Problem niedożywienia chorych w szpitalach

spis treści
rozwiń

Większość osób kojarzy problem niedożywienia z krajami Trzeciego Świata, tymczasem zjawisko to jest powszechne w polskich szpitalach. Według danych szacunkowych nawet co trzecia osoba przyjęta do szpitala znajduje się w stanie niedożywienia, a ponad połowa pacjentów opuszcza szpital z wyraźnymi niedoborami składników odżywczych.

1. Znaczenie leczenia żywieniowego

Integralną częścią procesu leczenia pacjenta jest leczenie żywieniowe. Niestety w naszym kraju w dalszym ciągu nie docenia się znaczenia tej formy leczenia chorych. Konsekwencją niedożywienia chorych są wyższe koszty leczenia i ryzyko powikłań u pacjenta. Oznacza to, że na złym odżywianiu chorych tracą zarówno sami pacjenci, jak i państwo. Amerykańskie dane wskazują, iż koszty leczenia infekcji u chorego bez wprowadzenia odpowiedniego żywienia wynoszą 42 tys. dolarów, natomiast chorego, u którego zastosowano leczenie żywieniowe – jedynie 18 tys. dolarów.

Zobacz film: "Tłuszcze mogą być zdrowe. Sprawdź jakie są najlepsze dla dziecka"

2. Jacy chorzy są najczęściej niedożywieni?

Okazuje się, że stan niedożywienia notuje się u od 27 do 48% chorych z takich oddziałów, jak chirurgia, choroby wewnętrzne, ortopedia i pulmonologia. Natomiast 20% niedobór masy ciała u osoby, która przeszła zabieg chirurgiczny aż o 30% zwiększa ryzyko śmierci pooperacyjnej. Problem niedożywienia najpoważniejszy jest jednak na oddziałach onkologicznych. Niedożywionych jest 20% chorych na raka jelita grubego, 40% z rakiem żołądka, 60% z rakiem trzustki oraz 80% z rakiem przełyku. Często zdarza się, że osoba cierpiąca na nowotwór złośliwy umiera nie tyle z powodu choroby, co z niedożywienia.

3. Formy żywienia chorych

Człowiek chory o procesu leczenia potrzebuje więcej energii i składników odżywczych. Z drugiej zaś strony choroba często utrudnia mu jedzenie. Z tego względu w wielu przypadkach konieczne jest żywienie medyczne. Może to być uzupełniające żywienie doustne, na przykład przy użyciu preparatów dietetycznych, żywienie dojelitowe (z zastosowaniem zgłębnika lub przetoki odżywczej) bądź żywienie pozajelitowe. W tym ostatnim przypadku wykorzystuje się kaniule założone do żył. Takie formy żywienia wskazane są u chorych, których BMI spadło poniżej 23,5 punktów oraz u chorych, którzy w krótkim czasie (3-6 miesięcy) stracili 10-15% masy ciała. Dzięki odpowiednim metodą żywienia pacjent ma dobre samopoczucie i siłę do walki z chorobą.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!