Isoprinosine - działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Substancją czynną Isoprinosine jest inozydna pranobeks, który posiada właściwości przeciwwirusowe. Głównym mechanizmem działania leku jest stymulacja odpowiedzi komórkowej układu immunologicznego związanego z limfocytami typu T.

Isoprinosine wpływa na dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T oraz reguluje aktywność limfocytów cytotoksycznych, pomocniczych, supresorowych i komórek NK, które stanowią pierwszą linię obrony przeciwwirusowej.

Dodatkowo zwiększa produkcję pewnych rodzajów przeciwciał (IgG). Lek nasila syntezę i uwalnianie cytokin, które uczestniczą w reakcji przeciwwirusowej.

Isoprinosine wspomaga również gromadzenie i aktywację komórek, takich jak neutrofile, monocyty i makrofagi, które biorą udział w odpowiedzi immunologicznej. Preparat Isoprinosine po podaniu doustnym szybko i prawie w całości jest wchłaniany z przewodu pokarmowego.

Lek jest przeznaczony do stosowania w przypadku infekcji skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusy Herpes simplex typu 1 i 2 (opryszczka) oraz wirusa Varicella zoster (ospa wietrzna, półpasiec), a także w innych zakażeniach wywołanych przez wirusy, takie jak podostre stwardniające zapalenie mózgu. Dodatkowo może być stosowany wspomagająco u osób o osłabionej odporności.

Leku Isoprinosine nie wolno stosować w przypadku alergii lub nadwrażliwości na którykolwiek ze składników produktów. Preparatu nie należy przyjmować w przebiegu ataku dny moczanowej lub w przypadku podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi. Isoprinosine nie jest też wskazany dla kobiet w ciąży ani matek karmiących piersią, o ile nie jest to absolutnie niezbędne.

Preparat występuje w postaci syropu lub tabletek i jest przeznaczony do podawania doustnego. Ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami, nie przekraczając zalecanych dawek, ponieważ ich zwiększenie nie poprawi skuteczności leczenia, a może być szkodliwe dla zdrowia i życia. Zwykle leczenie wynosi 5-14 dni, a przyjmowanie preparatu należy kontynuować jeszcze przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów.

Isoprinosine w postaci syropu

Zalecana dawka dla osób dorosłych wynosi 50 mg na kilogram masy ciała dziennie, co zazwyczaj wynosi 3 g (60 ml syropu) na dobę, w podzieleniu na 3-4 dawki. Maksymalna dobowa dawka to 4 g, czyli 80 ml.

Dawkowanie dla dzieci zależne jest od masy ciała:

• 10-14 kg: 5 ml 3 razy na dobę,
• 15-20 kg: 5-7,5 ml 3 razy na dobę,
• 21-30 kg: 7,5-10 ml 3 razy na dobę,
• 31-40 kg: 10-15 ml 3 razy na dobę,
• 41-50 kg: 15-17,5 ml 3 razy na dobę.

W przypadku ciężkich zakażeń, takich jak podostre stwardniające zapalenie mózgu, dawkę można zwiększyć do 100 mg na kilogram masy ciała dziennie, przyjmując ją co 4 godziny.

Isoprinosine w postaci tabletek

Osoby dorosłe powinny zażywać 50 mg substancji czynnej na kilogram masy ciała dziennie, co zazwyczaj wynosi 1 g (2 tabletki) 3-4 razy na dobę. Nie należy przekraczać 4 g (8 tabletek) na dobę.

Zalecana dawka dla dzieci jest zależna od masy ciała, choć często polecany jest preparat w formie syropu. Tabletkę należy popijać dużą ilością płynu, można też ją rozdrobnić w niewielkiej ilości płynu i przyjąć w ten sposób.

Podobnie jak w przypadku wielu leków, Isoprinosine może powodować działania niepożądane, jednak nie wszyscy pacjenci doświadczają skutków ubocznych. Ważne jest, aby pamiętać, że korzyści wynikające z zastosowania tego leku zwykle przewyższają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Najczęściej obserwowane dolegliwości to:

• zwiększone stężenie kwasu moczowego, które zazwyczaj normalizuje się w ciągu kilku dni po zaprzestaniu stosowania preparatu,
• nudności i wymioty,
• bóle w nadbrzuszu,
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
• wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi,
• bóle i zawroty głowy,
• zmęczenie,
• złe samopoczucie,
• bóle stawów,
• świąd,
• wysypka.

Rzadziej obserwowane działania niepożądane to: biegunka, zaparcia, nerwowość, senność, bezsenność i zwiększona ilość moczu.