Autoimmunologiczne choroby skóry – przykłady i objawy

Autoimmunologiczne choroby skóry mogą pojawić się u każdego, w każdym wieku. Najczęściej spotyka się:

• atopowe zapalenie skóry (AZS),
• bielactwo nabyte,
• łuszczycę,
• łysienie plackowate,
• liszaj rumieniowaty czy
• opryszczkowate zapalenie skóry.

Choroby autoimmunologiczne to grupa chorób, w których układ immunologiczny organizmu niszczy własne komórki i tkanki. U ich podłoża leży proces nazywany autoimmunizacją.

Czynnikami mającymi wpływ na pojawienie się autoimmunologicznych chorób skóry są mutacje genowe (predyspozycje genetyczne) oraz czynniki środowiskowe. Nie bez znaczenia są infekcje bakteryjne lub wirusowe. Choć choroby autoimmunologiczne maja związek z nieprawidłową odpowiedzią układu immunologicznego, trzeba podkreślić, że ich rozwój oraz tendencja wzrostowa w kwestii występowania ich w obrębie całej populacji ma związek z postępem cywilizacyjnym.

Czynnikiem ryzyka jest także działanie hormonów zarówno w wieku rozrodczym, jak i momentach braki równowagi hormonalnej, w takich okresach jak dojrzewanie, ciąża, menopauza u kobiet lub andropauza u mężczyzn.

Choroba autoimmunologiczna skóry ma związek z tworzeniem się przeciwciał skierowanych przeciwko komórkom własnego organizmu, co powoduje ich niszczenie. Co jest objawem dysfunkcji skóry?

Objawy chorób autoimmunologicznych skóry są bardzo różne. Mogą obejmować:

• nadmierne przesuszenie skóry,
• zwiększoną potliwość skóry,
• zaczerwienienia,
• obrzęki,
• wysypkaę,
• świąd,
• liszajowacenie skóry (np. AZS),
• nadżerki,
• rogowacenie,
• blizny,
• zaburzenia pigmentacji, kiedy pojawiają się jasne plamy na skórze (tzw. bielactwo),
• łuszczenie się naskórka w różnych okolicach ciała (łuszczyca),
• wypadanie i nieprawidłowy wzrostu włosów (łysienie plackowate),

Jakie autoimmunologiczne choroby skóry diagnozuje się najczęściej? To: atopowe zapalenie skóry (AZS), łuszczyca, bielactwo nabyte, łysienie plackowate i liszaj rumieniowaty.

Atopowe zapalenie skóry

AZS, czyli atopowe zapalenie skóry, zwane wypryskiem atopowym, egzemą, a niegdyś świerzbiączką Besniera, wypryskiem alergicznym lub alergicznym zapaleniem skóry może pojawić się już u niemowląt. To przewlekła dermatoza przebiegająca z okresami zaostrzeń i remisji. Chorobie skóry towarzyszy silny i nawrotowy świąd, przesuszenie skóry oraz liszajowacenie skóry.

Łuszczyca

Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną chorobą o charakterystycznym wyglądzie zmian skórnych. Charakterystycznym objawem choroby są grudki:

• owalne bądź okrągłe,
• czerwonobrunatne lub zaróżowione,
• płaskie,
• o wyrazistych brzegach,
• zróżnicowanej wielkości,
• pokryte srebrzystą lub srebrzystoszarą, nawarstwiającą się łuską.

Zmiany mają czasem tendencję do zlewania się. Przyczyną choroby jest nieprawidłowe funkcjonowanie limfocytów T.

Bielactwo nabyte

Bielactwo nabyte to przewlekła choroba polegająca na depigmentacji płatów skóry. Oznacza to, że objawia się jej odbarwieniami. Dokładne przyczyny powstawania bielactwa nie są do końca poznane, niemniej wiadomo, że wywołują ją wymieranie melanocytów, czyli komórek odpowiedzialnych za kolor skóry.

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate mieć podłoże genetyczne, ale i wiązać się z silnym stresem. Objawami choroby są przejściowe lub trwałe ogniska wyłysienia. Łysienie plackowate jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty włosów. Nagłe łysienie może wystąpić na skórze głowy, a w niektórych przypadkach na brwiach, rzęsach i twarzy, a także na innych częściach ciała.

Liszaj rumieniowaty

Liszaj rumieniowaty, znany też jako toczeń rumieniowaty, to rzadka choroba tkanki łącznej, która może przybierać postać skórną lub układową, atakującą organy wewnętrzne. Istnieją dwa główne typy choroby. To liszaj rumieniowaty krążkowy, który ma łagodniejszy przebieg i przybiera postać skórną oraz liszaj rumieniowaty trzewny, zwany też narządowym lub układowym.

Leczenie choroby autoimmunologicznej zależy od rodzaju choroby, a także stopnia nasilenia jej objawów. Niestety choć istnieją sposoby na leczenie objawowe, nie umiemy jeszcze doprowadzić do wyleczenia choroby autoimmunologicznej.

Każda niedyspozycja skóry wymaga konsultacji u dermatologa, ponieważ nieleczone choroby mogą prowadzić do ciężkich powikłań.