Homoseksualizm

Orientacja homoseksualna oznacza pociąg seksualny, ale także emocjonalne zaangażowanie w stosunku do tej samej płci. Psychologia i medycyna sprzed lat klasyfikowały homoseksualizm jako patologię. Światowa Organizacja Zdrowia dopiero w 1990 roku wykreśliła homoseksualizm z listy chorób i problemów zdrowotnych. Obecnie homoseksualizm, biseksualizm i heteroseksualizm to równe sobie orientacje psychoseksualne. Żadna z nich nie jest uznawana za lepszą czy gorszą. W społeczeństwie często jeszcze dominuje negatywne nastawienie do homoseksualizmu. Warto jednak nie opierać się na stereotypach.

1. Co to jest homoseksualizm?

Rodzimy się z pewnymi predyspozycjami, także w zakresie naszej orientacji psychoseksualnej. Wyróżnia się trzy orientacje seksualne:

Zobacz film: "Homoseksualizm - lesbijki"

  • biseksualizm,
  • heteroseksualizm,
  • homoseksualizm.

Były one traktowane jako całkowicie rozłączne. Obecnie część psychologów uważa, że orientacja psychoseksualna to kontinuum rozciągające się od heteroseksualizmu, poprzez biseksualizm, do homoseksualizmu. Są to wartości skrajne, a pomiędzy nimi znajdują się także wartości pośrednie.

Każda orientacja psychoseksualna obejmuje:

  • preferencje seksualne,
  • zachowania i potrzeby seksualne,
  • fantazje seksualne,
  • emocje,
  • identyfikację siebie.

W związku z tym, osoba homoseksualna to nie jest ktoś, kto raz w życiu zdecydował się na kontakt seksualny z osobą tej samej płci. Orientacja psychoseksualna to coś więcej niż seks, to także emocje i samoidentyfikacja. Homoseksualizm to orientacja psychoseksualna oznaczająca, że dana osoba czuje pociąg seksualny i przywiązanie seksualne do osób tej samej płci. Nie jest to choroba. Nie można się "nabawić" homoseksualizmu.

Związki homoseksualne
Związki homoseksualne

Orientacja seksualna to budowanie tożsamości w oparciu o doświadczenia erotyczne i stany uczuciowe wobec...

zobacz galerię

Rodzimy się z pewnymi uwarunkowaniami, które regulują także orientację seksualną i nie możemy jej zmienić - to są właśnie przyczyny homoseksualizmu.

W związku z coraz większą świadomością i tolerancją w stosunku do osób homoseksualnych, w niektórych krajach są już uznawane małżeństwa homoseksualne lub związki partnerskie osób tej samej płci. Jest tak w:

  • Danii (związki partnerskie),
  • Norwegii (związki partnerskie),
  • Szwecji (związki partnerskie),
  • Islandii (związki partnerskie),
  • Holandii (małżeństwa),
  • Belgii (małżeństwa),
  • Hiszpanii (małżeństwa),
  • Kanadzie (małżeństwa),
  • RPA (małżeństwa),
  • niektórych stanach USA: Massachusetts, Connecticut (małżeństwa).

2. Mity na temat homoseksualizmu

Nieprawdą są pewne stereotypy, które mimo zwiększającej się tolerancji, wciąż pokutują w niektórych środowiskach: homoseksualizm nie jest stanem patologicznym, który się leczy. Jednak leczenie homoseksualizmu nie tylko było, ale i jest praktykowane, także w Polsce. Dzieje się tak, mimo krytyki ze strony środowisk psychologów, seksuologów i psychiatrów, którzy nie uznają żadnej orientacji psychoseksualnej za chorobę czy zaburzenie. Próba zmiany tej orientacji to ingerencja w osobowość i integralność psychiczną danej osoby.

"Homoseksualiści myślą tylko o seksie" - homoseksualizm to nie dewiacja. Osoby homoseksualne myślą o seksie mniej więcej tyle samo, co osoby heteroseksualne. Postrzeganie ich tylko i wyłącznie poprzez pryzmat ich seksualności jest dla nich krzywdzące.

"Homoseksualiści to pedofile" - pedofilia to dewiacja, to także krzywdzenie dzieci. Homoseksualizm nie ma z pedofilią nic wspólnego. Połowa mężczyzn, którzy wykorzystują seksualnie dzieci, to osoby mające kontakty heteroseksualne, reszta nie odczuwa żadnego pociągu w stosunku do dorosłych osób.

"Gej to transwestyta" - to nieprawda, orientacja homoseksualna nie zaburza poczucia tożsamości płci.

"Dziecko wychowane przez parę tej samej płci, stanie się homoseksualistą" - jak już było wspomniane, rodzimy się z predyspozycjami, także dotyczącymi naszej orientacji. Nie ma badań, które by potwierdziły, że wychowywanie się w rodzinie składającej się wyłącznie z mężczyzn, powoduje u wychowanka ujawnienie się orientacji homoseksualnej.

Leczeniem homoseksualizmui biseksualizmu zajmuje się terapia konwersyjna (inaczej terapia reparatywna). Wykorzystuje ona:

  • elementy terapii behawioralnej,
  • elementy terapii psychodynamicznej,
  • elementy psychoanalizy.

Obecnie uważa się, że bardziej "politycznie poprawne" określenie to "osoba homoseksualna" czy też "osoba o orientacji homoseksualnej". Homoseksualista to słowo o negatywnym wydźwięku. Jeśli mówimy o kobiecie, możemy używać słowa "lesbijka", jeśli o mężczyźnie - "gej". Orientacja homoseksualna często spotyka się z nietolerancją ze strony osób o poglądach homofobicznych, a także pewnych środowisk politycznych i religijnych. Z drugiej strony istnieje teoria queer, która rozpatruje tę problematykę ze strony samych gejów i lesbijek.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!