Jak nosić niemowlaka na rękach, w chuście i nosidle?

Jak nosić niemowlaka? Jak go podnieść i odkładać? To pytania, które zadaje sobie wielu rodziców. Nic dziwnego. Mały człowiek, który znajduje się pod ich opieką jest bezbronny, delikatny, a i w pełni zależny od opiekunów. To wielka odpowiedzialność.

Małe dziecko na rękach można nosić na kilka sposobów: na fasolkę, na klatce piersiowej i ramieniu, na brzuszku czy na siedząco:

• pozycja na fasolkę: główka dziecka znajduje się w zagłębieniu łokcia rodzica, a reszta ciała jest ustawiona poziomo,
• na klatce piersiowej i ramieniu – głowa dziecka jest oparta na ramieniu rodzica, ciało przylegające do ciała podtrzymywane za plecki i pupę (to dobra pozycja do odbijania po karmieniu),
• pozycja na brzuszku: dziecko leży na brzuszku na rękach rodzica, opiera główkę o jego ręce rodzica,
• na siedząco – plecami do siebie i przodem do świata. Ważne, by podtrzymywać dziecko jedną ręką pod pupą, a drugą obejmując pod paszkami.

Pozycja sprawdza się w przypadku starszych niemowląt. Należy pamiętać, że nóżki malucha nie mogą bezwiednie zwisać: powinny być ugięte w stawach kolanowych. Ponadto rączki powinny być ułożone symetrycznie.

A co z noszeniem dziecka w pionie?

Noszenia dziecka w pionie nie zaleca w przypadku niemowląt, które nie trzymają stabilnie główki oraz zdiagnozowano u nich dysplazję stawów biodrowych. Nie jest to także stabilna pozycja dla starszych dzieci, ponieważ maluch odchyla się, napinając mięśnie pleców i szyi.

Jakie są skutki noszenia noworodka w pionie? To przede wszystkim zaburzone napięcie mięśniowe dziecka.

Nie zawsze trzeba nosić dziecko na rękach. Pomocna jest zarówno chusta do noszenia dziecka, jak i nosidełko dla dzieci. Chusta sprawdzi się zwłaszcza w przypadku maluszków.

To dobry sposób na uwolnienie rąk bez konieczności odkładania dziecka, co oznacza możliwość wykonania prostych domowych czynności czy wyjścia na spacer. Dodatkowym plusem chusty jest wzmacnianie więź matki z dzieckiem. Jej zaletą jest także to, że może być stosowana już od urodzenia aż do ukończenia pierwszego roku życia, a nawet dłużej.

Pozycja, jaką dziecko przyjmuje w chuście, powinna być dla niego bezpieczna i wygodna. Maluch powinien być oparty o ciało rodzica, co zapewnia odciążenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Trzeba pamiętać, by:

• ustawić nóżki dziecka w odwiedzeniu, co zapewni odpowiednią pozycję dla ich rozwoju, a także umożliwi prawidłowy rozkład ciężaru ciała,
• zadbać o to, aby rączki malucha były schowane z przodu i lekko zgięte,
• dobrze zawiązać chustę. Zbyt luźne omotanie dziecka sprawia, że maluch wisi w chuście, a jego ciało jest zmuszone do nadmiernej pracy.

Starsze dzieci, które umieją już samodzielnie i stabilnie siedzieć, można nosić w miękkim nosidle, zarówno z przodu, jak i na plecach. Jakie nosidło wybrać? Najlepiej ergonomiczne, miękkie i sprężyste, co umożliwia dopasowanie go do pleców dziecka oraz dopasowanie do ciała rodzica.

Dobre nosidło ma także szerokie pasy, regulowany panel i wystarczająco szeroki panel pod pupą, która powinna spoczywać na panelu, a nóżki powinny być podparte (tak, aby nie wisiały). Panel nie może być także zbyt obszerny, ponieważ będzie uciskać doły podkolanowe dziecka.

Skoro już wiadomo, jak nosić niemowlaka, warto zgłębić jeszcze inną kwestię, jaką jest podnoszenie dziecka. To także bardzo ważne. Jak to robić?

Aby podnieść malucha, które nie kontroluje główki, trzeba:

• delikatnie obrócić go na bok, nawijając go na rękę,
• wsunąć rękę pod dziecko, przesuwając ją po plecach aż po główkę,
• drugą rękę włożyć pod główkę dziecka.

Potem wystarczy podnieść niemowlę na dolnej ręce i ułożyć w odpowiedniej pozycji. Aby mieć pewność, że sposób wykonywania tej czynności jest właściwy, warto zerknąć na filmiki instruktażowe nagrywane przez fizjoterapeutów.

Instynktownym sposobem podnoszenia dziecka jest chwytanie go pod głową i pod pupą. Nie jest to dobry pomysł. Nieprawidłowym sposobem podnoszenia jest również chwytanie go pod pachami. W ten sposób można uszkodzić splot ramienny dziecka.

Bardzo ważne jest, by nigdy nie podnosić dziecka nerwowo, gwałtownie czy szybko. Trzeba to robić spokojnie. Ważna jest także pewność ruchów, ich delikatność oraz płynność.