Hiperostoza usztywniająca kręgosłupa
Hiperostoza usztywniająca kręgosłupa, inaczej zwana chorobą Forestiere - Rotes - de Querol, to zwyrodnienie co najmniej trzech trzonów kręgowych, które przybierają kształt dzioba papugi lub ściekającej stearyny, co widać na zdjęciu rentgenowskim. Należy do chorób zwyrodnieniowych. Dotyka ona szczególnie osoby w podeszłym wieku. W wyniku rozwoju choroby dochodzi do rozmiękania chrząstki stawowej. Pojawiają się ubytki w chrząstce stawowej. Leczenie hiperostozy, oprócz farmakoterapii, polega na fizjoterapii (kinezyterapia, elektroterapia, krioterapia).
W tym artykule:
Przyczyny hiperostozy usztywniającej kręgosłupa
Hiperostoza usztywniająca kręgosłupa może być wywołana różnymi czynnikami. Jej dokładna przyczyna nie jest poznana. Cechami patomorfologicznymi są ubytki chrząstki stawowej i tkanki kostnej ze współistnieniem cech na ogół mało aktywnego procesu zapalnego, który obejmuje torebkę stawową i okoliczne tkanki. W trakcie rozwoju choroby dochodzi do morfologicznych, biochemicznych, molekularnych i biomechanicznych zmian komórek macierzy, które prowadzą do rozmiękania, włókienkowatości, owrzodzeń i utraty masy chrząstki stawowej, stwardnienia i zagęszczenia tkanki kostnej, osteofitów i torbielek podchrzęstnych. W wyniku tych zmian kształt trzonów kręgowych przypomina wyglądem dziób papugi lub ściekającą stearynę.
Na rozwój choroby istotny wpływ mają liczne czynniki predysponujące:
- późny wiek,
- czynniki etniczne,
- czynniki wrodzone,
- nieprawidłowa biomechanika stawu,
- nadwaga,
- wykonywany zawód,
- aktywność fizyczna,
- duża masa kostna,
- poziom hormonów.
Objawy hiperostozy usztywniającej kręgosłupa
W wyniku ujawnienia się choroby zmniejsza się przede wszystkim poczucie komfortu życia chorego. Hiperostoza usztywniająca kręgosłupa powoduje przewlekły, umiarkowany ból kręgosłupa oraz ograniczenie jego elastyczności. Ból kręgosłupa może promieniować na inne kończyny, powodując ich drętwienie. Choroba ta jest podtypem choroby zwyrodnieniowej stawów, dlatego charakteryzuje się bólem stawowym, tkliwością, ograniczeniem ruchomości stawowej, pojawiającymi się niekiedy wysiękami, procesem zapalnym. Osoby chore często mają problemy z poruszaniem się.
Leczenie hiperostozy usztywniającej kręgosłupa
Zwyrodnienia reumatyczne wymagają leczenia farmakologicznego, prowadzenia odpowiedniego trybu życia, żywienia, rehabilitacji fizycznej, czasem też porady psychologa. Za najważniejszy element leczenia zachowawczego uważa się postępowanie niefarmakologiczne, od którego należy zacząć leczenie każdego przypadku. Leczenie farmakologiczne zaś dobierane jest w zależności od choroby i jej przebiegu. W przypadku, gdy przyczyna powstawania choroby jest znana, leczenie hiperostozy usztywniającej kręgosłupa dotyczy zarówno przyczyny, jak i objawów i przebiegu choroby. Kiedy natomiast nieznana jest etiologia choroby, leczenie ogranicza się do zlikwidowania objawów i modyfikacji przebiegu choroby.
W celu zmniejszenia objawów zaleca się:
- zredukowanie ciężaru ciała u osób z nadwagą, stosując codzienną gimnastykę rekreacyjną (ćwiczenia w odciążeniu i zwiększające masę mięśni, zwłaszcza czworogłowych uda),
- uprawianie sportów rekreacyjnych (pływanie, rower normalny lub stacjonarny, szczególnie przy zajęciu stawów biodrowych i kolanowych),
- zaopatrzenie w sprzęt ortopedyczny (laska, kule, balkonik, gorset, wkładki do obuwia, stabilizatory stawów).
Szczególnie pomocne w leczenie jest stosowanie fizykoterapii (kinezyterapia, elektroterapia,krioterapia), a także kompleksowe leczenie sanatoryjne z balneoterapią i stosowanie akupunktury.
Źródła
- Bóle krzyża – częsty problem w gabinecie lekarza pierwszego kontaktu
- Dziak A., Bóle i dysfunkcje kręgosłupa, Medicina Sportiva, Kraków 2007, ISBN 83-912449-7-0
- Kiwerski J., Schorzenia i urazy kręgosłupa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 978-83-200-4380-8
- Gaździk T., Podstawy ortopedii i traumatologii narządu ruchu, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-3317-9
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
