Zespół napięcia miesiączkowego

Zespól napięcia przedmiesiączkowego (z angielskiego PMS) jest dolegliwością, na którą cierpi ponad 50% kobiet. U każdej z nich PMS daje inne objawy i przebiega w inny sposób. To trudny czas nie tylko dla kobiety, ale także dla jej partnera. Pierwsze wzmianki na temat okołomenstruacyjnych dolegliwości pojawiły się już w zapiskach ze starożytnej Grecji. Zaburzenia te, jako jednostka chorobowa, zostały przedstawione w 1931 roku, natomiast w 1953 roku określono je jako Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego (PMS – premenstrual syndrom).

Objawy i przyczyny zespołu napięcia przedmiesiączkowego

Istnieje ponad 100 różnych objawów napięcia przedmiesiączkowego. Oto kilka z nich:

• objawy psychologiczne: senność, znużenie, depresja, agresja, drażliwość, zmiana nastrojów,
• objawy metaboliczne – ból i obrzęk piersi, obrzęki nóg, zatrzymanie wody w organizmie,
• objawy neurologiczne – migreny, omdlenia, bóle głowy,
• objawy przewodu pokarmowego – wzdęcia, zaparcia lub biegunki, bóle brzucha,
• objawy dermatologiczne – trądzik, pokrzywka, alergie,
• objawy ortopedyczne – ból i obrzęk stawów. 

Jeśli kobieta cierpi na przewlekłą chorobę, np. alergię, astmę, cukrzycę, padaczkę, to napięcie przedmiesiączkowe może nasilić to schorzenie.
Uznaje się, że przyczyną PMS (premenstrual syndrome) są hormony. Ich ilość waha się w różnych okresach cyklu miesiączkowego. Wahania hormonalne wpływają na układ rozrodczy i nerwowy, odpowiadają za samopoczucie kobiety. Jednak na zmiany hormonalne wpływają takie czynniki jak stres. Stany psychiczne kobiet potrafią przyśpieszyć lub opóźnić miesiączkę.

Za objawy PMS odpowiada aktywność lub nadmierna produkcja estrogenów przy jednoczesnym niedoborze progesteronów w drugiej fazie cyklu. Stąd właśnie biorą się wszystkie niepokojące zmiany w organizmie kobiety.

Na szczęście PMS pojawia się na kilka dni przed menstruacją i ustępuje wraz z końcem miesiączki. Jeśli objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego utrzymują się dłużej, kobieta powinna udać się do ginekologa. Konieczne będzie wykonanie badań hormonalnych krwi. Niestety, napięcie przedmiesiączkowe jest dziedziczne.

Dieta na PMS

Udowodniono, że odpowiednia dieta redukuje objawy napięcia przedmiesiączkowego. Dietę należy rozpocząć kilka dni przed spodziewaną miesiączką.

Należy zrezygnować z kawy i mocnej herbaty, warzyw powodujących wzdęcia, napojów gazowanych. Wszelkie napoje z kofeiną wypłukują magnez z organizmu i mogą nasilać skurcze macicy, które są główną przyczyną bólów miesiączkowych.

Zaleca się picie wody mineralnej, która oczyszcza organizm z toksyn. Warto jeść natkę pietruszki i rzeżuchę – są źródłami żelaza i działają moczopędnie. Kobiety przed okresem powinny uzupełnić witaminy: A, D, E, C i z grupy B. Poleca się magnez, który ma działanie uspokajające.