Badanie radiologiczne w stomatologii

Zdjęcia rentgenowskie zębów dzielą się na wewnątrzustne i zewnątrzustne. W pierwszym przypadku można wyróżnić zdjęcia przylegające i zdjęcia zgryzowe. Przylegające zdjęcie zębów obejmuje niewielką przestrzeń, zazwyczaj 3 zęby. Umożliwia zobrazowanie danego zęba, korzenia, torbieli i guzów. Pozwala także uwidocznić zęby nadliczbowe.Wykonane zdjęcie rentgenowskie jest niewielkich rozmiarów. W przypadku zdjęcia zgryzowego, kliszę rentgenowską umieszcza się w płaszczyźnie zgryzowej zębów. Taka forma rentgenu obrazuje powierzchnie zgryzowe, a tym samym umożliwia stwierdzenie wad zgryzu, pozycji niewidocznych zębów, różnego rodzaju zmian, a także kamienia w przewodzie ślinianki.

Drugi rodzaj badania radiologicznego w stomatologii stanowią badania zewnątrzustne. W tym przypadku zazwyczaj wykonywane jest zdjęcie kości, które służy ocenie uszkodzeń w obrębie twarzoczaszki w wyniku urazu lub zmian chorobowych.

Wśród RTG kości można wyróżnić:

• zdjęcie czaszki tylno-przednie;
• zdjęcie zatok szczękowych;
• zdjęcie skośno-boczne żuchwy;
• zdjęcie stawu skroniowo-żuchwowego;
• zdjęcie osiowe czaszki;
• zdjęcia pantomograficzne;
• zdjęcia warstwowe.

Wskazaniem do wykonania RTG zębów i kości są między innymi urazy twarzoczaszki, do jakich doszło w wyniku wypadku bądź pobicia, różnego rodzaju choroby, w tym choroby przyzębia, tkanek kostnych, stawu skroniowo-żuchwowego, a także nowotwory. Rentgen zębów wykonuje się także w przypadku próchnicy głębokiej, torbieli i kamicy ślinianek. Zdjęcia zębów i kości są również przydatne w ocenie złamań, gojenia się kości i ubytków pooperacyjnych.

Zanim wykona się rentgen zębów, osoba badana zakłada fartuch z gumy ołowianej, w celu zminimalizowania zagrożenia napromieniowaniem. W przypadku badań wewnątrzustnych, klisza rentgenowska umieszczana jest w ustach pacjenta w badanym miejscu. Pacjent jest w pozycji siedzącej i musi przytrzymywać kliszę palcem. Podczas badań zewnątrzustnych badany zazwyczaj leży z głową na kliszy rentgenowskiej, o ile nie jest wykonywane badanie pantomograficzne. W tym wypadku pacjent siedzi nieruchomo, a aparat rentgenowski przesuwa się wokół jego głowy.

Podczas rentgenu zębów osoba badana poddawana jest działaniu dużych dawek promieni rentgenowskich. Pojedyncze badanie rtg nie stanowi zbyt dużego zagrożenia dla zdrowia pacjenta, nie należy się więc obawiać konsekwencji napromieniowania.

Badanie radiologiczne w stomatologii jest niezwykle często stosowanym badaniem. Znacznie ułatwia leczenie stomatologiczne i chirurgiczne. Może się mu poddać każdy, a jedynym przeciwwskazaniem jest ciąża.

Źródła

1. Diagnostyka radiologiczna w planowaniu leczenia implanto-protetycznego
2. Pruszyński B. Radiologia - diagnostyka obrazowa, Rtg, TK, USG, MR i medycyna nuklearna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4325-9
3. Suliborski S. (red.), Stomatologia zachowawcza tom 1-2, Czelej, Lublin 2010, ISBN 978-83-60608-54-8
4. Górska R. (red.), Choroby jamy ustnej - diagnostyka i leczenie, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-49-3