Entezopatia - przyczyny, objawy, leczenie

Enzenopatia sama w sobie nie jest chorobą, a zespołem objawów, które charakteryzują się zmianiami w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego. Do entezopatii dochodzi na skutek przeciążenia mięśni. Wówczas mikrourazy obejmują nie tylko mięśnie i ścięgna, ale także przestrzenie w obrębie chrząstek stawowych. Entezopatii towarzyszy rozwijający się stan zapalny, który może powodować ból i dyskomfort i problemy z poruszaniem się.

Entezopatia może powstać w wyniku wad budowy układu mięśniowo-szkieletowego - wrodzonych lub nabytych. Zykle jednak dochodzi do niej na skutek urazów sportowych, które mogą zdarzyć się każdemu w wielu sytuacjach. Ryzyko zwiększa się, jeśli przed przystąpieniem do wykonywania aktywności (zwłaszcza wyczynowej) nie wykonamy prawidłowej rozgrzewki. Entezopatię może wywołać także praca fizyczna lub komputerowa, szczególnie jeśli nie zachowujemy prawidłowej pozycji przy biurku. Wówczas zmiany obejmują głównie nadgarstki.

Najczęściej spotykane entezopatie

Ponieważ sama entezopatia nie jest chorobą, a zespołem objawów, często mówi się o odrębnych jednostkach chorobowych, które charakteryzują się entezopatiami. Są to przede wszystkim:

• zespół de Quervaina, czyli zapalenie pochewki ścięgnistej palców
• tzw. łokieć tenisisty
• kolano skoczka, czyli zmiany w obrębie rzepki

Entezopatie są także obecne w obrębie barku i ścięgna mięśnia czworogłowego uda.

Jeśli ścięgna i okoliczne tkanki źle pracują, entezopatiom towarzyszy szereg dolegliwości. Zwykle w miejscu wystąpienia zmian pacjent odczuwa takie objawy, jak:

• ostry i przeszywający ból, który bardzo często promieniuje, pojawia się zwykle po wysiłku
• trzeszczenie w stawach
• problemy z poruszaniem się, mniejsza precyzja podczas wykonywania codziennych czynności
• problemy z siadaniem lub wstawaniem
• tkliwość i obrzęk okolicy objętej zmianą
• zgrubienie obecne w miejscu rozwoju stanu zapalnego.

Nieleczona entezopatia może doprowadzić do oderwania się ścięgna od kości. To bardzo niebezpieczna sytuacja, która jest o wiele trudniejsza do wyleczenia, niż sam fakt wystąpienia entezopatii. Podstawą jest prawidłowo postawiona diagnoza. Ważny jest wywiad lekarski i badanie fizykalne, specjalista może także zlecić dodatkowe badanie USG.

Leczenie na początku obejmuje zimne okłady i przyjmowanie leków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych. Ważne jest także unieruchomienie stawu, jednak są to działania chwilowe i skuteczne jedynie w lekkich przypadkach. W przypadku poważnych objawów zaleca się fizjoterapię, a dodatkowo także takie zabiegi, jak:

• masaże
• jonoforezę
• krioterapię
• magnetoterapię
• ultradźwięki
• laseroterapię.

Jeśli zmiany są bardzo rozwinięte i trudno wyleczyć je bezinwazyjnie, konieczna jest operacja chirurgiczna. Podczas rekonwalescencji ważne są ćwiczenia i kontynuowanie fizjoterapii.