Założenie korony

Założenie korony na zęby wykonuje się po leczeniu kanałowym zębów przednich i tylnych. Koronki na zęby są niezwykle użyteczne, kiedy ząb został złamany lub gdy próchnica zębów spowodowała osłabienie i zniszczenie zęba. Korona na zęby jest umieszczona na powierzchni pozostałego zęba. Celem założenia korony jest nadanie zębom naturalnego wyglądu i wzmocnienie ich. Jeśli osoba z koronką będzie dbać o zęby, możliwe jest noszenie jej przez wiele lat. Korona zębowa zakładana jest także przed tym, jak mocowany jest most protetyczny. Zakładanie korony na zęby wykonuje się także na wcześniej wstawionych implantach zębowych.

Rodzaje koron dentystycznych

Wśród dostępnych koronek na zęby można wyróżnić: 

• korony porcelanowe o podbudowie z metalu szlachetnego, np. złota, które ma właściwości przeciwpróchnicze,
• korony porcelanowe (mniej wytrzymałe niż te na podbudowie z metali szlachetnych, jednak o bardzo naturalnym wyglądzie),
• korony porcelanowe na podbudowie metalowej (najczęściej stosowane),
• korony będące kombinacją porcelany i kompozytu (o naturalnym wyglądzie, ale mniej wytrzymałe niż korony porcelanowe na podbudowie metalowej),
• korony pełnoceramiczne z podbudową z tlenku cyrkonu,
• korny akrylowe (tymczasowe),
• korony pełnometalowe – obecnie rzadko stosowane.

Innym rodzajem koron dentystycznych są korony protetyczne mocowane na implantach. W tym wypadku korona nie jest mocowana na pozostałości zęba, lecz wprowadzany jest implant. Po jego wygojeniu za pomocą łączników implantologicznych nakłada się korony protetyczne. Do koron dentystycznych, które mogą być mocowane na implantach, zaliczamy korony porcelanowe na podbudowie metalowej lub korony pełnoceramiczne z tlenku cyrkonu.

Wskazania do wykonania koronki na zęby i przebieg założenia korony zębowej

Koronki na zęby zakłada się, gdy:

• miało miejsce złamanie zęba,
• ząb został osłabiony dużą plombą,
• miało miejsce kanałowe leczenie zębów i ząb jest osłabiony,
• plomba uległa przebarwieniu, a pacjentowi zależy na estetycznym wyglądzie zębów.

Koronki na zębach tylnych głównie wykonywane są po leczeniu kanałowym. Często w takich zębach powstają duże ubytki spowodowane przez próchnicę. Zęby martwe są słabsze, bardziej kruche i podatne na złamania. Dlatego też każdy ząb leczony kanałowo powinien mieć założoną koronkę. Będzie ona pełniła funkcję ochronną.
Korony zębów przednich wykonuje się przy rozległych zmianach wywołanych próchnicą oraz gdy szkliwo ma nieodpowiednią barwę, a wybielanie nie przynosi odpowiednich skutków.
Korony protetyczne zakładane są także na zdrowy ząb, w przypadku gdy w późniejszym czasie będzie zakładany most protetyczny, korona będzie pełniła funkcje filaru dla mostu.
Na początku dentysta przygotowuje ząb poprzez opiłowanie go we właściwy sposób. Powierzchnia zęba zmniejsza się ze wszystkich stron. Ząb zmniejsza się o 1-2 mm z każdej strony, taka bowiem będzie grubość ścianki korony. Wykonywane jest to w znieczuleniu miejscowym. Następnie dokonuje wycisku pod koronę, który zostaje wysłany do laboratorium. Wycisk wykonywany jest także na zębach sąsiadujących oraz przeciwstawnych. Pacjentowi zakłada się koronę tymczasową wykonaną z akrylu. Kiedy dentysta otrzymuje gotową koronkę, dopasowuje ją do zęba i umieszcza na stałe poprzez cementowanie. Po zabiegu przez kilka pierwszych dni pacjent może czuć dyskomfort, ponieważ kształt zęba z koroną będzie nieco inny niż zęba przez założeniem korony. Niekiedy konieczna jest korekta koronki.