Zapytaj lekarza

1 , 0 2 7 , 6 3 7

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Córeczka nie rozumie, co się do niej mówi - co robić?

Witam, jestem mamą Sary, która w grudniu skończy 4 latka. Córka mało mówi i mało rozumie. Miesiąc temu rozpoczęła drugi rok przedszkola, ale niewiele się zmieniła od zeszłego roku. Jest dzieckiem bardzo entuzjastycznym, problem polega na tym, że nie bardzo rozumie, co się do niej mówi i nie robi tego, czego się od niej wymaga. Dla przykładu - ciągle skacze, nawet gdy siedzi na sofie to podskakuje, gdziekolwiek wychodzimy ona ciągle podskakuje, praktycznie nie idzie, tylko skacze. W przedszkolu podczas śniadania nigdy nie siedzi w jednym miejscu: plecaczek zostawia na jednym stoliczku, śniadanie na drugim, a one jest jeszcze gdzie indziej, najczęściej siedzi pod stoliczkiem i bawi sie bucikami albo kolczykami, poza tym wszystko kładzie do buzi, a ma już prawie cztery latka.

Już prawie dwa lata próbujemy pozbyć się pieluszki i bardzo opornie nam to idzie, od niedawna nie ma pampersa, ale tylko w dzień i czasem nadal się moczy, ponieważ ciągle trzeba jej przypominać, sama się nie kontroluje. Nigdy nie opowiada o tym, co robiła w przedszkolu, na pytanie np. co robiłaś dzisiaj - rysowałaś?, odpowiada rysowałam, a co jeszcze robiłaś - śpiewałaś?, śpiewałam. Nauczycielka ciągle mi zwraca uwagę, że Sara nie wykonuje poleceń i nie robi tego, co inne dzieci. Sama też zauważyłam, że Sara nie koncentruje się na tym, co się do niej mówi, bo po prostu nie rozumie poleceń. Na koniec muszę dodać, że mieszkamy na Sycylii i Sara jest dzieckiem t.z.w dwujęzycznym, ale jestem pewna, że nie w tym jest problem, bo ona nie mówi wiele i nie rozumie w obu językach, chociaż do niedawna miała kontakt tylko z językiem włoskim.

Bardzo proszę o radę.

KOBIETA ponad rok temu

Pierwsze objawy autyzmu

Autyzm to dziecięce zaburzenie rozwojowe. Częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Sprawdź, co jeszcze warto wiedzieć na temat autyzmu. Obejrzyj film i dowiedz się, jakie są jego pierwsze objawy.

Mgr Kamila Drozd Psycholog
80 poziom zaufania

Witam serdecznie!

Drogą wirtualną nie da się postawić żadnej diagnozy. Opisane przez Panią zachowania córeczki mogą wskazywać albo na zaburzenia ze spektrum autyzmu, albo na zespół hiperkinetyczny. Na cechy autystyczne wskazuje opóźniony rozwój mowy dziecka, nierozumienie komunikatów werbalnych, fascynacja przedmiotami, jak buty czy kolczyki, brak inicjatywy samodzielnego mówienia, ignorowanie poleceń pani wychowawczyni w przedszkolu, trudność w dostosowaniu się do reguł społecznych. Na ADHD z kolei może wskazywać roztargnienie dziecka, zapominanie, w którym miejscu zostawiło swoje przedmioty, ciągłe bycie w ruchu, nie chodzenie, a podskakiwanie, trudności w rozstaniu się z pieluchą, trudności w koncentracji. Sugerowałabym udać się do psychiatry dziecięcego, by dokonać diagnozy różnicowej. Mimo iż Pani zaprzecza, że problem tkwi w tym, że dziecko nie mieszka w Polsce, to jednak myślę, że trudności w mówieniu Pani córeczki mogą wynikać z tego, że raz słyszy język polski, a raz – włoski. Więcej na temat zaburzeń ze spektrum autyzmu i ADHD może Pani przeczytać pod poniższymi linkami:

http://portal.abczdrowie.pl/choroba-adhd
http://portal.abczdrowie.pl/dzieci-z-adhd-jak-mozna-im-pomoc
http://portal.abczdrowie.pl/jak-radzic-sobie-z-adhd
http://portal.abczdrowie.pl/rodzaje-autyzmu
http://portal.abczdrowie.pl/opozniony-rozwoj-mowy

Pozdrawiam i życzę powodzenia!  

Psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji międzypłciowej.
0
Mgr Agata Majda Pedagog, Olkusz
71 poziom zaufania

Witam Dwujęzyczność na pewno nie jest problemem. Warto jednak zasięgnąć opinii logopedy i rozpocząć terapię nad rozbudowaniem mowy. Córka z opisu wynika, iż jest dzieckiem troszkę nadpobudliwym i ma chyba zaburzenia koncentracji. Dlatego też te zapominania i porozrzucane rzeczy. Trzeba wprowadzić dziecku jasne zasady i konsekwencje, nagradzanie za dobre zachowanie oraz starać się by oboje rodziców czy opiekunów trzymali wspólny front w wychowaniu. Konsultacja psychologiczna też jest jak najbardziej wskazana by faktycznie ocenić funkcjonowania córki. Pozdrawiam AM

Pedagog, terapeuta, coach.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Strefa Kobiety
Ważne tematy