Glistnica - normy

Glistnica to choroba pasożytnicza wywołana przez nicienie glisty ludzkiej, które dostają się do organizmu człowieka drogą pokarmową. Nieodpowiednia higiena (brudne ręce i nieumyty pokarm) to najczęstsza przyczyna przedostania się do ludzkiego organizmu jaj zawierających inwazyjną larwę, która wykluwa się w jelitach. Następnie, larwa przenikając ściany jelita dostaje się do wątroby, potem do pęcherzyków płucnych, oskrzeli i tchawicy. Podrażniając układ oddechowy, powoduje odkrztuszanie, dzięki czemu larwy znowu wędrują do układu trawiennego, a dokładniej do jelita cienkiego, gdzie dojrzewają i składają jaja. Obecność larw w ciele ludzkim wiąże się ze stopniowym zatruwaniem organizmu, dlatego tak ważne jest prawidłowe zdiagnozowanie choroby i rozpoczęcie leczenia.

Badanie wykonuje się, kiedy pojawia się podejrzenie zakażenia glistnicą. Objawy, które są charakterystyczne dla choroby to:

• wilgotny kaszel;
• stany spazmatyczne oskrzeli;
• wysypki uczuleniowe;
• zespół Loefflera;
• bóle brzucha;
• wzdęcia;
• wymioty;
• nudności;
• utrata apetytu;
• biegunka;
• zaparcia;
• osłabienie;
• zaburzenia snu.

Zazwyczaj objawy nasilają się w nocy. Często też samoistnie znikają po paru tygodniach. Czasami nie pojawiają się żadne symptomy choroby lub są prawie niezauważalne.

Badanie polega na pobraniu i ocenie próbki kału. Pozwala to potwierdzić lub wykluczyć obecność jaj glisty ludzkiej lub jej dorosłej postaci. Próbki materiału do badania powinny być pobierane przez 3 kolejne dni. Próbka kału zanurzana jest w odpowiednim roztworze, co pozwala na wypłynięcie jaja glisty, po czym przenoszona jest ono na szkiełko zegarkowe, odpowiednio utrwalona i badana pod mikroskopem na obecność jaj glisty. Im większa jest ilość wykrytych jaj, tym bardziej poważna infekcja. Badanie stosowane jest także w celu monitorowania leczenia glistnicy. Po rozpoczęciu kuracji wykonuje się badania kontrolne, zazwyczaj dwa tygodnie po rozpoczęciu leczenia. Jeśli kuracja jest skuteczna, wynik badania będzie ujemny. Jeśli nadal stwierdza się obecność jaj lub dorosłej postaci należy kontynuować leczenie.

W przypadku, gdy brak jest jaj glisty w kale, a dalej podejrzewane jest zarażenie tym pasożytem, można wykonać tomografię komputerową i/lub USG jamy brzusznej w celu wykrycia postaci dorosłej pasożyta. W takim wypadku badanie kału będzie fałszywie ujemne. Może się tak stać, gdy samce lub samice nie są jeszcze dojrzałe, lub pasożyty są już bardzo stare. Zaleca się wtedy wykonać badanie kału 3 razy w różnych odstępach czasu.

Źródła

1. Skuteczność leków przeciwko nicieniom jelitowym przenoszonym poprzez kontakt z ziemią
2. Buczek A. Choroby pasożytnicze - epidemiologia, diagnostyka, objawy, FnRRRKDN, Lublin 2005, ISBN 83-921869-9-0
3. Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0
4. Milanowski A. (red.), Pediatria, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-098-6