Zespół Fregoliego

Istnieje bardzo wiele dziwnych zaburzeń psychicznych. Jednym z nich jest zespół Fregoliego. Zespół Fregoliego to bardzo rzadko występujące schorzenie, które objawia się irracjonalnym przekonaniem chorego, że wszystkie spotykane przez niego osoby są w rzeczywistości jednym i tym samym człowiekiem, który zmienia swój wygląd zewnętrzny. Urojenia mogą wynikać nie tylko z zaburzeń natury psychicznej, ale również towarzyszyć chorobom neurologicznym. Na czym dokładnie polega zespół Fregoliego i jakie są jego przyczyny?


Przyczyny zespołu Fregoliego

Do tej pory nie ma jednorodnego stanowiska co do przyczyn rozwoju zespołu Fregoliego. Podaje się jedynie, że myśli urojeniowe mogą wynikać z zaburzeń psychicznych lub neurologicznych. Oprócz irracjonalnego przekonania, że wszyscy ludzie to tak naprawdę jedna osoba, która tylko zmienia swój wizerunek, u chorego pojawiają się też urojenia prześladowcze. Nazwa choroby wywodzi się od nazwiska włoskiego aktora – Leopolda Fregoliego – który zyskał sławę właśnie dlatego, że podczas swoich występów teatralnych potrafił niezwykle szybko zmieniać swój wizerunek sceniczny.

Po raz pierwszy schorzenie to opisali P. Courbon i G. Fail w 1927 roku. Ich publikacja traktowała o przypadku młodej kobiety, która twierdziła, że prześladują ją dwaj mężczyźni, przybierający postać różnych ludzi. Zespół Fregoliego to rodzaj zaburzenia paranoidalnego. Jako jednostka chorobowa należy do urojeniowego syndromu błędnej identyfikacji (ang. Delusional Misidentification Syndrome, DMS). Chorzy na DMS wierzą, że ludzie, przedmioty albo miejsca utraciły lub zmieniły swoją tożsamość. W grupie zaburzeń urojeniowych błędnej identyfikacji, oprócz zespołu Fregoliego, znajdują się takie choroby, jak:

  • zespół sobowtóra – kiedy pacjent wierzy, iż istnieje osoba identyczna pod względem wizualnym i psychicznym do niego samego;
  • zespół Capgrasa – kiedy pacjent jest przekonany, że ludzie z najbliższego otoczenia (rodzina, przyjaciele, sąsiedzi, znajomi) zostali zamienieni na „obcych intruzów”, identycznie wyglądających;
  • zespół intermetamorfozy – kiedy pacjent twierdzi, że osoby z jego najbliższego środowiska wymieniają się między sobą wyglądem zewnętrznym i „pożyczają sobie” tożsamość.

Leczenie zespołu Fregoliego

Zespół Fregoliego należy do zaburzeń urojeniowych ksobnych. Co to znaczy? To znaczy, że chorzy odnoszą do siebie własne irracjonalne myśli i są przekonani, że świat stoi w opozycji do nich, że każdy dybie na ich życie. Z tego też względu syndromowi błędnej identyfikacji często towarzyszą urojenia prześladowcze. Wskutek nieznajomości precyzyjnych przyczyn rozwoju choroby nie udało się do tej pory opracować skutecznych metod leczenia. Terapia zespołu Fregoliego bazuje na leczeniu objawowym, czyli farmakoterapii – chorym podaje się leki przeciwpsychotyczne – oraz na pracy z psychoterapeutą, kiedy zaburzenie ma podłoże psychiczne, a nie organiczne. Miejmy nadzieję, że najnowsze odkrycia w zakresie funkcjonowania mózgu pozwolą na znalezienie skutecznej metody leczenia i pomocy osobom chorym na zespół Fregoliego.

Przypisy
Bilikiewicz A., Pużyński S., Rybakowski J., Wciórka J., (red.), Psychiatria. Podstawy psychiatrii, t. 1, Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, Wrocław 2002, ISBN 83-87944-67-X.
Słowa kluczowe dla artykułu

Artykuły Urojenia

Zaburzenia myślenia najczęściej kojarzy się z urojeniami. Wyróżnia się formalne i jakościowe dysfunkcje w zakresie zdolności myślowych, np. inkoherencję, rezonerstwo albo myślenie magiczne.

