Kobieta

Witam,

jestem mamą sześcioletniego chłopca Kubusia. Od pewnego czasu, tak od wakacji zauważyłam pewne zmiany w zachowaniu mojego dziecka, które nasilają się podczas pobytu w zerówce, w marketach, wszędzie tam, gdzie jest bardzo dużo ludzi, gdzie jest hałas, zamieszanie. W szkole staje się nadpobudliwy, nie potrafi się skupić, nie pracuje w grupie. Nie ma mowy o pisaniu, rysowaniu, słuchaniu, jak pani czyta. Nie chce bawić się z innymi dziećmi, zamyka się w swoim świecie, albo robi się agresywny. Cały czas biega, krzyczy, rzuca zabawkami. Raz w tygodniu jest zabierany na nauczanie indywidualne, gdzie jest sam na sam z panią i tam staje się całkiem innym dzieckiem. Rozmawia i wykonuje wszystkie polecenia pani, czyli robi to, co nie chce robić w grupie. Bardzo lubi tam chodzić, bo jak twierdzi, jest tam spokój i cisza.

Kubuś jest inteligentnym dzieckiem, ma bardzo bogaty zasób słów, doskonałą pamięć. W domu jest raczej spokojny, potrafi się skupić, lubi jak mu czytam książki itd. Niechętnie zasiada do pisania czy rysowania, ale robi już coraz większe postępy. Jednak sprawia mu to większą trudność niż innym dzieciom w jego wieku. Dodam też, że urodził się 4 tyg. przed terminem, przez cesarskie cięcie, ale z dobrą wagą i punktami. Miał małe problemy neurologiczne, ale do pół roku wszystko się wyrównało. Późno zaczął siadać, chodzić (raczkował), mówić (4 lata i potok słów), do tej pory nie potrafi jeździć na rowerze, ciężko mu złapać równowagę, często się wywraca, nawet na prostej drodze. Lubi kontakty z innymi dziećmi, ale przez godzinę, w bardzo małych grupach, ok. trójka dzieciaków i tylko z takimi, których bardzo dobrze zna. Ma jednego przyjaciela i to mu wystarcza.

Jest też uczuciowy, ale w szkole się zamyka. Np. w piątek powiedziała mi pani, że nie reaguje na pochwały z jej strony. Pochwaliła go za dwie kreski, które narysował, a on podarł kartkę. Gdy się denerwuje, cały się trzęsie. Nie wiem, czy to ważne, ale napisze jeszcze, że Kubuś jako małe dziecko nie lubił być przytulany ani noszony na rękach. Zaraz robił się nerwowy, kręcił się i płakał. Dopiero gdzieś tak ok. pierwszego roku nauczył się przytulać i dzisiaj jest strasznym pieszczochem, ale tylko dla wybranych osób. Czyli mnie, męża i babć. Nie lubi też większych zmian, uczucie bezpieczeństwa daje mu uregulowany tryb życia. Z „obcymi” ludźmi (wujek, ciocia itd.) nie utrzymuje kontaktu wzrokowego. Porównałam jego dwa rysunki. Ten z zerówki i z domu. Na pierwszym jest jeden wielki chaos, pełno kresek, jedna na drugiej. Na drugim jest kwiatek, łąka, słonko, chmurki, ptaszki, drzewo. To tak, jakby rysowało je dwoje różnych dzieci. Byliśmy na jednej wizycie u psychologa, ale w sumie nic nam nie dała. W poniedziałek zostanie wyznaczony termin kolejnej. Bardzo proszę o wskazówki dalszego postępowania.

Dziękuję i pozdrawiam!

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Witam;)

Postawienie diagnozy autyzmu wcale nie jest prostą sprawą i wymaga czasem kilku spotkań i obserwacji dziecka w różnych miejscach;)

Niektóre z opisanych przez Panią zachowań mogą sugerować autyzm (słaby kontakt wzrokowy, nadwrażliwość na hałas), ale niektóre jednak nie (zabawy z dziećmi, wykonywanie i rozumienie poleceń). Dziecko jest w takim wieku, że można wykonać badanie inteligencji, co pozwoli określić możliwości rozwojowe dziecka, co niewątpliwie pomoże postawić lub wykluczyć diagnozę: autyzmu, zespołu Aspergera, całościowych zaburzeń rozwojowych lub innej.

