Metody korekcji powiek

Operacja plastyczna powiek umożliwia poprawę wyglądu okolic oczu. Wraz z upływem czasu skóra powiek wiotczeje, zaczyna zwisać i tworzyć nieestetyczne poduszeczki tłuszczowe. Proces starzenia się sprzyja opadaniu powiek, a zwisająca skóra często ogranicza widzenie. To problem nie tylko estetyczny, ale i zdrowotny. Operacja plastyczna powiek to inaczej blefaroplastyka. Kosmetyczna korekcja powiek może dotyczyć zarówno powiek górnych, jak i dolnych.

spis treści

1. Istota plastyki powiek

Najczęściej wykonywane operacje plastyczne
Najczęściej wykonywane operacje plastyczne

Są takie typy operacji plastycznych, które w obecnych czasach cieszą się bardzo dużą popularnością. Jednym...

zobacz galerię

Zobacz film: "10 urodowych trików, które musisz znać"

Operacja plastyczna powiek najczęściej wykonywana jest z powodu opadania powiek. Blefaroplastyka rozwiązuje również problem zwisania poduszeczek tłuszczowych pod oczami.

Chirurg podczas zabiegu usuwa nadmiar skóry i tzw. woreczki tłuszczowe pod oczami. Jeśli to konieczne, wycinane są także niektóre części powiększonego mięśnia okrężnego oka. Plastyka powiek poprawia przede wszystkim zmiany odpowiedzialne za zmęczony i stary wygląd twarzy. Można poddać się jednocześnie operacji powiek górnych i dolnych. Jeśli korekta plastyczna dotyczy jedynie powiek dolnych i nie jest konieczne usuwanie nadmiaru skóry, operację można przeprowadzić poprzez nacięcie prowadzone wewnątrz powieki, od strony spojówki.

Operację plastyczną powiek przeprowadza się najczęściej u pacjentów w wieku powyżej 35 lat, a czasami znacznie wcześniej – głównie z powodu wrodzonych predyspozycji. U ludzi w młodej grupie wiekowej blefaroplastyka dotyczy najczęściej powiek dolnych. G órne powieki należy poddać zabiegowi korekty wtedy, gdy brzeg skórnego zgięcia dotyka lub przekracza górne rzęsy. Dolne powieki warto korygować, kiedy pod oczami zaczynają się tworzyć tzw. girlandy z obwisłego mięśnia. Korekcja powiek może być wykonywana jednocześnie z liftingiem twarzy lub z podnoszeniem łuków brwiowych.

2. Badanie niezbędne przed plastyką powiek

Przed operacją plastyczną przeprowadzana jest konsultacja z chirurgiem. Konieczna jest szczera rozmowa na temat motywacji przeprowadzenia zabiegu i oczekiwanych rezultatów. Lekarz jest zobowiązany do wyjaśnienia przebiegu operacji, sposobu znieczulenia i możliwych następstw po zabiegu. Przed operacją nie wolno zażywać leków typu aspiryna, które powodują niepożądane przekrwienie tkanek. Niezbędnym warunkiem do przeprowadzenia operacji jest ogólny dobry stan zdrowia pacjenta. Przed operacją pacjent kierowany jest na oddział okulistyczny, gdzie lekarz kontroluje ostrość wzroku, pole widzenia, mierzy ciśnienie śródgałkowe i przeprowadza mikroskopijne badanie oczu lampą szczelinową.

Plastyka powiek musi być również poprzedzona badaniem narządu łzowego. Chirurg przed operacją bierze pod uwagę takie właściwości oczu, jak:

  • wielkość szpary powiekowej – odległość między środkowym brzegiem powieki górnej i dolnej,
  • MRD1 – odległość między środkiem źrenicy w pozycji równej a środkiem brzegu powieki górnej,
  • MRD2 - odległość między środkiem źrenicy w pozycji równej a środkiem brzegu powieki dolnej.

Wielkość szpary powiekowej powinna być większa niż 10 mm, a MRD1 i MRD2 powinny być większe niż 4 mm. W niektórych sytuacjach chirurg może zlecić CT – rodzaj tomografii komputerowej – by wykluczyć anormalne procesy w tylnej części gałki ocznej. Czasami konieczne są testy na funkcjonalność dźwigacza powieki górnej. Polegają one na wywinięciu górnej powieki, przy czym pacjent ma spojrzeć do góry. Jeśli mięsień działa sprawnie, powieka wraca na swoje miejsce. Dodatkowymi badaniami, które pacjent powinien wykonać przed zabiegiem, są badania laboratoryjne: morfologia, grupa krwi oraz czas krwawienia i krzepnięcia.

Operacja powiek przeprowadzana jest zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym. Niekiedy plastykę powiek można wykonać w znieczuleniu ogólnym. W przypadku zastosowania narkozy pacjent na sześć godzin przed operacją nie może nić jeść, pić ani palić papierosów. Po operacji przeprowadzanej pod narkozą konieczna jest okresowa hospitalizacja.

3. Sposoby przeprowadzania plastyki powiek górnych

Chirurgia plastyczna rozwija się szalenie szybko. Nie wszystkie zabiegi są zasadne pod względem medycznym. Często wynikają jedynie z pobudek kosmetycznych. Wskazaniami medycznymi do przeprowadzenia plastyki powiek górnych są: opadanie powiek, woreczki tłuszczowe pod oczami, nadmiar skóry i silnie rozbudowana część mięśnia okrężnego oka. Jakimi metodami przeprowadzana jest plastyka powiek górnych?

