HIV - w jaki sposób można się zarazić, objawy, AIDS, leczenie

HIV to skrót z języka angielskiego od human immunodeficiency virus, a oznacza ludzki wirus niedoboru odporności. Został odkryty i opisany w 1983 roku przez Luca Montagniera i  Françoise Barré-Sinoussiego, którzy w 2008 roku otrzymali za to Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny.

HIV, czyli ludzki wirus upośledzenia odporności wyniszcza układ immunologiczny pacjenta, atakując niektóre typy białych ciałek krwi. Wyniszczenie układu odpornościowego następuje stopniowo. Objawy HIV nie są charakterystyczne. Pojawiają się tylko na początku zakażenia, gdy wirus się dopiero rozwija. Wczesne stadium wirusa HIV określane jest mianem asymptomatycznego. Pacjent ma wówczas wrażenie, że zaatakowało go przeziębienie. W kolejnych miesiącach wirus może nie dawać żadnych objawów chorobowych.

Obecnie w Polsce żyje 35 tys. osób zakażonych wirusem HIV. Wielu pacjentów nie zdaje sobie sprawy z tego, że ich układ odpornościowy został zaatakowany.

Wielu pacjentów zastanawia się, w jaki sposób można się zarazić wirusem HIV. Okazuje się, że do zarażenia może dojść w trakcie kontaktu seksualnego z osobą chorą. Aby uniknąć zakażenia, należy zawsze pamiętać o odpowiedniej antykoncepcji. Prezerwatywa znacznie zmniejsza ryzyko zakażenia wirusem HIV. Należy jednak dopilnować, by była ona odpowiedniej jakości. Co jakiś czas warto również sprawdzić, czy nie doszło do pęknięcia lub zsunięcia prezerwatywy.

Kolejną drogą zakażenia wirusem HIV jest krew. Do zainfekowania może dojść w trakcie kontaktu z nieodkażonymi nożyczkami fryzjerskimi, zainfekowaną maszynką do golenia, zainfekowanymi igłami czy strzykawkami. Zakażona krew może przedostać się do naszego organizmu w zetknięciu z błonami śluzowymi, narządami płciowymi lub uszkodzonymi tkankami.

Do zarażenia wirusem HIV może dojść również w trakcie ciąży, porodu lub karmienia dziecka piersią.

Wirus HIV niszczy układ odpornościowy, a proces ten może trwać nawet kilkanaście lat. W początkowym stadium zakażenia wirusem HIV bardzo łatwo jest oznaki chorobowe wziąć za zwykłe przeziębienie lub infekcję. Zazwyczaj dolegliwości osoby zarażonej objawiają się gorączką, uczuciem jakby łamania w kościach, kiepskim samopoczuciem. Chory odczuwa bóle głowy oraz mięśni i stawów. Dochodzi do utraty masy ciała bez żadnych zmian w jadłospisie. Pojawia się również osłabienie, na które nie pomagają żadne suplementy diety ani regularny, dobrej jakości sen.

Takie oznaki są brane po prostu jako pierwsze symptomy grypy. Po ok. dwóch tygodniach ustępują i chory bagatelizuje je myśląc, że jest już zdrowy. U innych osób pierwsze objawy zakażenia wirusem HIV mogą przybierać różne formy np. poprzez powiększenie się węzłów chłonnych.

Bywają też oznaki bardziej widoczne, czyli afty bądź pojawienie się opryszczki. Wrzody czy opryszczka mogą pojawić się zarówno w okolicach jamy ustnej, jak i narządów płciowych.

Kiedy wszystkie te dolegliwości miną, wtedy przez kilka miesięcy lub nawet lat następuje tzw. okres bezobjawowy nazywany również fazą utajenia. Wtedy chory nie odczuwa żadnych objawów. Pomimo względnego dobrego stanu zdrowia, w organizmie rozwijają się zaburzenia układu immunologicznego. Wirus się namnaża.

Chora osoba nie zdaje sobie sprawy, że wirus HIV właśnie w utajeniu niszczy jej cały system immunologiczny. Polega to na unicestwianiu niektórych typów białych ciałek, które występują we krwi. 

Faza utajenia zmienia się w tzw. stan przetrwałego i uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych. Może trwać wiele lat. Wirus namnaża się już nie tylko w węzłach chłonnych, ale także w wątrobie i śledzionie. Chory odczuwa powiększenie węzłów chłonnych i guzki w okolicach szyi czy pach. W zależności od ich zlokalizowania, osoba może skarżyć się na ból.

Każdy organizm inaczej reaguje na zarażenie wirusem HIV. U jednych objawy występujące na początku stadium mogą być niejawne, czyli ukryte, natomiast są takie osoby, których  organizmy natychmiast reagują różnymi dolegliwościami. Najczęściej występujące symptomy zarażenia wirusem HIV to przede wszystkim gorączka i uczucie osłabienie lub ciągłe zmęczenie.

Chory zmaga się z wysypką twarzy, tułowia, rąk i nóg. Objawy mogą przypominać więc ospę wietrzną. Zdarza się, że wysypka zamienia się w półpaśca. Zakażony wirusem HIV cierpi także na nadmierną potliwość i nasilające się biegunki.

Choremu wydaje się, że się przeziębił lub jest w początkowym stadium grypy. Mogą też wystąpić bóle głowy, brzucha lub tzw. łamanie w kościach. Do tego dochodzi jeszcze nocne pocenie się, co utwierdza daną osobę w przekonaniu, że ma grypę. Następuje też powiększenie węzłów chłonnych. Niektóre osoby mogą zauważyć spadek wagi ciała.

Objawy bywają też coraz bardziej dokuczliwe np. następuje powiększenie śledziony, a także infekcje wątrobowe. Wśród objaw zarażenia wirusem HIV wyróżnia się też anoreksję. Często też występuje również grzybica jamy ustnej.

1. Zakażenie HIV
2. Informacje o HIV
3. HIV przeciwciała
4. HIV i AIDS
5. Prezerwatywa i ochrona przez HIV i AIDS

Systematycznie uszkadzany układ odpornościowy organizmu, poprzez działanie wirusa HIV w pewnym momencie staje się zupełnie bezradny i bezbronny podczas coraz częściej pojawiających się różnego rodzaju nawet z pozoru niegroźnych infekcji. To oznacza, że choroba przerodziła się już w zespół nabytego niedoboru odporności, czyli AIDS.

Ostatnia faza zakażenia wirusem HIV to choroba AIDS. Poziom limfocytów regularnie spada, co stanowi ryzyko śmierci. Układ immunologiczny nie potrafi się chronić przed wirusami. Pojawiają się inne zakażenia i choroby nowotworowe, które są trudne do wyleczenia.

Chory musi zmagać się z dusznością, kaszlem, nadmiernym poceniem się w nocy, bólami głowy czy dezorientacją. U osób z AIDS częsta jest zbyt wczesna demencja, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy grzybica przewodu pokarmowego.

Innymi symptomami są: biegunka, bolesne kolki jelitowe, wysypka i łysienie.

Najważniejsze w walce z wirusem HIV jest czas zdiagnozowania jego występowania w organizmie. Jeśli odpowiednio wcześnie zostaną podane właściwe lekarstwa, to jest szansa na w miarę normalne funkcjonowanie osoby zarażonej. Działanie wirusa HIV jest w takim wypadku hamowane. Przejście w fazę nabycia zespołu niedoboru odporności (AIDS) może być spowolnione. Znane są też nieliczne przypadki, gdzie dzięki zastosowaniu odpowiedniej terapii wirus HIV całkowicie zniknął z organizmu.