Zapytaj lekarza

1 , 0 1 0 , 2 5 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Nadopiekuńcza mama a wybór znajomych

Witam. Mam problem z nadopiekuncza mama. Niedawno skonczylam 18 lat, a ona nadal traktuje mnie jak dziecko, nie pozwala jezdzic do chlopaka a jak juz pojade to dzwoni i pisze do 30 min czy wszystko ok! To jest chore. Czy w wieku 18 lat, moge bez jej zgody jezdzic do chlopaka kiedy chce i na ile chce? Mam prawo decydowac sama o sobie, sama dobierac sobie znajomych, prawda? Pozdrawiam.
KOBIETA, 18 LAT 11 miesięcy temu

8 sposobów, aby uzdrowić swój dom, czyli tajniki sztuki feng-shui

Witam. Proces separacji młodego człowieka jest trudny zarówno dla niego samego, jak i dla rodziców. Jednocześnie jest on niezbędny, by młody człowiek potrafił żyć samodzielnie, podejmował własne decyzje i ponosił ich konsekwencje. Wymaga on jednak czasu i akceptacji faktu, że dzieci dorastają i odchodzą z domu.
To ciekawe, że zadaje Pani psychologowi pytanie, czy może Pani żyć po swojemu. Myślę, że zna Pani odpowiedź i podejmuje Pani próby separacyjne. Rodzice tutaj pełnią rolę trzymającą Panią w pewnych granicach. Taka sytuacja potrwa zapewne jakiś czas, warto się jej przyglądać. Takie gry między młodymi dorosłymi, a ich rodzicami są potrzebne i rozwijające, kształtują bowiem nie tylko separację, ale i poczucie odpowiedzialności za siebie i innych.
Gdyby sytuacja, którą Pani opisuje stała się dla Pani bardzo trudna, warto rozważyć konsultację u doświadczonego psychoterapeuty, który pomoże Pani przejść przez ten niełatwy okres. Pozdrawiam.

Małgorzata Danielewicz
www.terapia-psycholog.com.pl
www.psychoterapia.lublin.pl

umów wizytę 0

Samodecyzyjność to nie tylko kwestia wyboru znajomych czy czasu powrotu do domu, ale także odpowiedzialność i samodzielność. Jeśli pozostaje Pani w zależności od rodziców (także bytowej czy finansowej) konieczne będzie wypracowanie satysfakcjonujących obydwie strony reguł funkcjonowania. Nie chodzi tu jednak by dostosowywać się czy żądać, ale raczej by wzajemne uważnie słuchać, szanować i znajdować takie sposoby funkcjonowania i koegzystowania, które pozwolą wszystkim domownikom czuć się dobrze i bezpiecznie. Zachęcam do podjęcia spokojnej rozmowy, opartej na wzajemnej trosce raczej niż pretensjach.

Psycholog i psychoterapeuta. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego.
umów wizytę 0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Strefa Kobiety