Kobieta , 17 lat

Witam, Mam 17 lat i mam problemy z okazywaniem uczuć i emocji. W niektórych sytuacjach nie potrafię okazać emocji jakie są we mnie tylko mowie „yhy, ok, spoko, aha”, a później jestem wkurzona na siebie i na wszystkich, ogólnie czuję gniew. Od kiedy pamiętam w domu nie okazywano mi uczuć, tzn. rodzice mnie nie przytulali, nie mówili, że mnie kochają, zbytnio z nimi nie rozmawiałam. Raz usłyszałam od mojego ojca, że mnie kocha, a ja odpowiedziałam „aha, yhm”. Tak samo jest z tym, że wstydzę się przytulić kogoś, nie wiem dlaczego. Nigdy chyba nie usłyszałam później od kogoś, że mnie kocha. Tak samo było z chłopakiem, w którym chyba się zakochałam - kilka razy się spotkaliśmy i często na wakacjach przebywaliśmy w swoim towarzystwie, tzn. jeszcze ze znajomymi, ale ja bałam/ wstydziłam się mu okazać uczucia i to co czuję. Później nie potrafiłam mu wyznać co czuję jak mnie zranił tym, że się do mnie nie odzywa po tym, jak straciłam z nim dziewictwo. Zarazem go nienawidzę i kocham (tak przynajmniej mi się wydaje). Proszę o pomoc - co mam zrobić, aby okazywać swoje emocje i uczucia?

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Mgr Arleta Balcerek 91
Mgr Arleta Balcerek Psychoterapeuta, Psycholog, Warszawa Ursus 91 poziom zaufania
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Witam!
Osobami, które mają bardzo duży wpływ na naszą sferę emocjonalną są rodzice i metody wychowawcze, jakie stosują. Twoi rodzice nie okazywali sobie wzajemnie czułości i nie dawali Ci tym samym przykładu, jak zachowywać się w kontakcie z bliską Ci osobą. Sama także nie doświadczyłaś z ich strony uczuć i ich fizycznych przejawów. Stąd mogą brać się Twoje trudności z wyrażaniem i okazywaniem uczuć. Jednak można nad tym problemem pracować.
Zachęcam Cię do uczestnictwa w warsztatach i treningach, m.in komunikacji interpersonalnej lub pracy grupowej. W grupie będziesz uczyła się, jak nazywać swoje stany emocjonalne i jak okazywać je innym osobom. Będzie to również lekcja odbierania i interpretowania uczuć innych osób.
Warto, żebyś sama starała się wsłuchiwać w to, co dzieje się w Twoim wnętrzu. Na wszystkie trudności reagujesz złością i gniewem. Są to bezpieczne emocje, którymi możesz maskować to, co naprawdę czujesz, np. smutek, osamotnienie, bezradność. Staraj się rozpoznawać prawdziwe emocje i nazywać je. Mówiąc, nawet sama do siebie, co czujesz, uzyskujesz kontrolę nad tym, co przeżywasz i masz możliwość zmniejszenia napięcia emocjonalnego. Warto także stosować formę wypowiedzi, która mówi o tym, co przeżywasz, ale w sposób nieoceniający innych ludzi, np. ja czuję się źle, bo powiedziałeś..., zrobiło mi się przykro z powodu..., jestem szczęśliwa, bo..., czuję się bezpieczna w Waszym towarzystwie, itp.
Możesz najpierw trenować takie wyrażanie emocji w bezpiecznym środowisku - domu, przy najbliższych przyjaciołach, ale także w samotności. Pracując nad wyrażaniem emocji sama, jak i podczas treningów możesz zrobić duże postępy i nauczyć się, jak okazywać innym to, co do nich czujesz. 

Pozdrawiam

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Psychologia – Psychologia jest dziedziną, która od lat wzbudza ogromną ciekawość. Obok chorób ciała dużym zainteresowaniem cieszą się bowiem choroby psychiczne. Zaburzenia tego typu są znacznie bardziej powszechne, niż zwykło się uważać. Depresja dotyka wielu osób, choroba może wystąpić nawet u dzieci.
  • Problemy psychologiczne – Psychologia nie istniałaby bez rozpatrywania gmatwaniny ludzkich przeżyć oraz poznawania emocjonalnej natury człowieka. Zagadnienia, które bierze na warsztat psychologia, to m.in. stres, bezsenność, poczucie własnej wartości, poczucie winy, samotność, radość, trauma itd.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Wyszukaj lekarza po opiniach