Gastropatia rumieniowa - przyczyny, objawy, leczenie

Gastropatia rumieniowa to schorzenie, które powstaje na skutek uszkodzenia ścian błon śluzowych. Efektem tego jest stan zapalny, który charakteryzuje się nadmiernym przekrwieniem śluzówki. To bardzo powszechnie występująca choroba, która nieleczona może przyczynić się do rozwoju wrzodów żołądka lub dwunastnicy.

Szacuje się, że około 10% populacji cierpi na gastropatię rumieniową.

Rodzaje gastropatii rumieniowej

Gastropatia to szerokie zagadnienie, wobec czego rozróżnia się kilka lub nawet kilkanaście rodzajów. Najczęściej diagnozowane są:

• gastropatia o ostrym przebiegu - w tym postać krwotoczna, ropna oraz wywołana bakterią H. Pylori.
• gastropatia przewlekła - w tym zanikowa lub niezanikowa (autoimmunologiczna i nieautoimmunologiczna)
• gastropatie specjalne - chemiczne, eozynofilowe, popromienne, limfocytowe, bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pasożytnicze.

Dodatkowo gastropatia sama w sobie może być podzielona na postać:

• rumieniową
• wysiękową
• nadżerkową
• przerostową
• refluksową

Najczęściej przyczyną gastropatii rumieniowej jest nadużywanie leków z grupy NLPZ, czyli niesteroidowych leków przeciwzapalnych. To bardzo szeroka grupa środków farmaceutycznych, stosowanych chętnie na różne dolegliwości bólowe. Nadmierne ich przyjmowanie może uszkodzić błony śluzowe żołądka, co w efekcie może wywołać wrzody. Nie należy również nadużywać kwasu acetylosalicylowego oraz jego pochodnych (np. Aspiryny, Polopiryny), ponieważ one także mogą naruszać bariery ochronne żołądka.

Inną przyczyną rozwoju gastropatii jest zakażenie bakterią Helicobacter Pylori - to dość częsta dolegliwość, ponieważ bardzo łatwo jest zarazić się tym rodzajem bakterii.

Gastropatia może także rozwinąć się na skutek uszkodzeń wątroby, w tym także jako powikłanie choroby alkoholowej i marskości. Jeśli ten organ nie pracuje prawidłowo, krew nie może przepływać swobodnym rytmem i zaczyna zalegać w obrębie jamy brzusznej.

Choroba ta może być następstwem takich schorzeń jak refluks lub nawracająca zgaga.

Objawy gastropatii rumieniowej są trudne do zauważenia od razu, dlatego też choroba długo rozwija się niezauważona. Łatwo także pomylić niepokojące syngały z wieloma innymi, często niegroźnymi i bagatelizowanymi schorzeniami.

Zwykle w przebiegu gastropatii pojawiają się bóle brzucha, niestrawność, częste odbijanie (z reguły po jedzeniu), a także pieczenie w górnej części brzucha, uczucie szybkiego najadania się i sytości pomimo jedzenia małych porcji.

W przebiegu ostrej gastropatii dodatkowo może dochodzić do krwotoków wewnętrznych, czego efektem mogą być zabarwione krwią stolce, krwisty mocz i wymiociny.

Gastropatię rumieniową leczy się w oparciu o zdiagnozowaną przyczynę. Jeśli jest to zakażenie H. Pylori, konieczne będzie wdrożenie antybiotyków. W przypadku niestrawności i pieczenia w żołądku, choremu podaje się tzw. inhibitory pompy protonowej, które neutralizują działanie kwasów.

Należy także zrezygnować z papierosów lub alkoholu oraz stosować ścisłą, lekkostrawną dietę wrzodową. Rokowania w przypadku gastropatii są dobre, ponieważ wyeliminowanie przyczyny choroby pozwala zwalczyć objawy.

Profilaktyka gastropatii rumieniowej

Jeśli na ogół borykamy się z problemami gastrycznymi, warto na stałe wdrożyć lekką dietę, unikać używek, ostrych przypraw i silnych leków przeciwzapalnych. Jeśli musimy przyjmować określone środki farmakologiczne, które mogą wywołać gastropatię, konieczna będzie ochrona błon śluzowych żołądka. W tym celu warto stosować inhibitory pompy protonowej.