Bezpieczeństwo stosowania leku chroniącego przed skutkami radioterapii i chemioterapii
Badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Pittsburskiego potwierdzają bezpieczeństwo stosowania leku chroniącego zdrową tkankę przed skutkami radioterapii u chorych z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca...
W tym artykule:
Działanie leku chroniącego przed skutkami radioterapii i chemioterapii
Lek, który ma chronić zdrowe tkanki przed działaniem radioterapii i chemioterapii podawany jest doustnie. Czynnik, który ma za zadanie podnosić poziom antyoksydantów w organizmie ma formę kropelek tłuszczu, zawierających specjalny gen. Po połknięciu leku jego składniki aktywne wchłaniane są przez komórki w przełyku, gdyż to właśnie ta część przewodu pokarmowego jest najbardziej podatna na dolegliwości związane ze skutkami ubocznymi napromieniowań w leczeniu raka płuc.
Badania nad lekiem
Lek przetestowano na 10 pacjentach z nieoperowalnym niedrobnokomórkowym rakiem płuca w III stopniu zaawansowania. Uczestnicy badania przez 7 tygodni chemioterapii i radioterapii dwa razy w tygodniu przyjmowali lek chroniący zdrowe tkanki. U jednego pacjenta pojawiła się łagodna zgaga i wysypka, a drugi doświadczył zaparcia i wahań w poziomie sodu we krwi. Były to jednak jedyne dolegliwości związane ze stosowaniem leku. Dodatkowo, naukowcy potwierdzili, że lek nie pozostawał w komórkach po zakończeniu leczenia i nie chronił komórek rakowych przed promieniowaniem. Oznacza to, że farmaceutyk może być bezpiecznie podawany chorym cierpiącym na raka płuca.
Zastosowanie leku
Szkodliwy wpływ chemioterapii i radioterapii na zdrowe tkanki jest główną przyczyną skutków ubocznych doznawanych podczas stosowania tych metod leczenia. W przypadku raka płuc pacjenci najczęściej uskarżają się na dolegliwości związane z przełykiem, w tym na stan zapalny przełyku. Po kilku tygodniach leczenia ból przy przełykaniu jest tak silny, że chory musi przyjmować leki przeciwbólowe na bazie narkotyków lub konieczne jest przerwanie terapii. Badania potwierdziły, iż testowany lek zmniejszał produkcję cząsteczek zapalnych i ograniczał śmierć komórek, mikroowrzodzenia i zapalenie błony śluzowej przełyku. Dzięki niemu chemioterapia i radioterapia mogą być bardziej skuteczne. Możliwe będzie również zwiększenie dawek w przypadku obu form leczenia. Ilość doświadczanych skutków ubocznych leczenia będzie zmniejszona, przez co komfort życia pacjentów będzie wyższy.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
