Chlamydioza - przyczyny, objawy, leczenie i powikłania

Chorobę wywołują bakterie Chlamydia trachomatis. Każda osoba aktywna seksualnie narażona jest na zarażenie, a szczególnie przy częstej zmianie partnerów seksualnych, ryzykownych zachowaniach seksualnych i niestosowaniu prezerwatywy.

Przebiega głównie bezobjawowo (75% kobiet, 50% mężczyzn), a chorzy dowiadują się o infekcji w momencie wystąpienia powikłań – zapalenia przydatków (jajników) u kobiet lub zapalenia najądrzau mężczyzn.

U kobiet proces chorobowy obejmuje początkowo szyjkę macicy oraz dolny odcinek dróg wyprowadzających mocz. W badaniu ginekologicznym szyjka macicy jest przekrwiona, obrzęknięta i bardzo podatna na uraz mechaniczny. Niekiedy obserwuje się zaczerwienienie i obrzęk ujścia zewnętrznego cewki moczowej.

U kobiet najczęściej występującymi objawami chlamydiozy są:

• nietypowe ropne upławy,
• pieczenie podczas oddawania moczu,
• bóle podbrzusza,
• bóle okolicy lędźwiowej,
• mdłości,
• gorączka,
• krwawienia pomiędzy miesiączkami,
• ból i/lub krwawienie po stosunku płciowym,
• objawy dyzuryczne (zaburzenia oddawania moczu),
• ropomocz.

U mężczyzn najczęściej pojawiają się:

• ropno-śluzowa wydzielina z cewki moczowej i nieznaczny ból przy oddawaniu moczu,
• pieczenie cewki moczowej,
• rzadko obrzęk i ból jąder,
• zapalenie najądrzy.

Zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn, infekcja chlamydiozą może przenieść się na odbytnicę (lub zająć jedynie odbytnicę, jeśli do zakażenia doszło na drodze stosunku analnego, także homoseksualnego). W tym przypadku objawami mogą być ból oraz wydzielina i krwawienia z odbytu.

Leczenie należy rozpocząć od momentu rozpoznania choroby. Obejmuje ono doustną antybiotykoterapię przez okres co najmniej 7 dni, często dłużej. Przez 2 tygodnie od rozpoczęcia leczenia należy zaprzestać współżycia.

Byli i obecni partnerzy powinni zostać poinformowani o wystąpieniu choroby, po czym należy u nich rozpocząć leczenie – bez względu na to, czy wykryto Chlamydia trachomatis, czy też nie. Ma to na celu zapobieżenie kolejnemu zakażeniu, gdyż partner seksualny osoby z chlamydiozą jest potencjalnym źródłem zakażenia.

W wyniku późnego rozpoznania lub nieleczenia chlamydiozy mogą wystąpić powikłania. U kobiet występuje zapalenie narządów miednicy mniejszej, o charakterze zapalenia błony śluzowej macicy, jajowodu lub obu jajowodów, jajnika lub jajników, narządów miednicy mniejszej (PID - Pelvic Inflammatory Disease), a także strefy okołowątrobowej, objawiającej się bólami brzucha, które najczęściej są kojarzone z zapaleniem pęcherzyka żółciowego lub trzustki.

W wyniku nieleczenia choroby mogą wystąpić także dolegliwości obejmujące inne narządy, niezwiązane z układem moczowo-płciowym, np.: ból i zapalenie stawów, uszkodzenia układu nerwowego, spadek odporności, schorzenia naczyń oraz astma oskrzelowa i skłonności alergiczne. Występuje tzw. zespół Reitera, objawiający się zapaleniem spojówek i jagodówki, zmianami śluzówkowo-skórnymi, zapaleniem stawów.

Patologiczne zmiany w obrębie szyjki macicy, zmiana funkcji komórek nabłonka, właściwości śluzu szyjkowego – mogą doprowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u kobiet będących w ciąży, a także uniemożliwić zajście w ciążę, prowadząc do niepłodności. U mężczyzn nieleczone zapalenie najądrzy często prowadzi do niepłodności.

Źródła

1. Rozpoznaj swojego wroga, czyli o drobnoustrojach wywołujących infekcje pochwy
2. Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9
3. Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0
4. Virella G. Mikrobiologia i choroby zakaźne, Urban & Partner, Wrocław 1999, ISBN 978-83-85842-59-0