Rozdwojenie jaźni

Zaburzenia dysocjacyjne - zdjęcie zalicza się do zaburzeń dysocjacyjnych tożsamości (ang. Dissociative Identity Disorder, w skrócie DID). Inne nazwy dla tego zaburzenia to: osobowość mnoga, osobowość naprzemienna, osobowość wieloraka lub rozdwojenie osobowości. Często rozdwojenie jaźni mylnie utożsamiane jest ze schizofrenią. Na czym polega zjawisko występowania przynajmniej dwóch osobowości u jednej osoby i czym różni się od schizofrenii?

1. Co to jest rozdwojenie jaźni?

Rozdwojenie jaźni to jedno z najbardziej tajemniczych zaburzeń, które znajduje się w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 pod kodem F44, a więc uznaje się je za zaburzenia konwersyjne, inaczej określane jako dysocjacyjne. Rozdwojenie jaźni albo osobowość mnoga (ang. Multiple Personality) to wciąż niedostatecznie zbadane zaburzenie przez psychiatrów. Występuje bardzo rzadko, częściej u kobiet niż mężczyzn.

Osobowość wieloraka cechuje się pojawieniem u jednej osoby dwóch lub więcej odrębnych osobowości, przy czym w danej chwili ujawnia się tylko jedna z nich. Każda z osobowości ma charakter pełny, z własnymi odrębnymi wspomnieniami, tożsamością, zachowaniem, przekonaniami i preferencjami. Poszczególne osobowości mogą różnić się wiekiem, płcią, orientacją seksualną, talentami, wiedzą, umiejętnościami, ilorazem inteligencji, ostrością wzroku czy ciśnieniem krwi.

Zazwyczaj osobowości wyraźnie kontrastują z pojedynczą osobowością przedchorobową. Poszczególne osobowości mogą wiedzieć o swoim istnieniu, choć osobowość podstawowa najczęściej nie wie nic o swoich towarzyszach. W pospolitej postaci osobowości podwójnej zwykle dominuje jedna osobowość, ale żadna z nich nie ma dostępu do wspomnień drugiej. Pierwsze przejście od jednej do drugiej osobowości jest zazwyczaj nagłe i ściśle związane z wydarzeniami urazowymi.

Późniejsze przejścia często ograniczają się do wydarzeń urazowych, stresowych albo występują w czasie sesji terapeutycznych, obejmujących relaksację, hipnozę lub odreagowanie. Zaburzenia dysocjacyjne tożsamości występują w okresie młodzieńczym i dzieciństwie. Osoba zaburzona najsilniej identyfikuje się z tzw. osobowością gospodarza. Tylko ta osobowość ma świadomość istnienia pozostałych i terapeucie zazwyczaj najlepiej „współpracuje się” właśnie z tą osobowością.

2. Przyczyny osobowości wielorakiej

Mechanizm powstawania zaburzeń dysocjacyjnych nie jest do końca znany. Zakłada się, że rozszczepienie osobowości wynika z traumatycznych przeżyć, kryzysów i głębokich urazów w okresie wczesnego dzieciństwa, np. molestowania seksualnego lub permanentnie doświadczanej przemocy domowej. Sposobem radzenia sobie dziecka może być zepchnięcie do nieświadomości uczuć i zachowań, z których z czasem rozwijają się alternatywne osobowości.

Osobowość mnoga charakteryzuje się dezintegracją ego. Co to oznacza? Ego zapewnia możliwość włączania zdarzeń zewnętrznych i doświadczeń społecznych w obręb percepcji. Natomiast osoba niezdolna do zinternalizowania tych zdarzeń może doświadczać poczucia emocjonalnego rozregulowania. W ekstremalnych przypadkach poczucie obcości doświadczeń jest tak intensywne, że prowadzi do dysocjacji własnej osobowości (łac. dissociatio – rozdzielenie).

3. Schizofrenia a rozdwojenie jaźni

Czasami schizofrenię mylnie określa się jako „rozszczepienie jaźni”. Skąd to wynika? Termin „schizofrenia” wymyślił Eugen Bleuler w 1911 roku. Pojęcie „schizofrenia” z języka greckiego oznacza schizo – rozszczepiam, rozłupuję, rozdzieram i fren – przepona, serce, wola, umysł. Stąd czasami błędnie utożsamia się schizofrenię z rozszczepieniem osobowości. Schizofrenia dosłownie oznacza „rozszczepienie umysłu”, ale nie w sensie posiadania więcej niż jednej osobowości.

Schizofrenia polega bardziej na rozszczepieniu między myśleniem a czuciem, tak jakby te dwa procesy przebiegały niezależnie, a chory miał trudności w ich łączeniu. Jest to najbardziej rozpowszechnione i prawdopodobnie najlepiej poznane zaburzenie psychotyczne. Schizofrenia to zaburzenie myślenia, w którym umiejętność rozpoznawania rzeczywistości, reakcje emocjonalne, procesy myślenia, formułowania sądów oraz umiejętność porozumiewania się pogarszają się tak bardzo, że funkcjonowanie chorej osoby jest poważnie utrudnione.

Sztandarowe objawy schizofrenii to: omamy słuchowe, doświadczenia owładnięcia, urojenia, zaburzenia myślenia, zmiany emocjonalne i wolicjonalne, apatia, skłonność do wycofywania się, spłycenie emocjonalne, zdezorganizowana mowa, tzw. „sałata słowna” – częste gubienie wątku lub brak powiązania myśli, zachowanie zdezorganizowane lub katatoniczne, anhedonia, aspołeczność i bierność.

4. Psychoterapia w leczeniu osobowości wielorakiej

Zaburzenia dysocjacyjne tożsamości bywają bardzo oporne na terapię. Psychoterapia osobowości wielorakiej dąży do zintegrowania poszczególnych osobowości tak, by zlały się one w jedną tożsamość. Zazwyczaj leczenie jest wspomagane farmakologicznie. Pacjent uczy się akceptować własną chorobę i rozumieć jej istotę.

Psychoterapia polega również na przepracowaniu urazu oraz zburzeniu dysocjacyjnej obrony. Pacjent musi skonfrontować się z urazowymi, rozszczepieniowymi wspomnieniami i włączyć je do wydarzeń z prawdziwego życia, do obrazu „Ja”, a w konsekwencji – odnaleźć powiązania pomiędzy oddzielnymi, pozornie samodzielnymi stanami tożsamości.

Komentarze (25)
~mały
~mały

fajna człowieku kurde ty nie wieszz o czym ty mówisz zalezy kim jest to drugie ja byłem inny zanim ten drugi suie odezwał zmieniło sie moje zycie w ruine rozumiesz spadłem na dna dzieki niej to jest jak by opanowała moja głowe rozumiesz teraz z tym walcze kuresko cieszko jest ale sie staram on nie daje mi spokoju meczy mnie to straznie ja chce isc spac o 20 najczesciej chodziłem od kiedy on jest to mam przejebane nie spie po 2 dni a jak zasne to na jawie czówam nie chcesz tego miec uwiesz mi ja nad nim nie panuje

Odpowiedz
~kosa
~kosa

Kiedyś oglądałam taki film jak pewna kobieta popełniła przestępstwo i zaczęła wmawiać policjantom ,że ma rozdwojenie jaźni i ,że to ta jej druga osobowość popełniła to przestępstwo tak im to intensywnie wmawiała ,że w to uwierzyli . potem przy pomocy manipulacji udało jej się uciec i pokazane było jak śmieję się po ucieczce ze swoim kochasiem ,że ci policjanci dali się na to nabrać, trzeba mieć trochę wiedzy o chorobach psychicznych i można ułatwić sobie życie wmawiając innym ,że się ma te choroby wystarczy ,że inne osoby w to uwierzą. Każdy z nas ma w sobie skłonność do czynienia złych czynów np. chęć zemsty na kimś i zawsze łatwo sobie i innym wmówić ,że przecież to nie ja to tylko ta moja duga osobowość wykonała ten zły czyn bo nas jest dwie ta dobra i ta zła. cały problem w tym żeby umieć uświadomić sobie że czyn jest zły zanim się go wykona, ale nie zawsze sobie to uświadamiamy i część ludzi może w ten sposób samemu sobie wymyślać drugą osobowość i zwalać to co zrobili żle na tę dugą osobę która w nich tkwi a tak naprawdę to jest ich drugie ja którego wcześniej nie ujawniali.

