Psychotest. Czy dożyjesz setki? Prosty test na długowieczność

1. Jak wygląda twój przeciętny dzień pod kątem aktywności fizycznej?

Większość czasu spędzam w ruchu – dużo spaceruję, sprzątam, pracuję w ogródku, a 2-3 razy w tygodniu uprawiam sport (np. basen, rower, fitness).

Ruszam się umiarkowanie – staram się robić zalecane kroki, ale pracuję głównie na siedząco i rzadko ćwiczę celowo.

Moja aktywność ogranicza się do przejścia z kanapy do samochodu i z samochodu do biura. Ruch mnie męczy.

2. Co najczęściej ląduje na twoim talerzu?

Kolorowe warzywa, owoce, strączki, ryby, oliwa z oliwek i orzechy. Unikam czerwonego mięsa i żywności ultraprzetworzonej.

Klasyczna polska kuchnia – mięso, ziemniaki, czasem surówka. Nie stronię od okazjonalnych słodyczy czy fast foodów.

Szybkie gotowe dania (parówki, pizza mrożona, zupki chińskie), białe pieczywo i mnóstwo słonych przekąsek. Rzadko jem warzywa.

3. Jaki napój towarzyszy ci najczęściej w ciągu dnia?

Czysta woda niegazowana, zielona herbata lub niesłodzone napary ziołowe.

Głównie kawa (często z mlekiem i cukrem) oraz soki owocowe/napoje izotoniczne.

Słodzone napoje gazowane, energetyki lub regularnie piwo/wino na "odreagowanie".

4. Jak wygląda twoja relacja z używkami (papierosy, alkohol)?

Nigdy nie paliłem/-am (lub rzuciłem/-am lata temu) i nie mam kontaktu z dymem tytoniowym. Alkohol piję symbolicznie (np. lampka wina do kolacji raz na jakiś czas) lub wcale.

Nie palę, ale zdarza mi się wypić kilka drinków/piw w weekend.

Palę regularnie papierosy (tradycyjne lub e-papierosy) i/lub często sięgam po alkohol w ciągu tygodnia.

5. Jak oceniasz jakość i długość swojego snu?

Śpię regularnie 7–8 godzin na dobę, rzadko wybudzam się w nocy, a rano wstaję z energią do działania.

Śpię około 6 godzin, zdarza mi się zarywać noce w tygodniu i próbuję "odsypiać" w weekendy.

Śpię bardzo mało (poniżej 5-6 godzin), mam ogromne problemy z zasypianiem i budzę się zmęczony/-a.

6. Gdy dopada Cię silny stres, jak na niego reagujesz?

Mam wypracowane zdrowe metody: idę na spacer, rozmawiam z bliskimi, uprawiam sport, medytuję lub wykonuję ćwiczenia oddechowe.

Stresuję się często i po prostu staram się to przeczekać, czasem zagłuszając emocje jedzeniem, serialami lub scrollowaniem telefonu.

Dusze wszystko w sobie, reaguję wybuchowo, a chroniczny stres odbiera mi radość życia i powoduje dolegliwości fizyczne (np. ból brzucha).

7. Czy masz wokół siebie ludzi, na których możesz liczyć w trudnej sytuacji?

Tak, mam wspaniałą rodzinę, partnera lub oddanych przyjaciół, z którymi utrzymuję bliski, regularny kontakt.

Mam znajomych i rodzinę, ale rzadko rozmawiamy o głębszych tematach. Czasami czuję się w tym wszystkim samotny/-a.

Czuję się bardzo odizolowany/-a od ludzi. Nie mam nikogo, komu mógłbym/mogłabym naprawdę zaufać i zwierzyć się z problemów.

8.  Jak długo żyli twoi dziadkowie lub rodzice?

Większość moich bliskich krewnych dożyła sędziwego wieku (85-90+ lat) w całkiem dobrej formie fizycznej i umysłowej.

Średnia wieku w mojej rodzinie to około 75–80 lat. Zgony wynikały głównie z naturalnego starzenia się organizmu.

W mojej najbliższej rodzinie często zdarzały się przedwczesne zgony (przed 65. rokiem życia) z powodu chorób serca, udarów czy nowotworów.

9. Jak podchodzisz do profilaktyki zdrowotnej i ewentualnych chorób przewlekłych?

Regularnie (raz w roku) robię badania krwi, kontroluję ciśnienie, a jeśli mam chorobę przewlekłą (np. niedoczynność tarczycy), jestem pod stałą opieką lekarza i biorę leki.

Do lekarza idę dopiero wtedy, kiedy naprawdę mocno mnie coś boli. Znam podstawowe parametry swojego ciała, ale badam się rzadko. 

Unikam lekarzy szerokim łukiem. Nie wiem, kiedy ostatnio robiłem/-am badania krwi, nie znam swojego ciśnienia i ignoruję sygnały ostrzegawcze organizmu.

10. Czy masz w życiu jasny cel – powód, dla którego rano chce ci się wstać z łóżka (tzw. japońskie Ikigai)?

Zdecydowanie tak! Mam pasje, hobby, plany na przyszłość, kocham swoją pracę lub czuję się potrzebny/a moim bliskim. Czuję głęboki sens życia.

Bywa różnie, czasem brakuje mi motywacji, ale ogólnie mam swoje codzienne rutyny i małe cele, które dają mi satysfakcję.

Często odczuwam pustkę i apatię. Mam wrażenie, że wegetuję z dnia na dzień, bez żadnego konkretnego celu czy planu na przyszłość.