Zaćma – kiedy operować?
Zaćmę można podzielić na wrodzoną i nabytą. Choroba polega na zmętnieniu soczewki oka, co sprawia, że traci ona swoją przejrzystość. Zaćmę nabytą można podzielić na pierwotną i wtórną. Choroba pojawia się około 60. roku życia u kobiet. Jest wynikiem następujących zaburzeń w organizmie: biochemicznych zmian stężenia białka soczewki, uszkodzenia torebki soczewki i wielu innych. Zaćma starcza może pojawić się w przebiegu innych chorób, m.in.: cukrzycy i nadciśnienia tętniczego.
Objawem zaćmy starczej jest zniekształcenie obrazu. Następnie pojawiają się problemy z ostrością widzenia w nocy oraz przy jasnym świetle. W badaniu lekarskim okulista zauważa zmętnienie soczewki. Ze względu na miejsce występowania zmętnienia można wymienić: zaćmę podtorebkową, korową i jądrową. Pogorszenia widzenia nie można skorygować za pomocą dostępnych na rynku soczewek. Bardzo często jedynym rozwiązaniem jest operacja zaćmy. Kiedy pacjent kwalifikuje się na zabieg?
Objawem zaćmy starczej jest zniekształcenie obrazu. Następnie pojawiają się problemy z ostrością widzenia w nocy oraz przy jasnym świetle. W badaniu lekarskim okulista zauważa zmętnienie soczewki. Ze względu na miejsce występowania zmętnienia można wymienić: zaćmę podtorebkową, korową i jądrową. Pogorszenia widzenia nie można skorygować za pomocą dostępnych na rynku soczewek. Bardzo często jedynym rozwiązaniem jest operacja zaćmy. Kiedy pacjent kwalifikuje się na zabieg?
