Przemoc w rodzinie wobec dzieci

Pedofilia to temat tabu bardziej niż znęcanie się nad żoną czy maltretowanie psychiczne małżonka. Wynika to z bezsilności dzieci i małych szans do samoobrony. Sprawcami przemocy domowej wobec dzieci bywają zarówno ojcowie, jak i matki, a także inni członkowie rodziny, np. dziadkowie albo starsze rodzeństwo. Klaps czy inne formy agresji wobec maluchów wyrastają z tzw. „tradycyjnego wychowania” i bardzo często spotykają się z przyzwoleniem społecznym. Dlaczego kary cielesne to zła metoda wychowawcza i kim są toksyczni rodzice?

Przemoc w rodzinie wobec dzieci

Normy seksualne zmieniają się na przestrzeni lat. Ewoluowała także pozycja dzieci. Dziś już nie są one własnością ich mamy i taty, a równorzędnym...

1. Toksyczni rodzice

Wydawać by się mogło, że łamanie praw dziecka w XXI wieku jest niemożliwe. Tymczasem w zaciszu „czterech ścian” rozgrywa się dramat niejednego małego szkraba. Wbrew społecznym mitom, przemoc wobec dzieci wydarza się nie tylko w rodzinach dysfunkcjonalnych, ale także wśród osób z wyższym wykształceniem oraz o wysokim statusie materialnym i społecznym. W skrajnych przypadkach bazą dla przemocy staje się pedofilia oraz różne nadużycia seksualne. Dzieci zazwyczaj są również pośrednimi ofiarami przemocy domowej, będąc świadkami agresji między rodzicami. Przemoc domowa może przybrać różny charakter – może być to przemoc fizyczna, moralna, psychiczna, emocjonalna albo seksualna.

Należy pamiętać, że znęcanie się nad dzieckiem to przestępstwo. Zgodnie z art. 207 § 1. Kodeksu karnego: „Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

Warto zaznaczyć, że kary cielesne są zabronione przez polską konstytucję, a od 2010 roku nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie wprowadziła całkowity zakaz stosowania kar cielesnych w wychowaniu dzieci. Jednak maltretowanie najmłodszych nie sprowadza się jedynie do siniaków czy bicia. Największe szkody w psychice powodują rany emocjonalne, odrzucenie dziecka, ignorowanie go, lekceważenie, poniżanie i brak szacunku dla jego autonomii.

2. Przemoc psychiczna w domu

Dom rodzinny powinien być azylem oraz ostoją miłości i bezpieczeństwa. Przemoc w rodzinie przekreśla szansę na prawidłowy i harmonijny rozwój dziecka, a co więcej, wyposaża malucha na całe życie w poczucie beznadziejności i niższości. Fizyczne znęcanie się nad dzieckiem to bolesna praktyka stosowana od dawna jako kara za nieposłuszeństwo. Często stosują ją rodzice, wyznający autokratyczny styl wychowania oparty na karności, autorytecie przemocy i środkach represji.

Dziecko nie jest własnością rodzica i nie może on robić z nim, co mu się podoba. W niektórych rodzinach obserwuje się wręcz barbarzyński sposób traktowania niemowląt, nierzadko pod wpływem alkoholu czy narkotyków. Okrucieństwo i brutalne znęcanie się nad dziećmi przypisuje się zwykle mężczyznom – ojcu, ojczymowi, konkubentowi, ale bywają też okrutne matki, o czym donoszą kroniki policyjne, pogotowia opiekuńcze czy policyjne izby dziecka.

Przemoc w rodzinie to nie tylko razy, cięcia, sińce, zadrapania czy złamania. To także psychiczne znęcanie się, nękanie, groźby, lekceważenie, wulgaryzmy, wyzwiska, ignorowanie i chłód emocjonalny. Przemoc psychiczna prowadzi zawsze do negatywnych przeżyć, np. strachu, obawy, lęków, poczucia niesprawiedliwości, poczucia bycia gorszym i niekochanym, buntu, agresji, chęci zemsty czy depresji. Czasami wydaje się, że niewinne straszenie dziecka: „Bądź grzeczny, bo zabierze cię dziad” albo „Nie przeszkadzaj, bo oddam cię wrednej Babie Jadze” nie jest niczym złym.

