Parkinson może być leczony dzięki... rekinom

Nowe badania wykazały, że skwalamina, związek chemiczny znajdujący się w rekinach z rodziny koleniowatych, ma potencjał, aby zmniejszyć powstawanie toksycznych białek związanych z rozwojem choroby Parkinsona.

Opublikowane w "Proceedings of National Academy of Sciences" badanie pokazuje, że skwalamina zatrzymała gromadzenie i toksyczność białka alfa-synukleiny (α-synukleiny) w modelach nicieni choroby Parkinsona i ludzkich komórkach nerwowych.

Choroba Parkinsona jest postępującą chorobą charakteryzującą się drżeniem, zaburzeniami ruchu, sztywnością kończyn i problemami z równowagą i koordynacją.

Choć dokładne przyczyny parkinsona pozostają niejasne, badania sugerowały, że tworzenie się α-synukleiny w mózgu może odgrywać rolę w jej rozwoju.

Związek chemiczny odkryty w 1990 roku w rekinach z rodziny koleniowatych może leczyć chorych na parkinsona
Związek chemiczny odkryty w 1990 roku w rekinach z rodziny koleniowatych może leczyć chorych na parkinsona

U osób z chorobą Parkinsona, α-synukleiny tworzy "grudki", które mogą powodować śmierć komórek mózgu. Naukowcy poszukują związków, które mogą blokować tworzenie się tych grudek, co może przyczynić się do leczenia lub zapobiegania chorobie.

W nowym badaniu współautor badania dr Michael Zasloff, profesor chirurgii i pediatrii w Szkole Medycznej na Uniwersytecie Georgetown w Waszyngtonie i jego współpracownicy sugerują, że skwalamina może być potencjalnym kandydatem do tej roli.

Skwalamina chroni ludzkie komórki neuronalne przed toksycznością α-synukleiny.

Skwalamina jest związkiem pochodzącym z tkanek rekina z rodziny koleniowatych. Odkryta na początku 1990 przez dr Zasloff, skwalamina, wykazała, że ma silne właściwości antybakteryjne.

Czynniki ryzyka choroby Parkinsona (prezentacja edukacyjna)
Czynniki ryzyka choroby Parkinsona (prezentacja edukacyjna) [8 zdjęć]

Choroba Parkinsona Choroba Parkinsona jest schorzeniem neurodegeneracyjnym, czyli nieodwracalnym zmianom...

zobacz galerię

W tych ostatnich badaniach zespół postanowił ustalić, jak skwalamina wpływa na akumulację i toksyczność α-synukleiny.

Po pierwsze, naukowcy przeprowadzili serię eksperymentów in vitro, aby zobaczyć, jak skwalamina współdziała z α-synukleiną i pęcherzykami lipidowymi. Wcześniejsze badania wykazały, że te pęcherzyki odgrywają kluczową rolę w wywoływaniu gromadzenia się α-synukleiny w neuronach.

Zespół odkrył, że skwalamina zatrzymała α-synukleinę, zapobiegając gromadzeniu białka, wiążącego się z ujemnie naładowanymi pęcherzykami lipidowymi, gdzie tworzą się zwykle agregaty α-synukleiny.

Następnie badacze zastosowali skwalaminę na ludzkich komórkach neuronalnych, które zostały narażone na wstępne uformowanie agregatów α-synukleiny. Okazało się, że związek z rekina powstrzymał agregaty α-synukleiny przed wiązaniem się z błoną zewnętrzną komórek, co zapobiega toksyczności białka.

ZOBACZ TAKŻE:

Zespół następnie testował skwalaminę na nicieniach Caenorhabditis elegans. Pierwsze badanie sekwencjonujące cały genomu C. elegans wykazało, że nicienie dzielą co najmniej 40 proc. swoich genów z ludźmi, co czyni je idealnym modelem do badania chorób człowieka.

W tym badaniu naukowcy genetycznie zmodyfikowali C. elegans, aby miały nadekspresję α-synuklein w komórkach mięśnia, co powoduje, że stają się one sparaliżowane, gdy się rozwiną.

Jednakże, gdy naukowcy podawali skwalaminę C. elegans doustnie, okazało się, że związek ten zatrzymał tworzenie się agregatów α -synukleiny i uniemożliwiał toksyczność białka.

"Mogliśmy dosłownie zobaczyć, że leczenie doustne skwalaminą nie pozwoliło α-synukleinie się połączyć i zapobiegło paraliżowi mięśni wewnątrz robaków" – powiedział dr Michael Zasloff.

5 chorób, które są często źle diagnozowane
5 chorób, które są często źle diagnozowane [6 zdjęć]

Niektóre choroby są łatwe do zdiagnozowania w oparciu o objawy lub badania. Jednak istnieje sporo przypadłości,...

zobacz galerię

Ogólnie rzecz biorąc, naukowcy uważają, że ich badania sugerują, że skwalamina ma potencjał, aby zapobiec gromadzeniu się α-synukleiny. Są oni w trakcie przygotowań badań klinicznych w celu zbadania działania związku u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Zespół zauważa, że istnieje wiele pytań, które powinny być przedmiotem dalszych badań, zanim skwalamina zostanie uznana za realne leczenie parkinsona. Na przykład, nie jest jasne, czy skwalamine można kierować w obszary mózgu podatne na tworzenie się α-synukleiny przy podawaniu doustnym.

Jednak naukowcy sugerują, że związek ten może zaoferować korzyści poprzez podanie do jelitowe.

"Ukierunkowanie leczenia na jelita może być w niektórych przypadkach wystarczające, aby opóźnić postęp innych aspektów choroby Parkinsona, co najmniej pod kątem objawów dotyczących obwodowego układu nerwowego" - mówi współautor badania prof. Michele Vendruscolo z Departamentu Chemii na Uniwersytecie Cambridge w Wielkiej Brytanii.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy