Kobieta , 17 lat

Witam. Od zawsze bardzo lubiłam jeść. Jedzenie było nieświadomym sposobem na odreagowanie wszystkich emocji. Wracałam ze szkoły, siadałam przed telewizorem i jadłam. Nie jestem osobą zbyt towarzyską, miałam wiele kompleksów i stany depresyjne. Postanowiłam coś z tym zrobić i zaczęłam od konsultacji z dietetykiem. Udało mi się pozbyć 11 kg, ustalić zdrowe nawyki żywieniowe, które bardzo mi odpowiadają. W pewnym momencie jednak, czekoladka po czekoladce zaczęłam powracać do zapewniania sobie przyjemności zajadaniem się. To było już bardziej świadome. Wiedziałam, że nie jest dobre dla mnie, ale zabrakło mi motywacji i jadłam. Na początku głównie słodycze, potem bardziej zróżnicowane produkty, których na co dzień unikałam: białe pieczywo, duże ilości masła. W chwilach stresowych, których było dużo, potrafiłam zjeść pół słoiczka miodu. To zaczęło przejmować nade mną kontrolę. Każda emocja jaka się we mnie budziła połączona była z wycieczką do kuchni. Poczucie winy, wstyd, chęć ukrycia się przed światem po objadaniu się wykańczał mnie. Postanowiłam znowu z tym walczyć. Jestem pod opieką psychologa i omawiamy razem problem od strony emocji. Jednak brakuje mi wiedzy od strony bardziej praktycznej. Jem regularnie, produkty bogate w składniki odżywcze, urozmaicone. Tak jest przez np. 4 dni. A potem przychodzi jakiś wieczór i w chwili braku motywacji pozwalam sobie na cukierka. A kończy się wyjedzeniem połowy lodówki. Na szczęście zdarza się to coraz rzadkiej, jednak chciałabym zapytać o kilka spraw. Czy są jakieś sposoby walki z potrzebą jedzenie, która nie ma nic wspólnego z głodem? Chodzi mi o coś oprócz silnej woli. Tzn. czuję, że muszę zjeść i co wtedy? Próbuję się czymś zająć, nie wchodzić do kuchni (tu jeszcze mogę dodać, że sama nie kupuję produktów, które stanowią "zagrożenie". Do domu znoszą je inni domownicy, na co zupełnie nie mam wpływu). Jednak praktycznie nic nie jest w stanie mnie zająć na tyle, żebym przestała myśleć o jedzeniu. Kolejne pytanie, co powinnam zrobić po tak obfitym posiłku? Kiedy zacznę od cukierka o 19, mogę jeść do godziny 23. Potem jestem wykończona. Mam ochotę gdzieś uciec i zasnąć. Wiem, że wtedy nadmiar tego co zjem odkłada się w postaci tłuszczu. Źle mi z tym, bo zaprzepaszczam tych kilka dni zdrowego jedzenia, a w konsekwencji tych kilka miesięcy zrzucania 11 kg. Może powinnam pójść poćwiczyć? Najczęściej nie mam na to siły, po prostu idę spać. Oraz pytanie co powinnam robić następnego dnia po takim objadaniu? Wtedy nie chce mi się wstawać z łóżka. Gdy wstanę, od razu idę do lustra sprawdzić gdzie odłożył się tłuszcz, chociaż czuję, że to zupełnie niepotrzebny zabieg. Czuję całe ciało, jakby było czymś napchane. I bardzo mi wtedy przykro, że to tak wygląda. Może powinnam rano ćwiczyć? Jestem aktywna fizycznie: jeżdżę na rowerze, konno-codziennie. Raz w tygodniu tańczę. Jednak ruszając się następnego dnia po takim objadaniu czuję, jakbym musiała wkładać w to 2 razy więcej wysiłku. Czuję się bardzo ciężka. I jeszcze ostatnie pytanie. Czy moja dieta, dzień po wieczornym objadaniu powinna być zmniejszona kalorycznie? Powinnam zjeść coś oczyszczającego organizm? Mam zawsze ochotę jakoś się pozbyć tego co zjadłam. Wiem, że najlepiej by było jakbym się po prostu nie obżerała, ale nie zawsze się udaje. Bardzo proszę o jakieś informacje, bo czuję, że chcę z tym walczyć (być może istotny jest mój wiek? Mam 17 lat). Pozdrawiam. Aleksandra.

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Lek. Marta Hat 70
Lek. Marta Hat Stażysta/Rezydent, Kraków
Edytuj odpowiedź

Witam!

Bardzo dobrze, że korzystasz z pomocy psychologa i omawiacie emocje, które wywołują u Ciebie napady obżarstwa. Dobrze też, że starania o powrót do zdrowych nawyków przynoszą pozytywne rezultaty.

Jeżeli chodzi o sposoby radzenia sobie z napadami, myślę, że warto każdą sytuację z osobna przedyskutować z psychologiem. Kiedy dojdziesz do 'sedna' problemu, będziesz mogła w przyszłości walczyć ze znanym przeciwnikiem. Warto też próbować opracowywać różne techniki przeciwstawiania się napadom w zależności od sytuacji. Myślę, że warto mieć kilka alternatyw i próbować co jest najbardziej skuteczne.

