Żylaki a nowotwory

Pod pojęciem żylaków nie kryją się tylko znane powszechnie żylaki kończyn dolnych. Żylaki mogą występować także w przełyku, odbycie a także rzadziej w pęcherzu moczowym, pochwie, macicy czy w powrózku nasiennym. Etiologia żylaków jest zróżnicowana ze względu na pochodzenie. Przewlekła niewydolność żylna, zwana potocznie żylakami kończyn dolnych jest jedną z częstszych chorób układu krwionośnego. Objawia się widocznymi przez skórę zgrubieniami oraz przebarwieniami. Powstaje na skutek upośledzenia drożności żył i wzrostu ciśnienia hydrostatycznego w tych naczyniach.

Hemoroidy, czyli żylaki odbytu są jedną z bardziej wstydliwych chorób. Przyczyny wystąpienia hemoroidów są dość zróżnicowane. Mogą do nich należeć uwarunkowania genetyczne, niewłaściwa dieta, częste zaparcia oraz siedzący tryb życia. Żylaki przełyku występują często jako objaw kompensacyjny niewydolności wątroby.

Pierwszym objawem żylaków kończyn dolnych jest defekt kosmetyczny, co często jest błędem w myśleniu, gdyż nieleczone żylaki prowadzą do poważniejszych zmian. Objawami zaawansowaniej przewlekłej choroby żylnej mogą być:

• uczucie ciężaru i zmęczenia nóg,
• opuchnięte stopy i całe nogi,
• kurcze łydek,
• uczucie napięcia w nogach,
• długie stanie lub siedzenie nasila dolegliwości,
• pojawianie się na skórze podudzia tzw. „pajączków”,
• pojawienie się przebarwień na skórze tzw. wyprysk żylakowy,
• stwardnienie tkanki podskórnej podudzia.

Powikłania żylaków kończyn dolnych to między innymi:

• krwawienia na skutek pękania,
• obrzęk,
• stan zapalny,
• podskórne wybroczyny,
• owrzodzenie podudzia, które w niektórych przypadkach może prowadzić do raka kolczystokomórkowego.

Żylaki odbytu mogą dawać następujące objawy: bolesność w przypadku wizyt w toalecie a także przy pozostawaniu dłuższy czas w pozycji siedzącej, krwawienia podczas defekacji. W późniejszym stadium powikłaniem może być uwięźnięcie hemoroidów, które wymaga interwencji chirurgicznej. Żylaki przełyku przebywają bardzo często bezobjawowo. Najcięższym powikłaniem są krwawienia, które w znacznej ilości przypadków kończą się śmiercią.

Nowotworami nazywamy grupę chorób, której istotą są podziały komórek organizmu występujące niezależnie od systemów regulujących ich rozrost. Nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki dla danej tkanki. Rozwijająca się choroba nowotworowa może być przyczyną objawów powodujących szybkie poszukiwanie pomocy lekarskiej (krwioplucie, krew w stolcu). Może być też przyczyną objawów wyraźnie dostrzegalnych, takich jak zmiany w wielkości, kolorystyce czy też kształcie znamienia na skórze, wyczuwalny guz w piersi czy guz w tkance podskórnej. Zwiastunem nowotworu może być również zespół objawów, którym nie poświęca się początkowo większej uwagi, a nawet są one długo lekceważone. Do symptomów takich należą:

• chrypka,
• utrata wagi,
• podwyższona temperatura,
• przewlekłe zaparcia czy biegunki,
• anemia,
• ogólne osłabienie.

Nowotwory bardzo rzadko mają bezpośredni związek z żylakami oraz w większości przypadków nie są bezpośrednimi powikłaniami żylaków. U około jednego procenta pacjentów z owrzodzeniami podudzi, które są powikłaniem żylaków kończyn dolnych występuje rak kolczystokomórkowy skóry. Stwierdzono, że owrzodzenia a co za tym idzie żylaki mają bezpośredni wpływ na jego rozwój. Warto też nadmienić o nowotworach, które dają podobne objawy do żylaków. Przykładem takiego połączenia są żylaki odbytu oraz rak jelita grubego.

Rak kolczystokomórkowy jest drugim co do częstości występowania nowotworem skóry. Jest to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek naskórka. Wczesny rak kolczystokomórkowy ma postać odgraniczonej czerwonej płytki. Zaawansowane zmiany skórne mają często postać wrzodziejących, guzowatych oraz brodawkowatych wykwitów. Zmianie towarzyszy charakterystyczny naciek i obwałowanie jej brzegów.

Wyróżniamy dwie postacie choroby: brodawkującą oraz wrzodziejącą. Postać wrzodziejąca występuje bardzo często jako powikłanie owrzodzeń występujących przy żylakach kończyn dolnych. Rozpoznanie choroby uzyskujemy na podstawie badania histopatologicznego. Przebieg zależy od pierwotnej lokalizacji nowotworu, głębokości naciekania a także od stopnia zróżnicowania w obrazie histologicznym. Nowotwory rozwijające się na pograniczu skóry i błon śluzowych o wiele częściej dają przerzuty do węzłów chłonnych.

Leczenie raka kolczystokomórkowego skóry

Leczenie raka kolczystokomórkowego polega na skojarzonej terapii wieloczynnikowej. W skład leczenia wchodzą:

• chirurgiczne usunięcie tkanki nowotworu występujące w razie konieczności z przeszczepem skóry,
• terapia fotodynamiczna,
• imikwimod,
• radioterapia,
• głęboka krioterapia),
• maść 5-fluorouracylowa.

Objawy choroby hemoroidalnej oraz raka jelita grubego mogą być mylone, gdyż bardzo często są podobne. W obu przypadkach występują krwawe stolce, ból przy defekacji, a także zmiana rytmu wypróżnień. Dlatego tak ważne jest badanie endoskopowe, które niemal w stu procentach różnicuje obydwie jednostki chorobowe. Wczesne wykrycie raka jelita grubego daje spore szanse na całkowite wyleczenie.