Botulizm

Najbardziej znanym rodzajem botulizmu jest zatrucie pokarmowe jadem kiełbasianym (botulizm klasyczny). Rzadką formą botulizmu jest botulizm przyranny - zakażenie rany bakterią Clostridium botulinum. Inną odmianą botulizmu jest botulizm dziecięcy, występujący u dzieci poniżej 1. roku życia. Jest on wywołany spożyciem przez dziecko miodu skażonego bakterią. Chorobę wywołują same bakterie namnażające się w organizmie, a nie toksyna (jad kiełbasiany) przez nie produkowana.


Początkowe objawy pojawiają się po kilku godzinach od spożycia jedzenia zawierającego jad kiełbasiany, poważne zaburzenia i paraliż pojawiają się natomiast po kilku dniach. Na początku pojawia się osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, suchość w ustach. Później pojawiają się objawy neurologiczne:

• podwójne widzenie,
• światłowstręt,
• zez zbieżny,
• opadanie powiek,
• niewyraźne mówienie,
• rozszerzenie źrenic.

Utrudnione jest połykanie, a wydzielanie śliny jest zmniejszone. Pojawiają się wzdęcia brzucha, zaparcia, problemy z oddawaniem moczu w wyniku porażenia perystaltyki jelit. Następnie słabną mięśnie. Do śmierci doprowadza porażenie układu oddechowego, zatrzymanie akcji serca lub zachłystowe zapalenie płuc.

Objawy botulizmu dziecięcego to:

• zaparcia,
• osłabienie mięśni,
• senność,
• ślinotok,
• opadanie powiek,
• powiększone źrenice,
• biegunka,
• problemy z utrzymaniem głowy w pionowej pozycji,
• trudności w jedzeniu i przełykaniu,
• zaczerwienione gardło,
• trudności w oddychaniu.


Zakażenie laseczką jadu kiełbasianego (botulizm) wymaga hospitalizacji pacjenta. Większość przypadków niestety kończy się śmiercią pacjenta. Jad kiełbasiany usuwany jest z organizmu poprzez np. płukanie żołądka, głęboką lewatywę lub też wywołanie wymiotów u pacjenta. Przede wszystkim jednak należy podać pacjentowi surowicę antytoksyczną, która powoduje unieszkodliwienie toksyny botulinowejwe krwi. Często niezbędne jest wspomaganie oddychania.
 Kiedy już uda się opanować zakażenie, do pełnej sprawności powraca się dość długo, z pomocą dodatkowych terapii ćwiczących osłabione połykanie, mowę i inne funkcje dotknięte przez chorobę.

Aby nie doszło do zakażenia, należy unikać spożywania konserw po terminie ważności, nawet tych w metalowych puszkach. Gdy denko jest wypukłe, a przy otwarciu słyszy się charakterystyczny syk, to można podejrzewać, że produkt jest zakażony jadem.

Źródła

1. Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9
2. Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0
3. Magdzik W., Naruszewicz-Lesiuk D., Zakażenia i zarażenia człowieka. Epidemiologia, zapobieganie i zwalczanie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2568-0
4. Tomasiewicz K. (red.), Leczenie chorób infekcyjnych, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-77-7