Kobieta

Jestem mężatką z 23-letnim stażem, moje życie małżenskie nie było dość udane. Mieszkam z rodziną męża: teść alkoholik, wredna teściowa i jeszcze obok szwagierka o tym samym podłym charakterze. Mam dwoje dorosłych dzieci. W wieku 36 lat miałam operację usunięcia macicy, od tamtej pory leczę depresję, raz jest lepiej, raz gorzej. Całe życie przepracowałam fizycznie. Mój mąż nie był nigdy dla mnie wsparciem wobec swojej rodziny. W 2 miesiące po operacji znalazłam się w szpitalu na oddziale psychiatrycznym, tam poznałam kolegę. Po roku odwiedziłam go. I tak się zaczął romans i miłość. Chciałam uciec do niego. Rok czasu byliśmy ze sobą, tzn. jeździłam do niego, jego rodzina: mama, bratowa bardzo dobrze mnie traktowała, wiedząc o tym, że jestem mężatką. Jeździłam swoim autem, chodziliśmy na spacery, w tym czasie męża nie było, bo był w Anglii dwa lata. I jak to rodzina męża od samego początku, choćbym niewiem co robiła, opiekowałam się teściem, w domu czysto, ugotowane, dzieci wycackane, ale to mój mąż był zawsze doceniany, nie ja. Kolega, o którym piszę ma na imię Daniel. Po pół roku dowiedziałam się przez przypadek, że jest chory na schizofrenię paranoidalną, poprostu zobaczyłam jego wypis ze szpitala. Nigdy bym nie stwierdziła, że cierpi na tą chorobę. Chcialam rozwodu, mąż mnie powstrzymał, ale nadal czuję, że kocham Daniela.

Minął rok odkąd się nie widzieliśmy. On nadal twierdzi, że mnie kocha, że byłabym dla niego motywacją do życia, że dorobi do renty, ma zdolności stolarskie, umie grać na gitarze. Ma sekundowe odloty, jak to się mówi, ale nigdy nie zaznałam od niego krzywdy. Jest dobrym człowiekiem, bierze lek-zalasta, jedną tabletkę wieczorem, wizyty ma co 2 lub co 3 miesiące. Choroba czasami się odzywa u niego, w ten sposób, że wraca pamiecią wstecz, do zdarzenia kiedy po zażyciu alkoholu u siostry, którą bardzo kochał, ona coś go zdenerwowała i ją uderzył w twarz. Wtedy podała go do sądu i on tego nie może przeżyć, że tak postąpiła. Daniel ma lat 37 a ja 41, chciałam prosić o pomoc fachową. Ponoć Ci ludzie nie potrafią kochać, z czym się nie zgodzę, ale zastanawiam się, co by mnie czekało dalej z takim człowiekiem, jeśli bierze leki, wie że jest chory, chciałby być ze mną.

Proszę o pomoc, czy mam jakąś szansę ułożyć sobie życie z nim? Daniel jest na rencie od 13 lat, był tylko jeden epizod, gdzie samo się okaleczył, w młodości przeżył wypadek, gdzie zginął jego kolega. Myślę, że to wpłynęło na jego psychikę, ponieważ w rodzinie nikt nie choruje na schizofrenię. Wiem, że był ze mną szczęśliwy, że miałam na niego dobry wpływ. Jego mama ma 75 lat, aż się boję pomysleć co z nim będzie, kiedy jej zabraknie. A sama też nie jestem szczęśliwa w swoim małżenstwie i wiem, że nie będę. Moje dzieci wszystko wiedziały i wiem, że na pewno nie odwróciły by się ode mnie.

Dziękuję i pozdrawiam.

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Mgr Kamila Drozd 70
Mgr Kamila Drozd Psycholog, 70 poziom zaufania
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Witam serdecznie!

W sprawach sercowych bardzo trudno jest radzić. Żaden psycholog ani nikt inny nie odpowie Pani na pytanie, czy być z partnerem, który choruje na schizofrenię. To Pani najlepiej wie, czego potrzebuje. To Pani może znać odpowiedź na pytanie, czy chce być z Danielem. Ja mogę jedynie Pani napisać, co Panią ewentualnie może czekać w związku z osobą cierpiącą na schizofrenię. Zdaję sobie sprawę, że nie czuje się Pani szczęśliwa w dotychczasowym związku małżeńskim – mąż wyjeżdżał do Anglii, Pani zostawała ze wszystkim na głowie w kraju. Ponadto, rodzina męża daje odczuć, że nie przepada za Panią. Do tego wszystkiego dochodzi operacja dróg rodnych i depresja. Na oddziale psychiatrycznym poznała Pani mężczyznę – Daniela, w którym się zakochała. Zaczął się romans, wspólne spacery, plany. Poczuła się Pani kochana i akceptowana przez rodzinę Daniela. Zapragnęła wziąć rozwód i spróbować zacząć żyć od nowa. Niestety, okazało się, że Daniel cierpi na schizofrenię paranoidalną. Pyta Pani zatem, czy to dobry pomysł wiązać się ze schizofrenikiem. Nie wiem, czy Daniel jest odpowiednim kandydatem na partnera, bo tego wiedzieć nie mogę. Oczywiście, związek z osobą chorą na schizofrenię jest potencjalnie trudny, ale wiele osób cierpiących na zaburzenia schizofreniczne prowadzi całkiem normalne życie. Jeżeli Pani partner leczy się systematycznie, przyjmuje leki przeciwpsychotyczne, to schizofrenia może pozostawać przez wiele lat w remisji (okres bez objawów chorobowych). To nieprawda, że schizofrenicy nie potrafią kochać – to jest mit. Każdy człowiek potrzebuje miłości – osoby chore na schizofrenię nie są tutaj wyjątkiem. Nie wiem, czy Daniel to osoba, z którą będzie Pani szczęśliwa. To tylko Pani najlepiej wie, co czuje i czego chce. Jeśli czuje Pani, że chce rozwodu i związku z Danielem, może warto zaryzykować? Na pewno czekają Państwa i dobre, i gorsze momenty. Sama Pani była w 23-letnim związku, więc zdaje sobie Pani sprawę, że partnerstwo to nie tylko sielanka. To, co sprzyja Waszemu związkowi, to akceptacja ze strony rodziny Daniela, ich przychylność i wsparcie oraz fakt, że Pani dzieci z pierwszego małżeństwa chcą dla Pani jak najlepiej i na pewno będą Pani kibicowały, by była Pani szczęśliwa. Zachęcam Panią do przeczytania artykułów zamieszczonych w naszym serwisie:

