Mężczyzna , 19 lat

Witam, nie wiem, gdzie udać się z tym problemem. Nie powiem, jak mam na imię, nie powiem skąd jestem. Mam 19 lat, jeśli wszystko dobrze pójdzie to we wrześniu skończę 20. Byłem z dziewczyną przez prawie 4 lata, była to moja pierwsza dziewczyna i chciałem, żeby była tą ostatnią. Mimo że czasami się rozstawaliśmy, to zawsze do siebie wracaliśmy. Każde rozstanie wynikało z mojego małego wkładu w ten związek.

Teraz mam już prawie 20 lat, trochę spoważniałem i będąc z nią, chciałem wierzyć, że tak już zostanie na zawsze. Później przyszły kiepskie dni, moja dziewczyna była "nieznośna" przez około 2 tygodnie, ja niestety nic nie zrobiłem, a powinienem. Zamiast tego uniosłem się dumą, przez te 2 tygodnie znosiłem to, że była dla mnie nieuprzejma, aż w końcu nie wytrzymałem i role się odwróciły. Doszło do tego, że byłem dla niej strasznie chłodny, dodatkowo problemy jakie miałem w domu (popsute relacje z mamą) nie pomagały.

Poddałem w wątpliwość ten związek, powiedziałem jej, że chce się zastanowić, czy to ma jakikolwiek sens. Przez tydzień nie odzywałem się do niej, mimo, że ona pisała i chciała wszystko poukładać. Po tygodniu się z nią spotkałem, powiedziałem jej, że chcę zobaczyć co będzie dalej, jedyne czego nie zrobiłem, to nie zacząłem się starać, chłód pozostał i moja dziewczyna nie wytrzymała. Zostawiła mnie 4 maja. Na początku przyjąłem to ze spokojem, chociaż nie ukrywam, że byłem rozczarowany.

Dni mijały, a ja coraz to bardziej uświadamiałem sobie swój błąd. Doszło do tego, że próbowałem to naprawić, ale tym razem jest inaczej, niż poprzednim razem kiedy zrywaliśmy. Powiedziała mi, że nie chce teraz być ze mną, że boi się, że i tak się nie uda, i że nie chce się do niczego zmuszać. Ponoć mnie kocha, ponoć tęskni, ale po prostu nie chce. Niby nie skreśliła mnie na zawsze, ale nie jest w stanie określić kiedy do mnie wróci i czy w ogóle wróci.Przez to wszystko przestałem jeść i mało śpię. Zjadam jeden niepełny posiłek dziennie, schudłem już ponad kilogram, a z moim samopoczuciem jest coraz gorzej.

Trzy dni temu odechciało mi się zupełnie żyć, dziś przybrało to na sile i myślę o zakończeniu tego marnego żywota. Gdyby nie fakt, że się boje, dziś już by mnie nie było. Bez przerwy na zmianę myślę o niej i o samobójstwie. Bardzo chciałem uniknąć tego określenia, ale nie da się. Tak bardzo ją kocham, że z żalu nad sobą nie panuję, nie potrafię powstrzymać myśli. Kolega radził mi, żebym o niej zapomniał, ale tylko mnie to dodatkowo dobiło, po za tym nie chce. Jestem do niej tak mocno przywiązany, że nie wyobrażam sobie życia bez tej dziewczyny.

Wiem, że nie zmuszę jej do powrotu do mnie, nawet nie zamierzam tego zrobić, prośby i obietnice, których naprawdę chciał bym dotrzymać nie pomagają, a ja nie umiem czekać. Zbieram w sobie odwagę, żeby z sobą skończyć, nie wiem, czy mi się to uda. Czy jest coś, co jest w stanie mi pomóc? Jestem w totalnej rozsypce, proszę o pomoc ;(

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Witam serdecznie,

Przeżycie stresującej sytuacji, jaką jest rozpad związku, utrata bliskiej osoby, może być czynnikiem wyzwalającym depresję. Objawy typowe dla zespołu depresyjnego to obniżona samoocena, niepokój lub spowolnienie, brak apetytu, bezsenność, myśli rezygnacyjne i samobójcze.

Depresję można i trzeba skutecznie leczyć - w tym celu polecam Panu rozmowę z lekarzem psychiatra oraz psychoterapię. Samemu trudno jest znaleźć wyjście z sytuacji - proszę poszukiwać wsparcia i otuchy u bliskich, życzliwych osób. Jednak ich rady nie zastąpią profesjonalnej pomocy terapeutycznej ze zrozumiałych względów. Przyjaźń to nie psychoterapia - opiera się na innych zasadach. Może Pan również poszukać pomocy korzystając z książek i poradników psychologicznych, jednak nie zastąpi to relacji terapeutycznej opartej na zaufaniu i życzliwości.