Kiedy u jakiejś osoby pojawiają się zaburzenia psychiczne to problem ten nie tylko negatywnie wpływa na życie chorego, ale też oddziałuje na jego otoczenie. Bardzo ważne jest zatem, aby w takiej sytuacji&nbsp; zapewnić takiej osobie kompleksową i specjalistyczną pomoc psychiatryczną i psychologiczną. Takie postępowanie powoduje bowiem, że możliwe jest opanowanie przeszkadzających mu w życiu objawów i doprowadzenie do remisji choroby.<br />
<br />
Takie nowoczesne i nagłośnione przed media sposoby na leczenie zaburzeń psychicznych jak akupunktura, joga, tai-chi, mogą służyć co najwyżej jako forma relaksu. Nie są one w stanie jednak przywrócić równowagi emocjonalnej. Zaburzenia psychiczne są dolegliwością, która wymaga psychoterapii, a także nierzadko jednocześnie zastosowanej terapii przy pomocy środków farmakologicznych. Tylko takie sposoby dają pożądane efekty, a do tego ich skuteczność jest potwierdzona naukowo.<br />
<br />
Czy prawdą jest, że zaburzenia psychiczne nie da się leczyć na własną rękę i każdorazowo wymagają one specjalistycznych środków?

Urojenia należą do tzw. objawów pozytywnych albo wytwórczych, ponieważ wskazują na znaczne odchylenie od normalnych procesów poznawczych, w przeciwieństwie do objawów negatywnych, które wyrażają ...

Depresja to najczęstsza choroba psychiczna towarzysząca innym chorobom. Wpływa na układ nerwowy i stany pozostałych narządów, obniża szybkość procesów zachodzących w ciele człowieka. Choroba dotyka nie tylko dorosłych, ale młodzież i dzieci. Leczenie polega na postawieniu diagnozie oceniającej głębokość depresji, zastosowaniu psychoterapii i farmakoterapii.<br />
<br />
W zależności od rodzaju przeżyć wyróżnia się depresję głęboką, której mogą towarzyszyć urojenia winy i kary. Opierają się na przekonaniu nihilistycznym, o marności życia ludzkiego i kruchości egzystencji. Urojeniom depresyjnym towarzyszy hipochondria. Jak objawiają się urojenia w depresji?

Ciąża urojona to poważne zaburzenie kobiet, które silnie pragną mieć dziecko albo skrajnie mocno obawiają się ciąży. Ciąża rzekoma wymaga pomocy ginekologicznej, psychologicznej i psychiatrycznej.

Zespół Capgrasa to urojeniowy syndrom błędnej identyfikacji, który polega na tym, że chory jest przekonany, iż osoby z najbliższego otoczenia zostały podmienione na identycznie wyglądające sobowtóry.

Zespół Cotarda to irracjonalne przekonanie, że się nie istnieje. Może pojawić się w przebiegu psychoz lub ciężkiej depresji. Choroba manifestuje się negacją własnej osoby i urojeniami nihilistycznymi.

Pytania do eksperta

Jak leczyć psychozę?

Moją żonę leczy prywatnie lekarz psychiatra - już ponad 3 miesiące i bez efektu. W lipcu otrzymywała S*** T*** 50 mg 1 tabletkę rano, w sierpniu A*** 20 mg również 1 rano. We wrześniu i październiku bierze S*** 50 mg + H**** 25 mg jedną rano i w południe, a wieczór 2. Niestety żadnych efektów. Żona ma urojenia, wmawia sobie różne choroby. Rano ma podwyższone ciśnienie do 240. Daję T*** C*** 5 ...
Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Czy to było lunatykowanie?

Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Jak stać się człowiekiem podziwianym?

Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Depresja i niskie poczucie własnej wartości

Odpowiada: lek. Joanna Gładczak
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Psychologia

Mgr Kamila Krocz

psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego

Mgr Kamila Krocz
Wszyscy konsultanci »