Włosogłówczyca (trichurioza)

Trichurioza, z łac. trichuriosis, należy do chorób pasożytniczych układu pokarmowego. Trichurioza to inaczej trychocefaloza albo włosogłówczyca. Ta choroba spowodowana jest zarażeniem włosogłówką ludzką (Trichuris trichiura, Trichocephalus trichiurus), robakiem należącym do nicieni i pasożytującym w okrężnicy lub jelicie ślepym człowieka. Zarażenie tym pasożytem jest powszechne na całym świecie, zwłaszcza w klimacie ciepłym i wilgotnym, tropikalnym.

Włosogłówka -zdjęcia

Nicień charakteryzuje się nitkowatym kształtem ciała. Długość to zazwyczaj... »

Przyczyny i objawy włosogłówczycy

Do zarażenia może dojść na skutek zjedzenia niedomytych owoców lub warzyw. Możliwe jest także przeniesienie pasożyta podczas stosunku seksualnego, jednak zdarza się to dosyć rzadko. Najwięcej zachorowań na włosogłówczycę notuje się na Karaibach, w Południowej Afryce i w Malezji. Masywne zarażenie powoduje objawy przypominające wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Bardzo często włosogłówczyca przebiega bezobjawowo. Ma to miejsce wtedy, gdy zakażenie ma stosunkowo łagodną postać. Chory nie zdaje sobie sprawy z tego, że w jego układzie pokarmowym pasożytują nicienie. Przy masywnych zarażeniach, zwłaszcza u małych dzieci, występują jednak objawy choroby. Zalicza się do nich:

• częste, luźne stolce z krwią i śluzem,
• nudności i bóle głowy,
• wzdęcia,
• osłabienie, uczucie zmęczenia,
• brak apetytu,
• spadek masy ciała,
• niedobory składników odżywczych,
• niedokrwistość (z powodu krwawienia z błony śluzowej),
• utratę przytomności (zwłaszcza u dzieci),
• drgawki,
• kolkę,
• zaburzenia snu,
• nerwicę lub nadpobudliwość.

Zarażenie włosogłówką ludzką może wywołać zapalenie wyrostka robaczkowego, anemię i choroby wrzodowe przewodu pokarmowego. Czasami pojawiają się również alergiczne zmiany skórne. U chorego wzrasta również ryzyko infekcji bakteryjnych. Jeśli oprócz trichuriozy u pacjenta zaobserwowano inne choroby pasożytnicze, a pasożyty są stosunkowo dużych rozmiarów, może dojść do obfitego krwawienia w układzie pokarmowym. Taki stan jest wbrew pozorom dość powszechny.

Rozpoznanie, profilaktyka i leczenie włosogłówczycy

Trichuriozę diagnozuje się na podstawie badania koproskopowego – badania kału oraz wymazu okołoodbytniczego. Jaja pasożyta wydalane są wraz z kałem w trzy miesiące po zarażeniu. Liczbę jaj włosogłówki ludzkiej w kale określa się za pomocą metody Kato i Miury. Wynik poniżej tysiąca osobników na 1 g kału oznacza lekką inwazję, natomiast wynik powyżej dziesięciu tysięcy na 1 g kału oznacza masywne zarażenie. Mimo iż kolonoskopia nie jest standardowo stosowana w rozpoznaniu włosogłówczycy ze względu na fakt, że dorosłe osobniki pasożyta mogą zostać przeoczone, w niektórych przypadkach badanie to pozwoliło ustalić ich obecność. Kolonoskopia jest stosunkowo użyteczna, zwłaszcza u chorych z kilkoma osobnikami rodzaju męskiego, u których w próbce stolca nie wykryto jaj.

W leczeniu włosogłówczycy stosuje się albendazol, mebendazol albo iwermektynę. W ciężkich przypadkach leczenie może wymagać powtórzenia. Choroba nie wymaga hospitalizacji. W niektórych przypadkach wskazana jest suplementacja żelazem. Aby uniknąć zarażenia włosogłówką ludzką, należy 2-3 razy w roku profilaktycznie oczyszczać organizm z pasożytów oraz odtruwać go z toksyn.