  • Operacja Fasanellova-Servatova – polega na wywinięciu powieki, wycięciu części spojówki i pomocniczego mięśnia, który zostaje zszyty z dźwigaczem górnej powieki.
  • Aponeuroza mięśnia dźwigacza powieki – polega na ułożeniu w fałdy ścięgna mięśnia dźwigacza powieki na drobną chrząstkę, która wzmacnia górną powiekę.
  • Resekcja mięśnia dźwigacza powieki – przeprowadzana metodą dostępu przez skórę lub z dostępu przez wewnętrzną stronę powieki. Pierwszy sposób operacji polega na przeprowadzeniu cięć w naturalnych załamaniach skóry, by blizny były jak najmniej widoczne. Wycinane są części mięśnia dźwigacza, a pozostałe są ze sobą zszywane.
  • Zawieszenie powieki górnej na mięśniu czołowym – polega na wykonaniu dwóch krótkich cięć pod rzęsami górnej powieki i dwóch cięć nad brwiami. Przy pomocy delikatnych narzędzi tworzony jest tunel między otworami na powiekach i na czole. Przez tunel chirurg przeciąga cienką, sztuczną lub naturalną (elastyczna otoczka mięśnia) powięź. Po zabiegu pacjent otwiera i zamyka powiekę przy pomocy mięśnia czołowego.

Jeśli pacjentowi zależy na usunięciu poduszeczek tłuszczowych i silnie rozwiniętego mięśnia okrężnego oka oraz na zredukowaniu opuchlizny powiek, chirurg w czasie operacji robi cięcie na powiekach górnych w taki sposób, by blizna była schowana w naturalnych bruzdach skórnych. Usuwane są poduszki tłuszczowe, a czasami również niektóre części włókien mięśniowych. Pozostałe mięśnie są zszywane, a nadmiar skóry wycinany. Skórę należy usuwać z rozwagą, by po zabiegu powieka się domykała.

4. Sposoby przeprowadzania plastyki powiek dolnych

Wskazania medyczne do operacji są identyczne jak w przypadku plastyki powiek górnych. Operacja plastyczna powiek dolnych może być wykonywana na dwa sposoby. Pierwsza metoda chirurgiczna polega na poprowadzeniu cięcia 2 mm pod rzęsami, a druga – na przeprowadzeniu cięcia laserowego od spojówkowej strony powieki. Celem zabiegu jest usunięcie nadmiaru skóry i tłuszczu. Przy konwencjonalnym dostępie najczęściej używa się przykrywki na rogówkę i luźną wstawkę do powieki, aby podczas usuwania tłuszczu w znieczuleniu miejscowym pacjent nie czuł dyskomfortu. Plastyka powiek może być uzupełniona operacją poprawiającą szerokość szpary powiekowej, wysokość kątów oczu lub ich równomierność. Czasami pacjenci decydują się na całościową poprawę wyglądu twarzy i wykonują operację plastyczną nosa lub lifting. Blefaroplastyka nie jest wskazana, gdy oczy wytwarzają mało łez, istnieje infekcja okolic oczu (np. zapalenie spojówek) lub gdy pacjent cierpi na niedomykalność szpary powiekowej.

5. Rekonwalescencja po operacji powiek

Pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe. Zaleca się spanie z uniesioną głową. Minimalnie przez tydzień należy ograniczyć aktywność fizyczną, która wywołuje podwyższenie ciśnienia krwi. W pierwszych dniach od operacji powieki są bardzo nabrzmiałe, mogą pojawić się siniaki i opuchlizna. Warto stosować specjalne preparaty zmniejszające obrzęk. Zalecane jest też stosowanie kropli celem zmniejszenia uczucia pieczenia i swędzenia oczu. Po zabiegu oczy mogą być nadwrażliwe na światło i mocno łzawić, dlatego zaleca się noszenie okularów przeciwsłonecznych. W ciągu pierwszych tygodni blizny, które są delikatne i niewidoczne, mogą być lekko zaróżowione. Z upływem czasu zupełnie zmieniają barwę i stają się niewidoczne dla oka laika. W większości przypadków operacji nie trzeba powtarzać. Trwały efekt zabiegu jest sprawą indywidualną, zależy od sposobu odżywiania się i od rodzaju skóry. Niekiedy po 10 latach dochodzi do nowego uwypuklenia tłuszczu i konieczna jest reoperacja, podczas której chirurg wykorzystuje te same miejsca cięć. Dostęp jest wtedy łatwiejszy niż podczas pierwszej operacji.

Większość ludzi po plastyce powiek wraca do normalnej aktywności w przeciągu kilku dni. Szwy zostają usunięte najpóźniej 10 dni po operacji. Najbardziej wyraźna opuchlina znika po stosowaniu chłodnych okładów z rumianku lub kwasu bornego. Pełna rekonwalescencja trwa prawie miesiąc, makijaż można wykonać po około dwóch tygodniach od zabiegu. Ewentualne komplikacje po operacji powiek, to: odwracanie się powieki, odstawanie spojówki od oka, zespół suchego oka, łzawienie, niedomykalność szpary powiekowej, asymetria szpar powiekowych, hiperpigmentacja operowanych okolic, prosaki, infekcje pooperacyjne. Rekompensowane są operacje wrodzonego opadania powiek, nawisów skórnych i worków pod oczami, które ograniczają zdolność widzenia. Pacjent rekompensowanej operacji może poddać się na oddziale okulistycznym. Cena operacji plastycznej powiek niepodlegająca refundacji to około 4000-5000 zł.

Następny artykuł: Operacje powiek

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy