Androlog - przebieg wizyty, dodatkowe badania, leczenie

Regularne wizyty u androloga powinny wejść w nawyk każdego mężczyzny, który troszczy się o własne zdrowie. Lekarz ten udziela porad w zakresie męskiej płodności, nieprawidłowości związanych z pracą układu hormonalnego czy erekcją.

Z pomocy androloga warto skorzystać zwłaszcza w przypadku przedłużających się, zakończonych niepowodzeniem starań o dziecko, problemów dotyczących sfery seksualnej czy też stanów zapalnych lub urazów narządów płciowych.

Powodem konsultacji powinny być również niepokojące wyniki badania nasienia, a także przygotowanie do chemioterapii nowotworów, kiedy konieczne jest zabezpieczenie płodności.

Z konsultacji andrologicznej korzystają panowie w każdym wieku, choć ich najczęstszą przyczyną są zaburzenia hormonalne towarzyszące andropauzie.

Mianem tym jest określany stan towarzyszący mężczyźnie po 50. roku życia, w organizmie którego zaczynają zachodzić zmiany związane z postępującym procesem starzenia. Często pojawia się wówczas szereg dolegliwości natury somatycznej, psychologicznej, a także seksualnej, mający swe podłoże m.in. w zmianach hormonalnych.

Mężczyźni bardzo często odkładają wizytę u androloga i ignorują niepokojące objawy, przez co w wielu przypadkach niewielkie zmiany z czasem przyjmują trudną do wyleczenia postać.

Tymczasem regularne konsultacje z andrologiem są bardzo ważne nie tylko w przypadku leczenia schorzeń układu moczowo-płciowego, ale i ich profilaktyki, na której temat panowie w dalszym ciągu wiedzą stosunkowo niewiele.

Przed rozpoczęciem badań lekarz zazwyczaj przeprowadza dokładny wywiad, dzięki któremu jest możliwe nieco bardziej szczegółowe określenie problemu.

Androlog powinien dowiedzieć się jak najwięcej na temat odczuwanych dolegliwości, jakości współżycia seksualnego, nasilenia libido, przebiegu procesu dojrzewania płciowego czy też częstotliwości spontanicznych wzwodów w trakcie snu.

Istotne są także informacje o charakterze ogólnym, dotyczące prowadzonego trybu życia, ewentualnych obciążeń genetycznych, przebytych chorób układu nerwowego, moczowo-płciowego, a także schorzeń ogólnoustrojowych.

W czasie badania przedmiotowego androlog powinien poddać ocenie sylwetkę pacjenta, uwzględniając rozkład tłuszczu i mięśni. Istotne jest zwrócenie uwagi na stopień rozwoju płciowego – wygląd owłosienia (w tym także pachowego i łonowego), obecność mutacji czy wielkość narządów płciowych.

Szczególną uwagę przywiązuje się do jąder - jest sprawdzana ich konsystencja, zakres ruchomości oraz bolesność. Jest wykonywany ponadto pomiar tętna oraz ciśnienia krwi.

Najbardziej stresującym elementem wizyty u androloga poza oględzinami narządów płciowych może być dla niektórych osób badanie per rectum, które polega na wsunięciu do kanału odbytu palca, dzięki czemu lekarz jest w stanie ocenić ewentualne zmiany dotyczące dna pęcherza moczowego, nasieniowodów, gruczołu krokowego i opuszka prącia.

Jest ono bezbolesne i trwa zaledwie kilka minut, podczas których pacjent może pozostać w pozycji stojącej, klęczącej lub leżącej. Wskazaniem do wykonania tego badania są:

• krwawienia z odbytnicy,
• obecność krwi w stolcu,
• anemia,
• niewyjaśniony spadek masy ciała,
• zaburzenia wypróżnień,
• ból brzucha,
• ból odbytu.

W razie potrzeby androlog zlecić może wykonanie dodatkowych badań:

• badanie nasienia (seminogram) – problemy z płodnością, niedawne zabiegi chirurgiczne lub skręt jądra,
• badania hormonalne – są zalecane w przypadku problemów z erekcją bądź spadku popędu seksualnego, pod uwagę bierze się m.in. poziom testosteronu, estrogenu, luteiny czy też hormonu folikulotropowego,
• biopsja jąder – pozwala potwierdzić lub wykluczyć obecność zmian o charakterze nowotworowym, jest stosowana także w celu pobrania plemników przed zabiegiem in vitro,
• badania genetyczne,
• morfologia krwi,
• badanie moczu,
• lipidogram,
• badanie obecności chorób wenerycznych,
• wskaźniki biochemiczne czynności nerek i wątroby,
• USG jąder.

Zakres potrzebnych badań jest uzależniony od charakteru problemu, z którym zgłosi się chory.

Leczenie zlecone przez androloga zależy od problemu z jakim mężczyzna przyszedł na wizytę. Po rozpoznaniu żylaków nasieniowodu chory najczęściej jest kierowany na zabiegi, takie jak:

• operacja udrażniająca nasieniowody,
• mikrochirgiczna rekonstrukcja nasieniowodów,
• leczenie operacyjne żylaków powrózka nasiennego.

Diagnoza azoospermii (brak plemników) to wskazanie do biopsji jąder i badania termiki moszny za pomocą kamery termowizyjnej. Z kolei symptomy andropauzy wymagają terapii hormonalnej, która po kilku tygodniach polepsza jakość życia seksualnego.

Pacjent ze spermą słabej jakości przechodzi zagęszczanie nasienia i oddzielanie zdrowych plemików. Z kolei nowotwór wymaga podjęcia leczenia onkologicznego, na przykład chemio- i radioterapii.