Dlaczego nie wolno bagatelizować zakażenia dróg moczowych?

Szacuje się, że kobiety doświadczają czterokrotnie częściej problemów z układem moczowym niż mężczyźni. Każdego roku 20 procent kobiet musi leczyć się m.in. na zapalenie pęcherza. Dzieje się tak dlatego, że do żeńskiej cewki moczowej w prosty sposób mogą przedostać się drobnoustroje chorobotwórcze, np. podczas stosunku płciowego.

Namnażaniu bakterii sprzyja także stosowanie środków plemnikobójczych (które zaburzają fizjologiczną florę bakteryjną w pochwie) czy innej formy antykoncepcji, np. krążków dopochwowych, czy spiralki. Na zakażenie dolnych dróg moczowych wpływ może mieć również cukrzyca, otyłość, brak odpowiedniej higieny intymnej, niepotrzebne wstrzymywanie moczu czy mała ilość spożywanych płynów.

Jak objawiają się zakażenia dolnych dróg moczowych? Początkowo przy oddawaniu moczu odczuwa się nieprzyjemne pieczenie. Symptomem zapalenia dolnych dróg moczowych jest również nagłe, silne parcie na pęcherz, które nie ustępuje nawet po skorzystaniu z toalety. Z trudem oddajemy mocz, a ból w dolnej części brzucha staje się coraz silniejszy. Niekiedy w moczu pojawia się nawet krew.

Wiele osób, u których pojawiają się kłopoty przy oddawaniu moczu, bagatelizuje ten problem, pozwalając na samoistne jego wyleczenie. Niestety, jeżeli nie zadbamy odpowiednio o układ moczowy, konsekwencje mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia.

Najczęściej (ok. 90 procent przypadków) przyczyną zakażeń dolnych dróg moczowych jest bakteria Escherichia coli, inaczej nazywana pałeczką kałową, ponieważ najczęściej występuje w jelicie grubym. Taka bakteria łatwo może przedostać się do cewki moczowej, a następnie do pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza jest najczęstszą chorobą układu moczowego). Naturalne mechanizmy obronne zazwyczaj blokują przedostanie się bakterii dalej, niekiedy zdarza się jednak, że wędrują one aż do nerek. Zakażenie bakterią E. coli czasem nie powoduje drastycznych objawów, co opóźnia rozpoczęcie leczenia. Nawet jeśli pierwsze symptomy choroby miną samoistnie, to objawy zapalenia mogą wrócić po krótkim czasie – wiele kobiet doświadcza ich nawet kilka razy w ciągu roku,

Ważna jest natychmiastowa interwencja – wówczas infekcja nie tylko będzie miała krótki przebieg, ale też szybko ją pożegnamy. Najprostszym zabiegiem profilaktycznym jest spożywanie dużej ilości płynów – częste korzystanie z toalety sprawi, że patogeny będą regularnie wypłukiwane z dróg moczowych. Ponadto płyny rozrzedzą mocz, co ułatwi jego wydalenie. Przy problemach z pęcherzem lepiej unikać kawy i mocnej herbaty, które tylko dodatkowo go podrażniają. Najbardziej polecana jest woda mineralna oraz soki bogate w witaminę C, która hamuje namnażanie się bakterii – najwięcej tego składnika znajdziesz w żurawinie, czarnej porzeczce i aronii. Do higieny intymnej najlepiej jest wykorzystywać specjalny płyn o odpowiednim pH, który zahamuje kolonizowanie się bakterii w okolicach intymnych. Polecane jest także korzystanie z prysznica zamiast kąpieli w wannie.

Co ważne, leczenie farmakologiczne zakażenia pęcherza musi być prowadzone w odpowiedni sposób. Nie można go przerwać od razu po ustąpieniu dolegliwości, co dzieje się zazwyczaj już po kilku dniach, gdyż może to skutkować szybkim nawrotem choroby. Leki zawsze należy stosować zgodnie z ulotką lub zaleceniem lekarza bądź farmaceuty.

Nieleczone zapalenia pęcherza mogą prowadzić do niebezpiecznych powikłań, między innymi tzw. odmiedniczkowego zapalenia nerek, które objawia się wysoką temperaturą ciała, dreszczami, wymiotami i silnym bólem przy oddawaniu moczu. Takie symptomy wymagają natychmiastowej interwencji lekarskiej.