Jeżeli masz problem ze znalezieniem zajęcia , może jakąś opcją będzie wyjście z domu - dobrze byłoby gdybyś mogła w jakiś sposób rozładować napięcie wywołane emocjami - może to być sport, może spacer i rozmowa z zaufaną osobą, może wyjście i próba opisania tego co się dzieje, przygotowanie mało kalorycznych zastępników.

Po obfitym posiłku z pewnością występują wyrzuty sumienia. Na pewno nie są tutaj wyjściem zachowania kompensacyjne - próba pozbycia się nadmiaru kalorii. warto wyciągać wnioski na przyszłość. Następnego dnia powinnaś postarać się jeść normalnie, żeby organizm nie przyzwyczajał się do rozregulowanej diety. Być może jako profilaktykę napadów warto się zastanowić nad składem i częstością posiłków? Być może odpowiedni rozkład pomoże w walce z kompulsywnym odżywianiem się.

Powodzenia!
Pozdrawiam serdecznie!

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Zaburzenia odżywiania – Zaburzenia odżywiania są to poważne zaburzenia w zakresie zachowań związanych z pobieraniem pokarmu. Często mają podłoże psychiczne i związane są z niskim poczuciem własnej wartości. Szczupła sylwetka promowana przez mass media stała się modna, ale zarazem niebezpieczna.
  • Jedzenie kompulsywne – Jedzenie kompulsywne jest zaburzeniem odżywiania, polegającym na niekontrolowanym spożywaniu znacznych ilości pokarmu bez odczuwania fizycznego głodu. Kompulsywne objadanie się wiąże się z utratą kontroli nad ilością spożywanych posiłków oraz szybszym tempem jedzenia.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Artykuły na ten temat
Jedzenie kompulsywne

Czy cierpisz na zaburzenia odżywiania?

Zaburzenia odżywiania są plagą naszych czasów. Najbardziej popularne i najczęstsze problemy z jedzeniem to anoreksja i bulimia. Są jednak też mniej znane zaburzenia odżywiania się, jak kompulsywne jedzenie czy ortoreksja. Obawiasz się, że możesz mieć...

Jedzenie kompulsywne

Jedzenie kompulsywne - leczenie

Jedzenie kompulsywne - leczenie

Zaburzenia odżywiania to coraz bardziej powszechny problem. Jednym z nich jest jedzenie kompulsywne, które polega na niekontrolowanych napadach jedzenia, które pojawiają się bez poczucia głodu. Takie niekontrolowane jedzenie ma najczęściej podłoże psychogenne...

Jedzenie kompulsywne

Jedzenie może uzależniać!

Bardzo często nie możemy się powstrzymać przed zjedzeniem czegoś słodkiego bądź słonego. Nie zwracamy uwagi nawet na to, że dany posiłek może nam zaszkodzić. Co sprawia, że zdarzają się nam napady kompulsywnego jedzenia? Dowiedziono, że mózg osób uzależnionych...

Jedzenie kompulsywne

Kompulsywne objadanie się - nowe zaburzenie psychiczne

Kompulsywne objadanie się - nowe zaburzenie psychiczne

Coraz więcej chorych Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne włączyło kompulsywne objadanie się do klasyfikacji zaburzeń psychicznych. Do tej pory na liście znajdowały się anoreksja i bulimia oraz spotykana ostatnio coraz częściej wśród młodych ludzi...

Zaburzenia odżywiania

Jedzenie kompulsywne

Jedzenie kompulsywne jest zaburzeniem odżywiania, polegającym na niekontrolowanym spożywaniu znacznych ilości pokarmu bez odczuwania fizycznego głodu. Kompulsywne objadanie się wiąże się z utratą kontroli nad ilością spożywanych posiłków oraz szybszym...

Jedzenie kompulsywne

Objadanie się

Objadanie się

Jak każde zaburzenie odżywiania, objadanie się ma podłoże psychologiczne. Problemy, z którymi chory sobie nie radzi, są po prostu „zajadane". Pozornie tłumione są niechciane, negatywne emocje, a stres chwilowo ustaje.

Anoreksja

Pro-Ana - anoreksja, dekalog anorektyczki, Pro-Mia

Pośród groźnej dla życia anoreksji wykształcił się też „ruch" pro-ana, który popiera "anorektyczny" styl życia. Piszemy o tym, nie po to by zachęcać do udziału w nim, ale po to by pokazać sposób myślenia chorych osób. Pro-Ana a anoreksja Pro-ana...

Zaburzenia odżywiania

Głód o tej porze nam nie służy

Głód o tej porze nam nie służy

Zazwyczaj pojawia się wieczorem. Jest tak silny, że nie sposób go zbagatelizować. Nawet najdłuższa walka z nim bywa zakończona przegraną. Głód. Taki, który prowadzi do kuchni i sprawia, że niemalże nieświadomie otwierasz lodówkę lub szafkę, wyjmujesz...

Żywienie

Zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania są to poważne zaburzenia w zakresie zachowań związanych z pobieraniem pokarmu. Często mają podłoże psychiczne i związane są z niskim poczuciem własnej wartości. Szczupła sylwetka promowana przez mass media stała się modna, ale zarazem...