży na organizm

Owoce dzikiej róży działają wzmacniająco. Witamina C wspomaga system odpornościowy organizmu przy przeziębieniach, w ciąży, przy nadmiernej kruchości naczyń krwionośnych oraz kamicy żółciowej i nerkowej. Dziką różę stosuje się także przy nieżytach przewodu pokarmowego, biegunkach, w chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy, reumatyzmie i oparzeniach. Często dziką różę traktuje się jako główny lek w objawach szkorbutu.

Wyciągi z dzikiej róży zaleca się kobietom w okresie ciąży i karmienia, rekonwalescentom oraz osobom w stanach ogólnego osłabienia i zmęczenia. Z owoców dzikiej róży pozyskuje się olej, zawierający witaminę E, karotenoidy, sterole oraz nienasycone kwasy tłuszczowe. Stosuje się go w fizjoterapii do leczenia stanów zapalnych skóry, oparzeń i trudno gojących się ran.

Dzika róża ma również działanie nawilżające, zmiękczające i wygładzające skórę.

Takie właściwości dzika róża zawdzięcza obecnym w niej związkom witaminowym, pektynom, aminokwasom, a w szczególności organicznym kwasom owocowym. Kwasy owocowe przyczyniają się do rozluźnienia komórek naskórka. Złuszczające działanie kwasów owocowych wykorzystane zostało w leczeniu zmian trądzikowych i potrądzikowych skóry. Ponadto kwasy te zmniejszają suchość skóry wskutek stymulacji biosyntezy ceramidów i wzrostu ich poziomu w naskórku.

 

Powstająca z beta-karotenu witamina A wraz z kwasem askorbinowym rozjaśniają skórę i zapobiegają powstawaniu plam pigmentacyjnych. Natomiast zawarty w dzikiej róży kompleks witamin z grupy B jest skuteczny w leczeniu łojotoku skóry i zapobiega szorstkości cery.

Olejek różany w kosmetyce

Pierwszy olejek różany został wydestylowany z płatków róż przez arabskiego lekarza w X wieku. Kobiety stosowały go do perfumowania ciała i do przemywania cery. Dziś wiadomo, że olejek różany to mieszanina aktywnych składników i olejków eterycznych. Olejek różany ma właściwości przeciwdepresyjne, uspokajające i łagodzące bóle głowy. Stosowany zewnętrznie na skórę ma działanie podobne do pozyskiwanego z nasion dzikiej róży oleju różanego. Olejek różany działa przeciwbakteryjnie i łagodzi oparzenia skórne spowodowane zbyt intensywnym opalaniem słonecznym.

Początkowo wykorzystywano go w kosmetyce dla samego zapachu. Dziś stosowany jest również jako składnik kremów i płynów dla cery wrażliwej, suchej i zmęczonej. Olejek różany otrzymywany z kwiatów róży jest niezwykle drogi, gdyż do otrzymania 1 kg olejku potrzeba aż 4 ton płatków. Z tego powodu do kompozycji zapachowych stosuje się często tańszy olejek geraniowy.     

Słowa kluczowe dla artykułu

Artykuły Zioła i przyprawy

Zioła i przyprawy są istotnym dodatkiem nie tylko do dań, ale i wypieków. Jeśli chcesz wzbogacić smak pieczonego w domu chleba, koniecznie pamiętaj o dodaniu odpowiednich przypraw i ziół.

Zioła i przyprawy do chleba

Sterole roślinne, czyli tak zwane fitosterole, chronią organizm przed chorobami układu krążenia, obniżają cholesterol LDL, wzmacniają układ odpornościowy i wpływają pozytywnie na pracę wielu narządów.

Nieznane właściwości fitosteroli

Właściwości antyrakowe owoców i warzyw są znane od dawna. Także imbir przeciwdziała rozwojowi nowotworów. Kłącze imbiru pomaga zwalczać raka prostaty, piersi, układu oddechowego i pokarmowego.

Imbir chroni przed nowotworem prostaty!

Dzięki ostatnim badaniom wiadomo, że przyprawy są czymś więcej niż tylko dodatkiem do potraw. Naukowcy odkryli, że antyoksydanty w nich zawarte pomagają przeciwdziałać chorobom przewlekłym.

Czy tłuste potrawy mogą być zdrowe?

Zioła i przyprawy to artykuły, które są stosowane w sztuce kulinarnej w celu nadania, urozmaicenia bądź wydobycia smaku i aromatu potraw. W kuchni polskiej najczęściej wykorzystuje się sól ...

Czosnek skutecznie chroni przed infekcjami o charakterze bakteryjnym i wirusowym. Powinny polubić go osoby ze skłonnościami do drożdżaków i pleśniawek.

Cynamon jest przyprawą i ziołem o właściwościach leczniczych. Ma zastosowanie w walce z bólem gardła, niestrawnością, grzybicą pochwy oraz cukrzycą typy 2, gdyż obniża poziom cukru we krwi.

Cynamon to jedna z najstarszych przypraw znanych ludzkości.

Imbir jest rośliną dodawaną do potraw. W Polsce stosowany jest jako aromatyczna przyprawa do wielu ciast i słodkich deserów, a jego sok jest znanym dodatkiem do piwa. Ostatnio wzrasta jego ...

Spośród właściwości imbiru za najważniejsze uznać można ułatwianie trawienia, dzięki olejkowi zawartemu w kłączu pobudza wydzielanie soku żołądkowego, działa żółciopędnie i rozkurczowo, leczy wzdęcia.

Właściwości rokitnika są wykorzystywane w ziołolecznictwie i w kosmetyce. Zioło lecznicze zawiera cenne dla zdrowia witaminy, flawonoidy oraz kwasy organiczne. Olej rokitnika jest bogaty w kwas ...

Szafran jest najdroższą i najszlachetniejszą przyprawą świata. Jej pozyskanie jest pracochłonne i wymaga dużo cierpliwości, pozyskuje się ją ręcznie z pręcików krokusa purpurowego, hodowanego w ...

Kumaryna to substancja chemiczna o zapachu świeżego siana. Występuje naturalnie w niektórych roślinach, a szczególnie w cynamonie . Kumaryna ma działanie rozkurczowe i przeciwobrzękowe, ale ze ...