Kobieta , 17 lat

Kilkanaście dni temu zadałam pytanie i próbuję wszelkie rady wprowadzić w życie, jednak jest to dla mnie bardzo trudne. Ostatnio powróciły do mnie stany lękowe, nie mogę dospać nocki.

Kładę się wcześnie z nadzieją, że wypoczęta lepiej dam sobie radę z nowym dniem. Niestety, około godziny 4-5, czasem nawet 3 budzę się z tak dziwnym lękiem, który mnie przeraża. Czuje się wtedy jakby wszystkie moje problemy były tysiąckrotnie większe niż są w rzeczywistości. Często zdarza się tak, że po paru godzinach przewracania się z boku na bok, płaczu i próbach myślenia o czymkolwiek innym jestem tak zmęczona i wręcz wycieńczona natłokiem złych myśli, że nie jestem w stanie iść do szkoły. Biorę prysznic i wtedy zasypiam na jakiś czas. Ale to nie pomaga bo zaraz po tym zaczyna się poczucie winy, że nie jestem w szkole. Zresztą nauczyciele często wypominają mi nieobecność, a nie mogę powiedzieć im o co naprawdę chodzi. I to nie są takie wagary jak u innych żeby się pobawić czy wyjść z kumplami. U mnie to są straszne dni siedzenia samej, lub leżenia w łóżku. Czasem próbuję się uczyć ale rzadko to wychodzi. Kiedyś byłam bardzo dobrą uczennicą lecz dziś nie widzę w tym sensu, radości. Wręcz przestałam się wcale uczyć, co też ma wpływ na oceny. \

Myślałam też o terapii lecz nie stać mnie na wizyty u psychologa, w szkole go nie mamy, a rodzicom nie powiem niestety o tym co się dzieje. Pozdrawiam!

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Witam!

Sądzę, że powinnaś opowiedzieć o wszystkim swoim rodzicom. Znalazłaś się w trudnej sytuacji i to rodzice mogą Ci w tym pomóc. Dzięki ich interwencji w szkole, nauczyciele będą wiedzieli, dlaczego opuszczasz lekcje. Również z rodzicami możesz znaleźć bezpłatną pomoc psychologiczną. Może to być, np. Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna (informacje o niej uzyskasz w szkole) lub  Centrum Interwencji Kryzysowej.

Jesteś niepełnoletnia, więc będziesz musiała z rodzicami zapisać się na wizytę. Jeśli porozmawiasz z rodzicami i siostrą o swoich problemach możesz w nich znaleźć oparcie. Łatwiej jest zmagać się z trudnościami, gdy wiesz, że możesz liczyć na bliskie Ci osoby. Twoje lęki uniemożliwiają Ci normalne funkcjonowanie, postaraj się więc sama sobie pomóc. 

Pozdrawiam 

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Nerwica – Zaburzenia lękowe, czyli nerwice, to najczęściej występujące zaburzenia psychiczne, które dotykają wiele osób w wieku od 25 do 45 lat. Nerwica powoduje, że konkretne sytuacje wywołują u osoby chorej irracjonalny lęk, ale nie zaburzają odbioru rzeczywistości (tzn.
  • Zdrowie psychiczne – Zdrowie psychiczne odbija się na samopoczuciu i wyglądzie zewnętrznym. Równowagę wewnętrzną może zaburzyć długotrwały stres i silne przeżycia, np. żałoba po stracie bliskiej osoby. Do poważnych chorób psychicznych zalicza się: depresję, nerwicę, choroby lękowe i schizofrenię.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Wyszukaj lekarza po opiniach