Guzek Schmorla - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Guzki Schmorla to specyficzne zmiany w obrębie kręgosłupa, które w wielu przypadkach nie wywołują żadnych dolegliwości. Rozpoznaje się je głównie u osób starszych, ale zdarzają się również przypadki występowania zmian u dzieci i młodzieży. Częściej guzki pojawiają się u mężczyzn.

Szacuje się, że około 40-80% ludzi na świecie posiada guzki Schmorla, czyli uwypuklenie jądra miażdżystego krążka międzykręgowego do trzonu kręgu. Zmiany umiejscawiają się w odcinku piersiowym lub lędźwiowym kręgosłupa. Pierwszy raz schorzenie opisał Christian George Schmorl 1927 roku.

• przeciążenia kręgosłupa,
• urazy kręgosłupa,
• zaburzenia rozwojowe w obrębie kręgosłupa,
• niedobór witaminy D,
• choroba Scheuermanna,
• choroba Pageta,
• osteoporoza,
• nadczynność przytarczyc,
• niektóre zaburzenia autoimmunologiczne,
• uwarunkowania genetyczne,
• wyczynowe uprawianie sportu.

Guzki Schmorla nie dają żadnych objawów i u wielu osób nie zostają rozpoznane. Ból pojawia się w momencie, gdy dochodzi do przemieszczenia krążka międzykręgowego. W takiej sytuacji wywiera on nacisk na inne kręgi i prowadzi do stanu zapalnego, a nawet martwicy.

Wówczas pacjent może odczuwać męczliwość mięśni okołokręgosłupowych. W wynikach RTG widoczne są bloki segmentowe kręgosłupa oraz zmiana ustawienia kręgosłupa. Natomiast guzki Schmorla w części lędźwiowej kręgosłupa wywołują silny ból napadowy.

W diagnostyce guzków kluczowe są badania obrazowe, przede wszystkim rezonans magnetyczny oraz tomografia komputerowa. Większość lekarzy bez problemu różnicuje guzki Schmorla, ale w niektórych przypadkach specjaliści podejrzewają zmiany nowotworowe i zlecają wykonanie dodatkowych badań.

Leczenie rozpoczyna się w momencie, gdy pacjent odczuwa dolegliwości bólowe. Nie istnieje jedna, sprawdzona metoda postępowania. Pacjenci są kierowani na zróżnicowane zabiegi, które zwiększają stabilizację kręgosłupa.

Często wykorzystywane są również gorsety ortopedyczne, zabiegi fizjoterapeutyczne oraz leki przeciwzapalne. W sporadycznych przypadkach zalecana jest operacja. Chory powinien nieustannie kontrolować pozycję ciała i unikać garbienia się. Kluczową rolę odgrywa również wysiłek fizyczny, przede wszystkim pływanie stylem grzbietowym.