Pozdrawiam

Mgr Agata Majda 45
Mgr Agata Majda Pedagog, Olkusz 45 poziom zaufania
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Dzień dobry
Na pewno trzeba kontynuować wizyty u psychologa systematycznie. Jedna wizyta to za mało. Przypuszczam, że syn ma zaburzenia koncentracji i dlatego źle się czuje przytłoczony nadmiarem bodźców i dlatego też nauka jeden na jeden bardziej mu odpowiada. Jednak trzeba pamiętać by nauczanie indywidualne było częściowe i na terenie szkoły aby nie pozbawić go kontaktów z rówieśnikami.
Zastanówcie się też nad diagnozą w kierunku integracji sensorycznej i podjęciem takiej terapii.
Powodzenia.
Z pozdrowieniami AM

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Neurologia – Neurologia to dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego. Jest silnie spokrewniona z psychiatrią i polega na odkrywaniu przyczyn uszkodzenia systemu neuronalnego. Domeną psychiatrii są z kolei choroby, których podłoże stanowi biochemiczne zaburzenie funkcjonowania mózgu jako całości.
  • Autyzm – Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym na tle neurorozwojowym. Objawy autyzmu pojawiają się we wczesnym dzieciństwie i trwają całe życie. Zaburzenia ze spektrum autyzmu są obecnie najczęściej występującymi zaburzeniami na świecie. Szacuje się, że w Polsce cierpi na nie jedno na 300 dzieci.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Artykuły na ten temat
Rodzaje autyzmu

Autyzm u niemowlaka

Autyzm u niemowlaka

Autyzm u niemowląt jest trudny do zdiagnozowania. Przed trzecim rokiem życia dziecka nie jest łatwo stwierdzić na 100%, czy maluszek cierpi na autyzm. Jednak już w okresie niemowlęcym pierwsze symptomy choroby mogą się ujawniać. Dostrzeżone przez rodziców...

Autyzm

Objawy autyzmu

Objawy autyzmu

Autyzm to rozwojowe zaburzenie o charakterze neurologicznym. Pierwsze objawy pojawiają się w wieku dziecięcym i trwają przez całe życie. Zaburzenia różnego typu, powiązane z autyzmem to jedne z najczęściej diagnozowanych całościowych zaburzeń o charakterze...

Autyzm a rodzina

Zabawy dla dzieci z autyzmem

Zabawa odgrywa istotną rolę w życiu każdego dziecka: rozwija, edukuje, pozwala na nabywanie nowych umiejętności społecznych, komunikację i kontakt z rówieśnikami. Myśląc o zabawie autystycznego dziecka, musimy pamiętać, że podejmowane przez nie stereotypowe...

Leczenie autyzmu

Wczesna terapia dziecka autystycznego

Przed rodzicami, u których dzieci zdiagnozowano wczesne objawy autyzmu, stoi trudne zadanie. Warto jednak wiedzieć, że nie jest to zadanie niewykonalne. Jeśli wprowadzi się odpowiednią terapię, polegającą na stymulowaniu różnych umiejętności u dziecka,...

Objawy autyzmu

Cechy autyzmu

Spektrum autyzmu jest szerokie. Objawy autyzmu można umieścić na skali od łagodnych do ciężkich postaci zaburzenia. Rodzice, dla których autyzm u dzieci brzmi jak wyrok, powinni pamiętać o tym, że dzięki właściwej opiece i edukacji maluchy z autyzmem...

Leczenie autyzmu

Rehabilitacja dzieci z autyzmem

Autyzm jest złożonym schorzeniem neurologicznym charakteryzującym się zaburzeniami komunikacji uczuć i integracji wrażeń zmysłowych oraz problemami z komunikowaniem się i funkcjonowaniem społecznym. Choroba najczęściej manifestuje się u dzieci do trzeciego...

Autyzm

Charakterystyka dziecka z autyzmem

Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwojowym. O zaburzeniach autystycznych możemy mówić, kiedy charakterystyczne dla niego objawy pojawiają się przed ukończeniem 3. roku życia. Dziecko, które ma stwierdzony autyzm, rozwija się nieco inaczej niż rówieśnicy....

Autyzm

Diagnoza - Autyzm

Diagnostyka autyzmu jest jednym z trudniejszych zadań postawionych przed lekarzami. Postawiona diagnoza ma diametralny wpływ na resztę życia badanego dziecka. Dlatego też chorobę powinno potwierdzić grono specjalistów. Wśród nich powinien znaleźć się...

Neurologia

Autyzm

Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym na tle neurorozwojowym. Objawy autyzmu pojawiają się we wczesnym dzieciństwie i trwają całe życie. Zaburzenia ze spektrum autyzmu są obecnie najczęściej występującymi zaburzeniami na świecie. Szacuje się, że w Polsce...

Objawy autyzmu

Sensoryzmy

Odbiór informacji przez nasze zmysły oraz ich celowa organizacja w naszym ośrodkowym układzie nerwowym (tzw. integracja sensoryczna) to procesy, które umożliwiają odpowiednią interpretację sytuacji i adekwatne zareagowanie do wymogów otoczenia. Zaburzenia...

Wyszukaj lekarza po opiniach