Tymczasem w małym umyśle rodzą się przerażające wizje i ogromny strach przed utratą miłości i opieki ze strony rodziców. Oschłość emocjonalna czyni tak naprawdę z dziecka sierotę. Przeświadczenie o braku miłości rodzicielskiej skutkuje zaniżonym poczuciem własnej wartości, a nawet myślami samobójczymi czy samobójstwem. Dziecko traci sens życia i jedynym rozwiązaniem staje się samozagłada. Bolesna bezsilność, brak nadziei, że sytuacja ulegnie poprawie, wywołują rozpacz, poczucie krzywdy i osamotnienia. Podstawowe prawa do normalnego życia i rozwoju nie są respektowane. Ignoruje się potrzeby wyższego rzędu.

3. Maltretowanie dzieci

Dziecko bite i maltretowane ma niezaspokojoną potrzebę bezpieczeństwa. Brak stabilizacji może kompensować sobie poprzez wchodzenie w różnego rodzaju kliki, paczki, bandy, grupy nieformalne czy sekty. Prowadzi to wtórnie do trudności wychowawczych i szkolnych. Zdarza się, że grupa społeczna i rówieśnicy wykluczają takie dziecko ze swojego środowiska, bo nie chcą „zadawać się z niedomytym brudasem z rodziny patologicznej”.

Wówczas zamiast buntu i zachowań agresywnych może nastąpić przekierowanie źródła frustracji na samego siebie. Pojawia się autoagresja, poczucie winy, samookaleczenia, nieśmiałość, zamknięcie się w sobie, cynizm i ignorancja. Dzieci krzywdzone często wyrządzają krzywdę innym. Jest to odwet za smutne dzieciństwo. Agresja może znajdować swój wyraz w wyczynach chuligańskich, kradzieżach, w biciu innych, a nawet w dokonywanych morderstwach.

Niektóre bite dzieci pokrywają swoje przeżycia cynizmem i brawurą. Pozorują, że na niczym im nie zależy, lekceważą niebezpieczeństwo albo czują się zaszczute. Konsekwencje przemocy wobec dzieci zależą od ich wieku oraz stadium rozwoju, ale praktycznie zawsze degradują psychikę do końca życia. Do negatywnych skutków przemocy domowej zalicza się m.in.:

  • lęk, zaniżone poczucie własnej wartości,
  • zaburzone zdolności logicznego myślenia,
  • problemy z koncentracją uwagi,
  • zaburzenia rozwojowe, np. deficyty parcjalne,
  • agresję, nieprzystosowanie społeczne,
  • egocentryzm i niezdolność odwrócenia uwagi od własnej osoby,
  • brak poczucia realności – tendencje do ucieczki od realnej rzeczywistości w świat fikcji,
  • depresję, nerwice, zespół stresu pourazowego PTSD,
  • osobowość bierno-agresywną,
  • wyuczoną bezradność,
  • brak zainteresowania własną przyszłością,
  • zaburzony model relacji rodzinnych.

Przemoc w rodzinie wobec dzieci uczy je, że nie są warte miłości, szacunku i godności. Niekochane, nie umieją kochać innych ani akceptować siebie.

Komentarze (7)
~Sebastian
~Sebastian

Jeżeli sprawcą przemocy nad dzieckiem jest matka ,jej ucieczką od odpowiedzialności karnej za nią jest pomówienie ojca dziecka. Policja wskutek takiego "wrobienia" w przestępstwo nie zabezpiecza zarówno własnych praw [wobec celowego oszustwa] jak i nie chroni pomawianego i maltretowanego dziecka. Pomoc i wsparcie zostaje udzielone sprawcy-matce. Sądy również nie reagują zarówno wobec przemocy jak i zwykłego bandytyzmu już nawet. Zapraszam do przeczytania ..klęski Polskiego prawa. https://bezskazy.wordpress.com/2016/01/30/okradziony-z-taty/ oraz http://www.rybnik.com.pl/wiadomosci,and-8222;a-teraz-gnoju-pozalujesz-and-8221;-,wia5-3266-27480.html

Odpowiedz
~AgaMaga
~AgaMaga

Wiecie, mam 22 lata i zdałam sobie sprawę, ze byłam ofiarą przemocy. Kocham moich rodziców. Zawsze chcieli dla mnie dobrze i do tej pory chcą. Wiem, że brzmi to głupio ale dzięki laniu dużo w życiu osiągnęłam (jestem w zatrudniona w świetnej firmie, ogólnie jeśli chodzi o karierę to osiągnęłam naprawdę dużo). Ale... Pamietam ze uszy miałam tak porwane przez moja mamę, która często traciła cierpliwość, że miałam strupy za uszami. Pamietam jak ciągnęła mnie za włosy po dywanie. Nie chciałam grać na skrzypcach, bo to mnie nie interesowalo - Ten ból w trakcie lania! Byłam bita pasem do 15 roku życia a po dziś dzień moja mama potrafi uderzyć mnie w twarz. Tata jak bił to przynajmniej skupiał sie na tyłku, a nie bił po całym ciele. Dzisiaj po raz pierwszy o tym napisałam. Całe życie sie tego wstydziłam. Nigdy nie pisnęłam słowem ani pani w przedszkolu, ani żadnym nauczycielom. Ani nawet koleżankom. Nikt o tym nie wie, oprócz mojego rodzeństwa. Moi rodzice to nie alkoholicy ani narkomani. Z zewnątrz: wspaniała rodzina mozna powiedzieć. Obiad codziennie gotowy, dzieci zadbane. Do tej pory nie wiem co o tym wszystkim myślec... Moi rodzice to dobrzy ludzie. Zawsze dbali o nasza rodzine. Nie wiem, moze byłam niemożliwym dzieckiem, ze byli zmuszeni do podjęcia takich kroków... Czy da sie wychować dziecko nie stosując drastyCznych kar fizycznych?! (I nie mowię o jednorazowym klapsie dla przedszkolaka). Nie chce zeby moje dzieci sie mnie bały. Jak to osiągnąć?

Odpowiedz
~tata_72
~tata_72

Niestety nasze prawo zostało w tyle, czasy się zmieniają tak jak i ludzie. Od kilku lat lawinowo rośnie przemoc nad dziećmi ze strony ich własnych matek , o nie tylko coraz większa nieodpowiedzialność ale i coraz bardziej brutalna przemoc psychiczna ,fizyczna ,coraz częstsze świadomie przygotowywane uprowadzenia rodzicielskie a nawet morderstwa własnych dzieci. Problem leży głównie w podejściu prawa, brak jakiejkolwiek karalności, świadome osłanianie sprawcy gdy to matka..nie prowadzi do niczego dobrego. Bezbronne dziecko w takim podejściu systemu prawnego skazane jest na coraz brutalniejsze zachowanie toksycznego rodzica..który ma niejednokrotnie świadomość braku jakiejkolwiek odpowiedzialności za swoją przemoc. Czas by społeczeństwo naszego kraju powiedziało stanowcze Koniec STOP dla Przemocy wobec dzieci...by usunąć wszystkie bariery ochraniające sprawcę takiej przemocy, nie można dopuszczać jakiejkolwiek taryfy ulgowej dla sprawcy - bez znaczenia kto to jest. Przemoc nad bezbronnym małym dzieckiem to zwykły bandytyzm

Odpowiedz
~karolina
~karolina

Co myślicie o nowej kampanii FDN GADKI? Moim zdaniem, wazne jest aby dzieci potrafily mowic Nie i w chwilach niebezpieczenstwa wiedzialy jak reagowac. Wlasnoscia kazdego czlowieka jest cialo i powinnismy uczyc tego

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Przemoc domowa
najnowsze pytania

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Przemoc domowa
Przemoc domowa

Syndrom maltretowanego dziecka

Syndrom maltretowanego dziecka

(...) 87957-92-5., Herzberger S.D., Przemoc domowa. Perspektywa psychologii społecznej, PARPA, Warszawa 2002, ISBN 83-88075-32-2., Łopatkowa...

Przemoc domowa

Mąż bije żonę

(...) gdy mąż bije żonę, można uznać za formę małżeńskiej awantury? Jak przeciwdziałać przemocy domowej? Przemoc domowa Rodzina ... International, przemoc domowa wobec kobiet to najczęściej zgłaszane przestępstwo. Mężczyźni wykorzystują swoją przewagę nad kobietami ... psychicznej kontroli nad ofiarą oraz krzywdzeniu jej przy pomocy oddziaływań psychologicznych. Znęcanie się nad żoną Przemoc...

Przemoc domowa

Alkoholizm w rodzinie

Alkoholizm w rodzinie to choroba wszystkich jej członków. Może pić jedna osoba, a cierpi każdy domownik. Najczęściej uzależnieni od alkoholu są mężczyźni - mężowie i ojcowie. Coraz częściej jednak, pod wpływem licznych stresów i frustracji, do kieliszka...

Przemoc domowa

Żona bije męża

(...) tylko i wyłącznie kobiety oraz ich dzieci. Przemoc domowa, niestety, nie ogranicza się jedynie do środowisk patologicznych, ale obejmuje swym ... mężowie na żonach. Agresja kobiet Jakie zachowania żony można uznać za patologiczne? Przemoc domowa ma miejsce wtedy ... na obrażenia fizyczne, rany, sińce, ale też wyczerpanie psychiczne. Przejawy przemocy ze strony kobiety Przemoc...

Przemoc domowa

Znęcanie się psychiczne i fizyczne

Znęcanie psychiczne i fizyczne to problem wszechobecny. Najczęściej mówi się o nim w kontekście przemocy w rodzinie, ale zdarzają się również przypadki znęcania się dzieci nad rówieśnikami w szkole, a także znęcania się nad osobami dorosłymi, w tym...

Przemoc domowa

Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie

(...) przemocy w rodzinie? Przemoc domowa to specyficzny rodzaj patologii życia rodzinnego, który może trwać bardzo długo, bowiem rodzina ... przemocy w rodzinie. Pomoc ofiarom przemocy w rodzinie Przemoc domowa to przestępstwo. Zapobieganie przemocy w rodzinie...

Przemoc domowa

Znęcanie się nad rodziną

(...) wszczęcia postępowania prokuratorskiego czy nawet zaraz po interwencji policji. Trzeba pamiętać, że przemoc domowa, według artykułu ... . „dobrych domach". Przemoc domowa nie ogranicza się jedynie do nadużyć fizycznych wobec żony ze strony męża. Coraz częściej staje się ... i nawet pomoc terapeutyczna nie pozwala na całkowite „przepracowanie problemu". Przemoc domowa może wyrządzić dziecku poważne...

Przemoc domowa

Przemoc domowa a depresja

(...) Edukacja oraz samoświadomość kobiet pozwalają im na samodzielność oraz decydowanie o swoim życiu. Przemoc domowa większości kojarzy ... oraz praca nad samooceną pozwolą na powrót do życia w społeczeństwie i nawiązywania zdrowych relacji z innymi osobami. Przemoc...

Przemoc domowa

Przemoc w domu a depresja

Słowa „dom" czy „rodzina" powinny kojarzyć się przyjemnie - z poczuciem bezpieczeństwa, spokoju i miłości. Rodzina jest fundamentem potrzebnym do rozwoju zdrowej osobowości. Kiedy jednak w domu pojawia się przemoc, zatraca on swoją podstawową funkcję.

Przemoc domowa

Dehumanizacja

Dehumanizacja w dosłownym znaczeniu to odczłowieczenie, uprzedmiotowienie, pozbawianie kogoś cech typowo ludzkich. W skrajnych przypadkach dehumanizacja może prowadzić do bestialstwa i okrucieństwa, stanowiąc usprawiedliwienie dla agresywnych zachowań...