Dyskopatia szyjna – przyczyny, objawy, leczenie

Z badań wynika, że trzydzieści procent wszystkich przypadków dyskopatii stanowi właśnie dyskopatia szyjna. Najczęściej objawia się ona ostrym bólem w okolicy stawów barkowych, łopatki oraz karku. Ból pojawia się także przy dotyku okolicy szyi oraz ruchu w obrębie stawu barkowego. Dyskopatia szyjna objawia się nie tylko bólem, mogą jej także towarzyszyć inne objawy takie jak mrowienie, drętwienie a w skrajnych wypadkach nawet niedowłady.

Dyskopatia szyjna może być spowodowana wieloma przyczynami. Wielu z nich nie jesteśmy w stanie uniknąć, na przykład tych wynikających z procesu starzenia się organizmu. Do najczęstszych przyczyn powodujących dyskopatie szyjną należy zaliczyć między innymi:

• brak aktywności fizycznej,
• dysbalans mięśniowy,
• gwałtowne i niekontrolowane skrętne ruchy głową,
• niestabilny odcinek szyjny kręgosłupa,
• przeciążenie odcinka szyjnego kręgosłupa,
• silne napięcie mięśni,
• stres,
• sumujące się drobne urazy,
• urazy komunikacyjne,
• wadliwą budowę kręgosłupa,
• wady postawy,
• uwarunkowania wrodzone,
• zwyrodnienia.

Dyskopatia szyjna może się objawiać na wiele różnych sposobów, jest to uzależnione od stopnia zaawansowania choroby oraz jej formy. Dyskopatia szyjna może powodować między innymi:

• ból okolic karku,
• ból okolic barków,
• ból w obrębie kręgosłupa szyjnego,
• ból głowy,
• drętwienie kończyn górnych,
• niedowłady,
• nudności,
• omdlenia,
• osłabienie kończyn górnych,
• przykurcze,
• wymiotów,
• zaburzenia czucia,
• zawrotów głowy,
• zmniejszenie ruchomości w obrębie szyi.

W sytuacji wystąpienia niepokojących dolegliwości należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Opóźnianie rozpoczęcia leczenia może skutkować nasileniem się objawów. Postawienie dokładnej diagnozy jest możliwe dopiero po wykonaniu dodatkowych badań obrazowych. Dzięki nim można w dokładny sposób ocenić w stan kręgosłupa szyjnego oraz stopień zaawansowania zmian zwyrodnieniowych.

W przypadku, gdy dyskopatia szyjna nie ma postaci zaawansowanej stosuje się leczenie zachowawcze. Polega ono na zastosowaniu środków o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym a także zmniejszającym napięcie mięśniowe. Dodatkowo w uzasadnionych sytuacjach lekarz może zalecić unieruchomienie odcinka szyjnego kręgosłupa przy pomocy specjalnego kołnierza. Pamiętać przy tym należy, że czas unieruchomienia musi być ograniczony, by zapobiec znacznemu osłabieniu mięśni znajdujących się w obrębie szyi.

W sytuacji, gdy terapia zachowawcza dyskopatii szyjnej nie przynosi oczekiwanych rezultatów, należy wykonać zabieg operacyjny. W trakcie zabiegu neurochirurg usuwa uszkodzony krążek międzykręgowy. Jest to zabieg stosunkowo mało inwazyjny i bezpieczny.