Jak określić swoją orientację?

W większości przypadków orientacja seksualna jest trwałym pociągiem seksualnym, emocjonalnym i uczuciowym w stosunku do osoby płci przeciwnej. Odnajdywanie przyjemności w sytuacjach intymnych z osobą płci przeciwnej, budowanie z nią związku partnerskiego są zatem rozumiane jako naturalna kolej losu człowieka. Powszechność heteroseksualizmu powoduje, że homoseksualizm odbierany jest jako dewiacja seksualna, a to przecież jedna z trzech uznanych orientacji seksualnych.

1. Czym jest orientacja seksualna?

Orientacja seksualna to nie tylko zachowanie seksualne, pociąg seksualny do innej osoby - odnosi się także do sfery emocjonalnej i uczuciowej. Coraz częściej stosuje się określenie orientacja psychoseksualna, nieograniczające się tylko do sfery popędu seksualnego, a jednocześnie podkreślające mocno wewnętrzne, głębokie pragnienie zaspokajania potrzeb psychicznych człowieka poprzez tworzenie związków z drugą osobą.

Według naukowców, orientacja seksualna jest efektem kilku czynników natury biologicznej, środowiskowej i poznawczej, włączając w to uwarunkowania genetyczne i wrodzone czynniki hormonalne. Nie jest jednak możliwe stwierdzenie, jaki mechanizm działania wszystkich czynników musi nastąpić, żeby człowiek mógł określić własną orientację seksualną. Z pewnością dochodzi do złożonych interakcji wszystkich czynników, które w rezultacie zadecydują o charakterze seksualnym osoby.

Zobacz film: "Fakty na temat seksu"

2. Rodzaje orientacji seksualnej

Seksuologia wyróżnia trzy podstawowe rodzaje orientacji:

Obecnie trwa debata nad uznaniem czwartej orientacji seksualnej, jaką jest aseksualizm, czyli brak pociągu seksualnego zarówno do mężczyzn, jak i do kobiet.

Podstawowy podział ulega oczywiście pewnym modyfikacjom - ze względu na fakt, że preferencje seksualne mogą ulec zmianie z upływem czasu, a kontakty homoseksualne mogą przybierać charakter incydentalny lub stały albo mają charakter jedynie orientacji deklarowanej.

3. Kiedy kształtuje się orientacja seksualna?

Orientacja seksualna ma początek w życiu płodowym (wpływ testosteronu na kierunek orientacji). Kształtowanie się ludzkiej seksualności następuje także w wieku dziecięcym, szczególnie nasila się w okresie dojrzewania, kiedy w zdecydowanej większości dominuje brak doświadczeń seksualnych. Ludzie nie mogą wybrać sobie orientacji seksualnej. Heteroseksualizm, homoseksualizm i biseksualizm są w człowieku zakorzenione od początku, okres dojrzewania i uświadamiania sobie własnych potrzeb tylko identyfikują orientację człowieka.

Wiele nastolatków przeżywa rozterki w związku z odkrywaniem własnej orientacji psychoseksualnej. Często mylnie odczytują własne reakcje i wypierają się niechcianego homoseksualizmu. W procesie akceptacji własnej orientacji seksualnej bardzo duże znaczenie ma środowisko i osoby najbliższe. To one często informują danego nastolatka, co powinien odczuwać, żeby było uznane za zgodne z normami wyznaczonymi przez społeczeństwo. Fantazje erotyczne z osobami tej samej płci, marzenia senne, erekcje bądź masturbacje na wspomnienie osoby tej samej płci, incydentalny kontakt seksualny z partnerem tej samej płci – to główne przyczyny rozterek nastolatków. Według naukowców, pojedyncze okoliczności nie świadczą o orientacji seksualnej.

4. Czy można zmienić orientację seksualną?

Orientacja seksualna nie jest świadomym wyborem człowieka, nie można jej sobie narzucić. Wiąże się to z konfliktem psychiczno-emocjonalnym. Odkrycie w sobie homoseksualności nie musi zostać przez homoseksualistę zaakceptowane. Czynnik środowiskowy, rodzinny lub religijny powoduje, że trudno się w takiej sytuacji odnaleźć, homoseksualista zaczyna walczyć ze sobą i własną tożsamością seksualną. Według psychologów, powstrzymywanie naturalnego pociągu seksualnego nie może trwać wiecznie, próby podwójnej tożsamości kończą się rezygnacją i poddaniem tłumionej orientacji (zdarza się, że mężczyzna, będący w kilkuletnim związku z kobietą, będący ojcem dwojga dzieci, zmienia swoje życie i decyduje się być zdeklarowanym homoseksualistą).

Zdarza się, że osoby o odmiennej seksualności próbują podjąć terapię psychologiczną bądź psychiatryczną, która zmieni ich orientację. Homoseksualizm nie jest jednak chorobą, toteż z dostępnych danych statystycznych wynika, że wszelkie próby leczenia okazują się nieskuteczne (w 1990 roku, decyzją Światowej Organizacji Zdrowia WHO, homoseksualizm został wykreślony z Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Zaburzeń).

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy