Up-rocking

spis treści
rozwiń

Up-rock, kiedyś też znany jako rocking to taniec zaliczający się do tej samej kategorii co hip-hop, charakteryzujący się dużą ilością emocji i rywalizacji między tancerzami. Taniec up-rocking wykonywany jest do muzyki soul, rock lub funk zazwyczaj przez dwóch mężczyzn zwróconych do siebie twarzą, których zadaniem jest za pomocą ruchów i gestów podważyć autorytet swojego rywala. Zwycięzcą „pojedynku” zostaje ten, który lepiej wykona choreografię w rytm muzyki.

1. Historia tańca up-rocking

Prekursorami tego rodzaju tańca byli członkowie gangu zamieszkujący Nowy Jork w latach 60. Do połowy lat 70. taniec uliczny rozwijał się i zdobywał swoich fanów. Z czasem powstały specyficzne ruchy ciała zwane „jerks” i gestykulacja określana jako „burns”. Tancerze w Nowym Yorku dodawali także inne ruchy, tworząc bardzo charakterystyczny taniec. Wielu gangom nowojorskim przypadł on do gustu. Z czasem powszechny stał się widok zbierających się członków grup przestępczych tańczących naprzeciwko siebie up-rock.

Zobacz film: "Wysiłek fizyczny - codzienna aktywność"

Taniec up-rocking zapoczątkował Rubber Band, który to ruchy właściwe temu tańcu wykorzystywał podczas walk ulicznych gangów. Figury tego tańca czerpano z różnorodnych stylów tanecznych, największą inspiracją dla up-rockingu była salsa, ale korzystano także z motywów charakterystycznych dla mambo, house czy hustle. W omawianym tańcu ulicznym niebywale ważna jest praca nóg, a także wprowadzanie ciała w stan drżenia. Wszelkie figury powinny być wykonywane w rytm muzyki, aby taniec był spójny i harmonijny. Publiczność najchętniej obserwuje up-rocking wykonywany przez tancerzy, którzy czują muzykę i bawią się nią, nie zaś nastawionych typowo na walkę.

Na początku lat 70. up-rocking przestał być uważany za taniec jedynie członków gangu. Taniec uliczny ewoluował i stał się tańcem lokalnym wykonywanym przez młodych chłopaków na terenie całego Nowego Jorku. Najlepsi tancerze „walczyli” najczęściej w klubach na Manhattanie, gdzie wielu młodych ludzi mogło podziwiać ciekawe kroki i gesty, by potem wykorzystywać je w swoich układach.

Taka forma tańca stawała się coraz bardziej powszechna nie tylko na ulicach miasta, lecz także na zabawach tanecznych, a w szczególności w Ośrodku Rekreacyjnym St. Mary w południowej części dzielnicy Bronx, gdzie tancerze z całego miasta mogli się spotykać w każdy wtorek i czwartek.

2. New style w tańcu hip-hop

Większość tanecznych „pojedynków” kończyła się pokojowo, jednak często zdarzało się, że agresja i rywalizacja tak narastały, że taniec przeradzał się w prawdziwą bójkę. Dlatego w dzielnicy Bronx tradycja tańca znikła, zmieniając styl na disco. Up-rocking przetrwał głównie w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn. W latach 80. i 90. up-rocking przestał się cieszyć tak dużą popularnością. Spowodowane było to między innymi wzrostem zainteresowania innymi formami tańca (breaking lub hip-hop).

Up-rock to taniec oryginalny, mający specyficzne korzenie. Dlatego mimo iż lata wielkiej popularności minęły, obecnie wiele osób nadal fascynuje się taką formą wyrażania silnych emocji.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!