Pomimo towarzyszącego Panu poczucia osamotnienia i beznadziejności - nie jest Pan sam. Wielu ludzi może po prostu nie domyślać się, że potrzebuje Pan rozmowy, wyciągnięcia ręki. Mogą ją natomiast chętnie zaoferować, jeśli zasygnalizuje Pan problem.

Z pozdrowieniami

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Neurologia – Neurologia to dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego. Jest silnie spokrewniona z psychiatrią i polega na odkrywaniu przyczyn uszkodzenia systemu neuronalnego. Domeną psychiatrii są z kolei choroby, których podłoże stanowi biochemiczne zaburzenie funkcjonowania mózgu jako całości.
  • Depresja – Depresja to zespół zaburzeń psychicznych dotykających nastroju.  Depresja ma kilka grup objawów – obniżenie nastroju, obniżenie tempa działania i myślenia, lęk, a nawet objawy somatyczne. Nie do końca znane są przyczyny powstawania depresji, określa się tylko czynniki, które mogą jej sprzyjać, jak np.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Artykuły na ten temat
Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

Niepowodzenia leczenia farmakologicznego depresji

Jakie są cele leczenia przeciwdepresyjnego? Głównym celem leczenia jest jak najszybsze usunięcie objawów (poczucia ciągłego zmęczenia, niechęci do wszystkiego), a następnie zapobieganie nawrotowi depresji oraz powrót pacjenta do dotychczasowego poziomu...

Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

Odstawienie leków przeciwdepresyjnych

Leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI) są obecnie jedną z najczęściej stosowanych grup leków psychotropowych. SSRI znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu depresji, ale i zaburzeń lękowych, obsesyjno-kompulsywnych,...

Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

Leki przeciwdepresyjne a seks

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych może wiązać się z zaburzeniami funkcji seksualnych. Mogą one dotyczyć nawet 80% leczonych lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), niezależnie od tego, który z nich był stosowany....

Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

Leki psychotropowe

Leki psychotropowe

Istnieje wiele definicji opisujących leki psychotropowe. W szerszym rozumieniu, są to wszystkie substancje, które podane człowiekowi, zmieniają jego stan psychiczny. Można więc tu zaliczyć leki hormonalne, witaminy (np. witaminy z grupy B, witamina PP,...

Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

Leczenie depresji a zmiana trybu życia

Leczenie depresji nie przynosi w zasadzie natychmiastowych pozytywnych skutków. Fachowa pomoc prowadzi zwykle do poprawy samopoczucia 
i odzyskania kontroli nad depresją, choć nie odbywa się to z dnia na dzień. Zanim leki czy inne metody terapii zaczną...

Zdrowie psychiczne

Nie chcą już żyć. Rośnie liczba samobójstw

Nie chcą już żyć. Rośnie liczba samobójstw

Powieszenie, skok z wysokości, zażycie środków nasennych - w taki sposób najczęściej ludzie odbierają sobie życie. Z każdym rokiem rośnie liczba samobójstw, podobnie jak nieudanych prób targnięcia się na życie. Coraz młodsi podejmują desperacką decyzję...

Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

Fototerapia - charakterystyka, korzyści, działanie światła

Fototerapia jest stosunkowo nową metodą leczenia depresji. Pierwsza praca badawcza na temat zastosowania światłoterapii w leczeniu depresji sezonowej została opublikowana w 1984 roku. Od tej pory kolejni badacze podejmują próby zastosowania tej metody...

Depresja a choroby przewlekłe

Problemy z sercem a depresja

W krajach o wysokim stopniu cywilizacji choroby serca są główną przyczyną zgonów. Wynika to ze związków między rozwojem miażdżycy, a typowymi czynnikami ryzyka związanymi z postępem cywilizacji. Spośród różnych przyczyn powszechności chorób serca zaczęto...

Depresja a choroby przewlekłe

Brak wzroku a depresja

Inwalidzi wzroku nie są w pełni sprawni. Ich niepełnosprawność wynika z faktu, iż wiele podstawowych czynności wymaga widzenia, a jego brak utrudnia ich wykonywanie. Światowa Organizacja Zdrowia w roku 1980 przyjęła ważną dla tego środowiska klasyfikację...

Przyczyny depresji

Depresja na emigracji

Kiedy musimy zmienić dotychczasowy sposób bycia lub myślenia, często popadamy w depresję, która nam towarzyszy, dopóki nie uporamy się z kryzysem i nie wyjdziemy z niego ożywieni nową nadzieją, bardziej szczerzy wobec samych siebie. Bez względu na to,...

Wyszukaj lekarza po opiniach