Rodzaje boksu

Istnieją różne rodzaje boksu, wykorzystujące główne techniki bokserskie: uderzenia pięścią przy użyciu specjalnych rękawic bokserskich. W przypadku boksu, kopnięcia są niedozwolone. Odmianą boksu dopuszczającą kopanie jest kick-boxing. Te sporty walki to zwykle walka w stójce, a przeciwnik, który leży, nie może kontynuować walki, dopóki nie wstanie. Niedopuszczana jest więc tzw. walka w parterze, czyli kiedy przeciwnicy leżą lub klęczą, praktykowana w innych sportach walki.

Zobacz film: "Wpływ sportu na zdrowie"

spis treści

1. Boks zawodowy a boks amatorski

Boks zawodowy różni się od boksu amatorskiego zarówno samą rozgrywką, jak i organizacją walk. Oczywiście boks zawodowy, jak sama nazwa wskazuje, przeznaczony jest dla profesjonalnych bokserów, natomiast boks amatorski dla amatorów. W obu przypadkach istnieje podział na kategorie wagowe, a w boksie amatorskim także kategorie wiekowe. W boksie zawodowym grają tylko zawodnicy powyżej 23. roku życia.

Boks amatorski
Boks amatorski

Boks należy do najstarszych sportów zapoczątkowanych w starożytności oraz stanowiących program igrzysk...

zobacz galerię

W boksie zawodowym inaczej podejmowana jest decyzja o zwycięstwie jednego z zawodników. Często bokser wygrywa po znokautowaniu przeciwnika. Każdy sędzia przyznaje punkty jednemu z zawodników po każdej rundzie. Po walce, jeśli nie dojdzie do nokautu, punkty są sumowane. W boksie amatorskim liczy się walka na punkty, które przyznawane są za czyste uderzenia. Sędziowie używają elektronicznego systemu podliczania punktów, za każde czyste uderzenie przyznają zawodnikowi punkt, który będzie wzięty pod uwagę pod warunkiem, że inni sędziowie także go za taki uznają.

Boks amatorski jest rozgrywany na igrzyskach olimpijskich. Aby zdobyć tytuł mistrza boksu amatorskiego, trzeba zwyciężyć na olimpiadzie w swojej kategorii wagowej. Można także uczestniczyć w Turniejach Boksu Amatorskiego, które są rozgrywane na różnych szczeblach, także na szczeblu światowym.

Z boksem zawodowym sprawa jest bardziej skomplikowana ze względu na Federacje Bokserskie, z których na świecie najbardziej liczą się 3: WBA (World Boxing Association), WBC (World Boxing Council) i WBO (World Boxing Organization). Boks zawodowy nie ma jednego turnieju, który wyłoniłby mistrza świata. Zamiast tego przez każdą z federacji organizowane są walki zawodników i ustalane rankingi. W jednym momencie może więc być 3 uznanych mistrzów świata boksu zawodowego w jednej kategorii wagowej. Oczywiście, może także zdarzyć się sytuacja, że jeden bokser zdobędzie tytuł mistrzowski u wszystkich federacji – stało się tak w przypadku Mike'a Tysona.

Te dwa rodzaje boksu różnią się także innymi czynnikami:

  • kategorie wagowe w boksie zawodowym są inne niż kategorie wagowe w boksie amatorskim;
  • boks zawodowy może mieć nawet 10-12 rund, ich ilość zależy od ważności walki;
  • w boksie amatorskim rundy są 4, trwają 2 minuty każda;
  • bokserzy zawodowi nie korzystają z osłony na głowę, podczas gry amatorzy mają specjalne kaski.

2. Kick-boxing

Kick-boxing to połączenie bokserskich uderzeń pięściami z kopnięciami. Wyróżnia się kilka rodzajów kick-boxingu:

  • boks syjamski,
  • boks chiński,
  • boks birmański,
  • boks francuski,
  • kick-boxing amerykański,
  • kick-boxing francuski.

Boks syjamski (tajski) to rodzaj boksu mocno wykorzystujący walkę w klinczu, czyli inaczej walkę w zwarciu. To przytrzymywanie się zawodników rękami, tylko podczas walki w stójce. Uderzenia wykonuje się głównie łokciami i kolanami. W odmianie zawodowej nie wykorzystuje się ochraniaczy.

Boks chiński dopuszcza ciosy pięściami, a więc typowe ciosy bokserskie, kopnięcia oraz rzuty. Wykorzystuje także elementy chińskich sztuk walki.

Boks birmański to rodzaj kick-boxingu zbliżony do boksu tajskiego. Nie używa się podczas walki żadnych ochraniaczy. Ręce zawodnicy owijają materiałem. Można uderzać głową, kopać i obalać przeciwnika na ziemię.

Boks francuski (savate) wyróżnia się wśród innych odmian kick-boxingu tym, że walczy się w butach.

Kick-boxing amerykański wywodzi się z karate, a konkretnie z full-contact karate. Dopuszcza on uderzenia rękami i nogami.

Kick-boxing japoński jest uznawany za formę boksu tajskiego. Dopuszcza on nie tylko uderzenia pięściami i łokciami, kopnięcia kolanami, ale także rzuty judo.

W żadnym rodzaju boksu nie są dozwolone ciosy poniżej pasa, a zawodnik leżący nie może walczyć, dopóki się nie podniesie. To łączy wszystkie rodzaje boksu, bez względu na to, skąd się wywodzą.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy