Kto potrzebuje operacji ortognatycznej?

Główne czynniki, zapewniające właściwą estetykę twarzy to:

  • harmonia,
  • równowaga,
  • symetria.

Wskazania do zabiegu ortognatycznego:

Zobacz film: "10 urodowych trików, które musisz znać"

  • nieprawidłowa wielkość,
  • położenie,
  • wzajemny stosunek szczęk.

Wymienione wyżej zaburzenia mogą mieć wpływ na:

  • żucie,
  • połykanie,
  • mowę,
  • funkcjonowanie stawów skroniowo- żuchwowych,
  • higienę i kondycję jamy ustnej,
  • obecność próchnicy lub chorób przyzębia,
  • wygląd pacjenta.

Specjalista ortodonta w oparciu o swoje doświadczenie i wiedzę dokonuje wnikliwej analizy przypadku, na którą składa się ocena modeli gipsowych, zdjęć fotograficznych, rentgenowskich oraz wyników badania fizykalnego. Następnie podejmuje decyzję o zakwalifikowaniu pacjenta do leczenia zespołowego ortodontyczno-chirurgicznego. Wskazaniami do takiego rodzaju planu leczenia są następujące przypadki chorobowe.

1. Tyłożuchwie czyli retrogenia

Wada, w której żuchwa jest nadmiernie cofnięta w stosunku do szczęki. Związane jest to z zahamowaniem jej doprzedniego wzrostu. Charakterystyczną cechą twarzy pacjentów obciążonych taką wadą jest:

  • wypukłość okolicy podnosowej,
  • cofnięcie oraz wywinięcie wargi dolnej,
  • pogłębiona bruzda wargowo-bródkowa,
  • profil skośny do tyłu.

W zwarciu stwierdza się obecność szpary przednio-tylnej pomiędzy siekaczami górnymi i dolnymi. W skrajnych przypadkach zauważalny jest tzw. nadzgryz, w którym dochodzi do nagryzania zębami przednimi dolnymi na podniebienie.

2. Przodożuchwie czyli progenia

Problem dotyczy w szczęki, żuchwy, jak i w obu jednocześnie. Polega najczęściej na zbyt dalekim położeniu szczęki górnej ku tyłowi ( co często związane jest z jej trójwymiarowym niedorozwojem ) oraz nadmiernym wysunięciu żuchwy do przodu. Cechą rozpoznawczą może być nieprawidłowe położenie siekaczy. W takich przypadkach siekacze dolne wysunięte są przed siekacze górne. Jeśli problem dotyczy szczęki zabieg chirurgiczny polega na jej wysunięciu ku przodowi i ewentualnie poszerzeniu. W przypadku, gdy zaburzenie dotyczy żuchwy chirurg cofa ją do właściwej pozycji. W wielu wypadkach wykonuje się oba zabiegi jednocześnie.

3. Zgryz otwarty

W przypadku tej wady zęby szczęki dolnej i górnej nie kontaktują się ze sobą w odcinku przednim lub/i bocznym. Równocześnie można stwierdzić u pacjenta zaburzenia mowy, nieprawidłową funkcję i położenie języka, oddychanie przez usta i z trudem domykające się wargi. Świadczy to o osłabieniu mięśnia zamykającego szparę ust. Twarz jest wydłużona i wąska. Wskazanym leczeniem jest zabieg operacyjny dwuszczękowy.

4. Zgryz głęboki

Wada, w której zęby górne nadmiernie, a czasami całkowicie, zakrywają zęby dolne. Przy dużym jej nasileniu dolne zęby nagryzają podniebienie. Charakterystyczne cechy twarzy pacjenta z taką wadą to:

  • twarz skrócona, o kształcie kwadratowym,
  • wyraźnie zaznaczone mięśnie żwaczy,
  • wywinięta warga dolna,
  • pogłębienie bruzdy wargowo- bródkowej.

Ta wada zgryzu często współistnieje z tyłożuchwiem. Jej leczenie polega na wykonaniu zabiegu jedno lub dwuszczękowego.

5. Zwężenie szczęki i/ lub żuchwy

Łuk zębowy górny lub/i dolny jest zbyt wąski. Przy zwężeniu szczęki często występuje też wysoko wysklepione podniebienie, tzw. podniebienie gotyckie. W takim przypadku wskazany jest zabieg chirurgicznego poszerzenia szczęki(dystrakcja, ekspansja).

6. Uśmiech dziąsłowy

Podczas uśmiechu pacjent eksponuje duży zakres dziąsła. W skrajnych przypadkach nieprawidłowość ta jest leczona za pomocą zabiegu chirurgicznego. Operacja polega na skróceniu szczęki górnej w odcinku przednim.

7. Laterogenia

Asymetryczny jednostronny przerost żuchwy. U pacjenta z tym typem wady szkieletowej widoczna jest asymetria twarzy. Zabieg polega na zmniejszeniu nadmiernie rozrośniętej części żuchwy.

Nie tylko wady zgryzu są wskazaniem do zabiegów ortognatycznych, lecz także:

  • zaburzenia w rozwoju bródki, zarówno niedorozwój jak i przerost bródki są wskazaniem do zabiegu ortognatycznego;
  • urazy kości szczęk;
  • urazy zębów, takie jak utrata siekacza górnego u dziecka, są wskazaniem do zabiegu autotransplantacji. Zębami autotransplantowanymi są najczęściej dolne przedtrzonowce. U dzieci w wieku ok. 8- 12 lat zęby te mają jeszcze na tyle niezakończony rozwój korzenia, że istnieje duża szansa, iż po transplantacji przyjmą się w nowym miejscu i zachowają swoją żywotność. Oczywiście leczenie takie wymaga współpracy lekarza ortodonty z chirurgiem. Aparat wspomagający takie leczenie, to aparat stały fragmentaryczny.

OrthoSmile Praktyka Ortodontyczna

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy