Elastyna – budowa, właściwości i działanie, zastosowanie w kosmetyce

Elastyna to białko występujące w tkance łącznej, główny składnik więzadeł, ścięgien i ścian większych naczyń krwionośnych. Pojawia się również w tkance opłucnej. Produkowana jest przez fibroblasty skóry. Występuje w parze z kolagenem i odpowiada za specyficzne właściwości skóry. Tkankom, w których się znajduje, nadaje sprężystość i jędrność.

Elastyna wraz z kolagenem odpowiada za elastyczność skóry. Stanowi jej rusztowanie. Ponieważ cechuje się bardzo wysoką odpornością na rozciąganie, dzięki niej skóra jest jędrna i napięta. Dzieje się tak, ponieważ włókna elastynowe pracują niczym guma czy sprężyna: rozciągają się i kurczą, wracając do swojej pierwotnej postaci. Białka są bardzo odporne na rozciąganie, nacisk oraz uszkodzenia mechaniczne. Dzięki nim skóra jest także zabezpieczona przed szkodliwym działaniem czynników mechanicznych.

Elastyna jest białkiem hydrofobowym. Oznacza to zdolność cząsteczek chemicznych do odpychania cząsteczek wody. Składa się z około 750 reszt aminokwasowych. Ich znaczną część stanowi: glicyna (ponad 30%), alanina (ponad 20%), walina (około 15%) i prolina (ponad 10%). W odróżnieniu od kolagenu mało w niej hydroksyproliny, a i brak hydroksylizyny. Warto podkreślić, że kolagen i elastyna to dwa podstawowe białka strukturalne budujące skórę.

Swoje właściwości elastyna zawdzięcza dwóm aminokwasom: desmozynie i izodesmozynie, które posiadają cztery miejsca umożliwiające tworzenie wiązań peptydowych. Dzięki nim włókno elastyny rozciąga się, a gdy siły rozciągające przestaną działać, bez odkształceń wraca do swojej pierwotnej postaci.

Elastyna jest białkiem produkowanym przez organizm, który musi dostosować powierzchnię skóry do rosnącego ciała. Niestety proces jej produkcji zatrzymuje się już około 25. roku życia, a po 50. roku życia włókna elastynowe zaczynają zanikać. To dlatego skóra traci jędrność i sprężystość. Stąd zainteresowanie elastyną w kosmetyce.

Elastyna, traktowana jako naturalny eliksir młodości, ze względu na swoje właściwości, jest wykorzystywana do produkcji kosmetyków do pielęgnacji twarzy, zwłaszcza przeznaczonych do cery dojrzałej (szczególnie kolagen z elastyną, wówczas wzmacniają wzajemnie swoje właściwości).

Proces starzenia skóry jest nie tylko naturalny, ale i nieunikniony. Niemniej warto sięgać po kosmetyki z elastyną, ponieważ te opóźniają różne niepożądane zmiany, mają pozytywny wpływ na stan skóry, poprawiają jej kondycję i wygląd.

Elastyna to hydrofobowe białko fibrylarne posiadające zdolność odpychania od siebie cząsteczek wody. Celem jej działania w kosmetykach jest:

• zahamowanie procesu starzenia skóry,
• wygładzenie skóry,
• ujędrnienie skóry,
• zwiększenie elastyczności skóry,
• spłycenie zmarszczek,
• nawilżenie skóry,
• zlikwidowanie „worków pod oczami”,
• zlikwidowanie przebarwień, wyrównanie kolorytu skóry,
• regeneracja skóry,
• ochrona skóry przed utratą wody. Substancja pozostawia na skórze delikatny film - warstwę okluzyjną,
• zabezpieczenie skóry przed wpływem szkodliwych czynników zewnętrznych. Elastyna ma zdolność absorbowania promieni UV. Ponadto sprawia, że detergenty działają na skórę mniej drażniąco, a i w mniejszym stopniu ją odtłuszczają.

Elastyna, często w połączeniu z kolagenem, jest stosowana nie tylko na twarz, ale i do ciała: w celu ujędrnienia biustu, walki z cellulitem czy widocznością rozstępów.

Nie wolno zapomnieć o włosach i paznokciach. Kosmetyki z elastyną wspomagają odbudowę włosów, nadają im połysk. Działają również wzmacniająco na paznokcie, ponieważ uelastyczniają ich płytkę i zapobiegają łamliwości. To dlatego można ją znaleźć w mgiełkach, wcierkach i odżywkach do włosów i paznokci.

Elastyna dostępna jest w różnej postaci. To na przykład kremy w wersji na dzień i na noc, jak i płynna elastyna, którą można dodawać do stosowanych przez siebie kosmetyków, a po rozcieńczeniu z wodą czy wymieszaniu z olejkiem, nakładać bezpośrednio na skórę. Jest także obecna w tonikach czy balsamach. Można również stosować elastynę w tabletkach. Wówczas białko pomaga odbudować tkankę łączną od wewnątrz.