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Parapsychologia
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Artykuły Parapsychologia
Parapsychologia

Medytacja transcendentalna

Medytacja transcendentalna to tak naprawdę każda forma medytacji, która ma doprowadzić do rozumienia siebie jako nieodłącznej części świata. Medytowanie nie musi być formą samodoskonalenia uznawaną przez religie takie, jak buddyzm, hinduizm czy taoizm.

Parapsychologia

Trening autogenny

Trening autogenny Schultza to wewnętrzna medytacja, nakierowana na leczenie wielu dolegliwości psychosomatycznych, nerwic, nadpobudliwości, zaburzeń hormonalnych, foniatrycznych czy neurologicznych. Taka medytacja to przede wszystkim autosugestia, czyli...

Parapsychologia

Medytacja zen

Rodzaje medytacji to przede wszystkim zazen, czyli podstawowa forma medytacji stosowana w tej religii lub filozofii (nie ma co do tego zgodności, nawet wśród osób praktykujących zen). Techniki relaksu, które powstały na Dalekim Wschodzie, są obecnie...

Parapsychologia

Medytacje buddyjskie

Ćwiczenia mentalne, znane jako medytacje, można odnaleźć we wszystkich systemach religijnych. Modlitwa jest formą medytacji dyskursywnej. W buddyzmie odczytywanie mantr powoduje uspokojenie umysłu. W większości systemów medytacji celem jest...

Parapsychologia

Medytacja vipassana

Vipassana oznacza „widzieć rzeczy takimi, jakie one są" i jest to główny cel tej medytacji. Medytacja „wglądu w siebie" nazywana jest często „medytacją uwagi" lub „medytacją wglądu w siebie". Przez praktykowanie tej formy medytacji możemy zobaczyć i...

Parapsychologia

Przepowiadanie przyszłości

Karty tarota są narzędziem przepowiadania przyszłości i odkrywania tajników przeznaczenia. Dla niektórych są sposobem rozwiązywania niektórych życiowych problemów. Obecne, znane karty pochodzą z XV wieku. Wróżenie z kart zwane jest kartomancją lub...

Parapsychologia

Jak medytować?

Medytacja to jeden z najlepszych i najszybszych sposobów na pozbycie się codziennego napięcia psychicznego i osiągnięcie stanu pełnego rozluźnienia. Techniki relaksu, takie jak medytacja, skutecznie obniżają stres, a równocześnie są nieszkodliwe dla...

Parapsychologia

Świadomy sen

Świadomy sen (ang. Lucid Dream, w skrócie LD) inaczej określa się jako sen jasny, sen wiedzy albo sen przejrzysty. Jest to po prostu sen, w którym człowiek ma świadomość, że śni. Osoba posiada kontrolę nad treścią snu, zachowuje klarowność myślenia i ma...

Parapsychologia

Deja vu

Termin „déjà vu” z języka francuskiego oznacza „już widziane” i jest to odczucie, że sytuacja przeżywana w danej chwili już się wydarzyła w przeszłości, ale z jednoczesnym przeświadczeniem, że to niemożliwe. Deja vu...

Parapsychologia

Dar jasnowidzenia

Od stuleci jasnowidzenie i zdolności prorocze budzą sprzeczne odczucia i emocje. Wyróżnia się wiele rodzajów jasnowidzenia, np. jasnowidzenie przyczynowe, jasnowidzenie astralne czy jasnowidzenie mentalne. Sceptycy są zdania, że sukcesy jasnowidzów mają...