Jak znaleźć przyjaciela?

Prawdziwa przyjaźń jest wartością bezcenną. Przyjaciel od serca wystarcza za grupę kilkudziesięciu znajomych. To on doradza, pomaga i wspiera, niekiedy irytuje i złości, ale częściej rozbawia i daje zadowolenie. Poczucie posiadania obok siebie osoby, która z równym zaangażowaniem spędza z nami czas i tak samo przeżywa stresujące sytuacje, sprawia, że jest nam w życiu po prostu lżej. Gorzej, jeśli nie posiadamy przyjaciela, a nie potrafimy otworzyć się na nowe znajomości. Jaki jest dobry przyjaciel? Jak znaleźć przyjaciela?

1. Gdzie znaleźć przyjaciela?

Szukanie przyjaciela nie jest zadaniem do wykonania, ale najczęściej spontaniczną okolicznością. Z badań wielu socjologów wynika, że prawdziwa przyjaźń w 64% nawiązuje się w wieku dziecięcym i nastoletnim. Nie można więc mówić tu o zaplanowanym działaniu. Wspólne zainteresowania są w tym wieku jednym z podstawowych czynników, wpływających na zawarcie między ludźmi pewnego porozumienia, które z czasem przeradza się w sympatię i trwałą przyjaźń. Istnieją także czynniki, które ułatwiają zdobycie przyjaciela na zawsze. I tu bardzo ważna jest rola rodziców.

Zobacz film: "Kiedy należy zgłosić się do psychiatry?"

2. Jak być dobrym przyjacielem?

Opanowania sztuki bycia dobrym przyjacielem i znalezienia przyjaciela powinni uczyć nas rodzice już w wieku dziecięcym. Dziecko od 6. roku życia powoli zaczyna zawiązywać silne więzi emocjonalne z kolegami. Sześciolatek rozumie uczucia innych i potrafi współczuć, nabywa umiejętność empatii. Dziecko uważnie obserwuje ludzi i łączące ich relacje, dlatego w obowiązku rodziców jest dawanie mu dobrych wzorców do naśladowania, przede wszystkim pokazywanie, jak należy odnosić się do siebie nawzajem, rozwiązywać spory i wspólnie przeżywać radości. Życzliwe stosunki w rodzinie mogą stać się dla dziecka fundamentem do budowy jego własnych przyjaźni.

Najlepszą sytuacją dla dziecka w kreowaniu wizerunku przyjaciela od serca jest ta, kiedy rodzice posiadają przyjaciół i potrafią utrzymać te przyjaźnie. Przyjaciel staje się wtedy elementem życia, bez którego dziecko nie wyobraża sobie normalnych stosunków międzyludzkich. Dlatego łatwiej otwiera się na zawieranie nowych znajomości i istnieje szansa, że szybciej trafi na osobę, która okaże się na tyle godna zaufania, że będzie chciał dzielić z nią więcej czasu. A to z czasem zmieni się w prawdziwą przyjaźń. W przypadku, kiedy rodzice nie mają przyjaciół (z różnych względów), rolą rodziców jest wytłumaczenie dziecku istoty przyjaźni w życiu człowieka i jak ważne jest posiadanie przyjaciela od serca.

Najczęstszym błędem popełnianym przez rodziców jest wpływanie na dziecko przy wyborze kolegów, koleżanek. Wydawanie negatywnych opinii o kolegach, odradzanie znajomości z nieodpowiednimi dziećmi, zakazywanie zabaw z innymi nie pomagają dziecku w zawieraniu przyjaźni. Rodzice podważają wybór dziecka, powodując, że dziecko staje się niepewne siebie i zamyka się na wszystkich ludzi. Może zdarzyć się też tak, że zabranianie „kolegowania się” z konkretnymi osobami powoduje u dziecka wzrost zainteresowania nimi, a nawet chęć naśladowania. Obie sytuacje są niedobre w prawidłowym rozwoju dziecka.

Rodzic musi wiedzieć, że dziecko wybiera przyjaciela dla siebie, a nie dla rodziców. Rodzic nie zna kolegów tak dobrze jak dziecko i nie wie, co zadecydowało o wyborze ich na prawdziwych przyjaciół. Najlepszym rozwiązaniem jest obserwowanie i subtelne kontrolowanie przyjaźni dziecka. Należy stwarzać okazje, by mieć możliwość poznania przyjaciela naszego dziecka i weryfikacji naszych spostrzeżeń z rzeczywistością, np. można zaprosić kolegę do domu i zaangażować się we wspólną zabawę. Okaże się wówczas, czy nasze wątpliwości co do tej znajomości są słuszne, czy nie.

3. Cechy dobrego przyjaciela

Wykreowanie obrazu prawdziwego przyjaciela leży po stronie rodziców oraz opiekunów przedszkolnych i szkolnych. Doskonałym sposobem na to jest po prostu wspólne czytanie książek, oglądanie filmów i omawianie zachowań postaci. Wspólne omawianie cech charakteru, wypowiadanie się dziecka na temat osobowości kolegów, jego decydowanie, co jest dobre, a co złe, uczenie asertywności – to rozwiązania na kształtowanie u dziecka prawidłowego wizerunku przyjaciela od serca. To rodzice wskazują dziecku pozytywne cechy prawdziwego przyjaciela. Tego, jaki jest dobry przyjaciel, dziecko musi dowiedzieć się od nas. Rozmowy z dzieckiem pomagają budować własną hierarchię wartości, której będzie trzymał się nasz potomek podczas szukania przyjaciela.

4. Przyjaźń i antyprzyjaźń

Brak solidnych wzorców do naśladowania skutkuje tym, że dziecko może źle rozumieć i błędnie wartościować słowo „przyjaźń”. To może prowadzić do toksycznych relacji z kolegami, ewentualnie koledzy mogą wywierać negatywny wpływ na dziecko. Należy w takim przypadku zadbać o wzmocnienie dziecka, by potrafiło skutecznie przeciwstawiać się nieprawidłowym zachowaniom. Budować jego asertywność i pewność siebie, bo może to nie kolega ma zły wpływ na dziecko, a po prostu dziecko jest zbyt uległe, co jest wykorzystywane przez innych. Ważne jest, by nasze dziecko nie przyjmowało postawy bezwolnej i obojętnej wobec takich sytuacji.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Sposoby na samotność

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!