Bóle głowy związane z zaburzeniami psychicznymi

Bóle głowy związane z zaburzeniami psychicznymi zwykle mają charakter migreny, napięciowego bólu lub klasterowego ból głowy. Zdarza się również, że chorzy bólami głowy określają uczucie pustki w głowie czy zaburzenia pamięci.

Przy jakich zaburzeniach psychicznych pojawiają się dolegliwości ze strony głowy? To najczęściej:

• stany depresyjne,
• zaburzenia paniczne,
• lęki,
• zaburzenia snu,
• zaburzenia separacyjno-lękowe,
• fobie,
• nerwice,
• zaburzenia regulacji,
• inne zaburzenia zdiagnozowanie w dzieciństwie (problemy ze skupieniem, zaburzenia zachowania, nadpobudliwość, problemy z nauką).

Jeśli chodzi o bóle głowy związane z zaburzeniami psychicznymi, możliwe są różne scenariusze. Bywają sytuacje, kiedy ból głowy pojawia się wraz z zaburzeniami psychicznymi, staje się elementem składowym jego rozpoznania.

Dostrzega się pomiędzy nimi ścisłą zależność czasową, na przykład wówczas, gdy w razie poprawy ustępują problemy psychiczne lub bóle głowy ustępują po remisji zaburzeń psychicznych. Ból głowy może pojawić się również później, po pewnym czasie od rozpoznania choroby.

Bóle głowy związane z zaburzeniami psychicznymi bardzo często mają charakter pierwotny. Do najczęstszych należy migrena i napięciowe bóle głowy. W takich sytuacjach zaburzenia psychiczne mogą je nasilać. Często zdarza się, że osoba cierpiąca z powodu bólu głowy zostaje poddana diagnostyce. Wówczas podczas badań okazuje się, że ból jest związany z zaburzeniem psychicznym, choć nikt tego nie podejrzewał.

Między bólami głowy a zaburzeniami psychicznymi naukowcy i specjaliści dostrzegają ścisłą zależność. Osoby cierpiące na migrenę i bóle głowy są predysponowane do pojawienia się zaburzeń depresyjnych oraz lękowych, obserwuje się również zwiększone ryzyko choroby afektywnej dwubiegunowej.

Bardzo często występują również fobie, lęk napadowy oraz lęk uogólniony. Naukowcy zwracają uwagę, że ryzyko rozpoznania depresji u chorych na migrenę jest nawet czterokrotnie wyższe w porównaniu do grupy osób bez zaburzeń nastroju.

Co ma wpływ na współwystępowanie bólu głowy i zaburzeń psychicznych? W przypadku migreny i depresji wspólne są czynniki etiologiczne (np. dysfunkcja układu serotoninergicznego i dopaminergicznego). Ponadto uznaje się migrenę za somatyczną manifestację depresji. Dostrzega się również wpływ napadów bólu na pojawianie się stanów obniżonego nastroju (jako mechanizm wyuczonej bezradności).

Z kolei u osób zmagających się z depresją ryzyko rozwoju migreny jest trzykrotnie wyższe w stosunku do populacji ogólnej. Trzeba pamiętać, że choroba psychiczna czy zaburzenie może mieć duży wpływ na sposób odczuwania bólu.

Bóle głowy związane z zaburzeniami psychicznymi nie są łatwe w diagnozowaniu. Niemniej pod kątem pod kątem występowania symptomów zaburzeń psychicznych powinni być obserwowani pacjenci, którzy cierpią na dolegliwości bólowe o znacznym bądź permanentnym charakterze.

Diagnostyce powinny podlegać zwłaszcza bóle głowy uznane za czynnik współistniejący ciężkiego zaburzenia depresyjnego, zaburzeń dynamicznych, zaburzeń panicznych, zaburzeń lękowych ogólnych, regulacji zaburzeń pod postacią somatyczną.

Leczeniem bólu głowy związanego z zaburzeniami psychicznymi powinien zajmować się psychiatra we współpracy z neurologiem. Wsparciem terapii jest włączenie umiarkowanej i regularnej aktywności fizycznej. Wskazane są ćwiczenia i treningi relaksacyjne.

Na czym polega leczenie bólu głowy współistniejącego z zaburzeniami psychicznymi? Okazuje się, że zależy to od okoliczności medycznych. To, czy leczenie farmakologiczne może być wskazane czy też nie, zależy od tego, z jakim zaburzeniem powiązane są dolegliwości bólowe. Dlaczego?

Czasem środki przeciwbólowe i inne leki na ból głowy (np. przeciwmigrenowe) mogą mieć negatywny wpływ na leczenie zaburzeń i chorób natury psychicznej. Ponadto część leków przepisywanych z uwagi na niedyspozycje psychiczne może wchodzić w niebezpieczne interakcje z lekami przeciwmigrenowymi.

To dlatego tak ważne jest, aby osoby chorujące na przykład na depresję lub zaburzenia lękowe ze współwystępującą z migreną informowały psychiatrę o zażywanych lekach przeciwbólowych czy przeciwmigrenowych, a także lekach przeciwdepresyjnych lub psychotropowych.