http://portal.abczdrowie.pl/schizofrenia-paranoidalna
http://portal.abczdrowie.pl/objawy-schizofrenii
http://portal.abczdrowie.pl/schizofrenia-a-rodzina

Pozdrawiam i życzę powodzenia!

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Schizofrenia – Wokół schizofrenii narosło wiele mitów i przekłamań, np. że schizofrenicy cierpią na rozdwojenie jaźni czy rozszczepienie osobowości. Dysocjacja osobowości polega wyłącznie na wyraźnej granicy między sferą uczuć a sferą umysłu. Schizofrenia to poważna choroba psychiczna, polegająca na upośledzeniu postrzegania lub wyrażania rzeczywistości.
  • Zdrowie psychiczne – Zdrowie psychiczne odbija się na samopoczuciu i wyglądzie zewnętrznym. Równowagę wewnętrzną może zaburzyć długotrwały stres i silne przeżycia, np. żałoba po stracie bliskiej osoby. Do poważnych chorób psychicznych zalicza się: depresję, nerwicę, choroby lękowe i schizofrenię.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Artykuły na ten temat
Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Objawy schizofrenii - symptomy, mity, życie z chorobą

Objawy schizofrenii - symptomy, mity, życie z chorobą

Schizofrenia jest poważnym schorzeniem psychicznym, które w pewien sposób zamyka człowieka na świat. Pacjenci czują się samotni, a reakcje otoczenia wywołują u nich stres i wewnętrzną frustrację.   Objawy schizofrenii mogą być trudne do rozpoznania...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Schizofrenia a rodzina

Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym o charakterze wielowymiarowym. Ze względu na rozległość i intensywność dezorganizacji funkcjonowania schizofrenika, w psychopatologii zwraca się uwagę na rodzinne tło psychozy schizofrenicznej. Na rodzinę można...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Przyczyny schizofrenii

Hormony a zachowanie są nadal mało znane. Choroba dotyka zazwyczaj nastolatków i młode osoby. Prawdopodobnie duży wpływ na możliwość zachorowania na ten rodzaj psychozy mają uwarunkowania rodzinne. Znane są czynniki wywołujące chorobę, takie jak: stres,...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Leczenie schizofrenii

Do połowy lat 50. leczenie schizofrenii polegało głównie na izolacji chorych od otoczenia. Pacjentów schizofrenicznych przetrzymywano na oddziałach psychiatrycznych, co często zamiast złagodzić objawy, przynosiło skutek odwrotny - chorzy bardziej zamykali...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Schizofrenia paranoidalna - objawy, urojenia a schizofrenia

Schizofrenia paranoidalna - objawy, urojenia a schizofrenia

Schizofrenia paranoidalna to postać schizofrenii, z którą przeciętny człowiek utożsamia sobie obraz osoby cierpiącej na zaburzenia schizofreniczne. W przebiegu schizofrenii paranoidalnej dominują omamy i urojenia. Schizofrenia paranoidalna została ujęta...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Schizofrenia katatoniczna

Schizofrenia należy do grupy zaburzeń psychotycznych. Nie ma jednak jednorodnej postaci schizofrenii. Wyróżnia się wiele rodzajów zaburzeń schizofrenicznych, np. schizofrenię paranoidalną, schizofrenię hebefreniczną, schizofrenię rezydualną albo...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Schizofrenia przewlekła

Schizofrenia to przewlekłe zaburzenie psychiczne z tendencją do nawrotów. Pojawia się dość wcześnie, w okresie dojrzewania. Zazwyczaj schizofrenia rozwija się czteroetapowo - ostry epizod schizofreniczny, remisja objawów, nawrót choroby i faza późnej...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Schizofrenia rezydualna

Schizofrenia rezydualna została ujęta w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F20.5. Inaczej ten typ zaburzeń schizofrenicznych określa się jako schizofrenię przewlekłą niezróżnicowaną albo schizofreniczny stan rezydualny...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Rodzaje schizofrenii

Schizofrenia, wbrew potocznemu rozumieniu tego zaburzenia psychicznego, nie ogranicza się jedynie do występowania omamów i urojeń. Zaburzenia schizofreniczne nie stanowią także jednorodnej choroby. W Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych...

Schizofrenia – przyczyny, przebieg, leczenie

Schizofrenia hebefreniczna

Schizofrenię hebefreniczną określa się inaczej jako schizofrenię zdezorganizowaną. Ten typ zaburzeń schizofrenicznych został ujęty w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F20.1. Schizofrenik zdezorganizowany...

Wyszukaj lekarza po opiniach