Leczenie i wsparcie żywieniowe przy oparzeniach

Po oparzeniu skóra jest szczególnie podatna na uszkodzenia, dlatego w okresie gojenia zmian oparzeniowych należy ściśle stosować się do zaleceń lekarskich. Opatrzone miejsce warto schłodzić pod bieżącą wodą. Jest to uzasadnione nawet 20 minut po incydencie. Schłodzenie rany ma na celu zahamować proces destrukcji tkanek niżej położonych. W żadnym natomiast wypadku nie należy aplikować na skórę perfum ani kosmetyków zawierających alkohol lub substancje zapachowe.Zabronione jest również przekłuwanie pęcherzy na skórze, ponieważ naruszenie ciągłości tkanek może doprowadzić do rozwoju infekcji. Jeśli pęcherze znajdują się na partiach skóry zasłoniętych ubraniem, należy osłonić oparzoną skórę sterylnym opatrunkiem, by zminimalizować ocieranie się skóry o tkaninę. Opatrunki należy zmieniać regularnie!

Osoby, które uległy oparzeniu, nierzadko doświadczają dolegliwości bólowych. Aby złagodzić ból, należy sięgnąć po odpowiednio dobrany środek farmakologiczny.

Ważnym elementem rehabilitacji są ćwiczenia. Systematyczna aktywność ruchowa pozwala bowiem na zachowanie elastyczności skóry. Ćwiczenia fizyczne są szczególnie wskazane w przypadku oparzeń skóry nad stawami, na dłoniach, szyi i twarzy, ponieważ zapobiegają usztywnieniu stawów, nadmiernemu napięciu skóry i wystąpieniu blizn.

Organizm osoby, która doświadczyła oparzenia, potrzebuje większych ilości białka, kalorii, witamin, składników mineralnych oraz wody. Wzrost zapotrzebowania na płyny i składniki odżywcze ma związek między innymi z postępującym procesem gojenia się skóry.

Dobry stan odżywienia organizmu stwarza optymalne warunki do gojenia i regeneracji skóry, zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań i infekcji, a także chroni przed zaburzeniami metabolicznymi w trakcie prowadzonego leczenia. Właściwe odżywianie pomaga również zachować prawidłową masę ciała i nie dopuścić do wystąpienia niedoborów żywieniowych.

Zalecenia dietetyczne dla osób z oparzeniami skóry powinny obejmować spożycie produktów wysokokalorycznych (wydatki energetyczne organizmu zwiększają się o 50% w pierwszym tygodniu od oparzenia) i bogatych w białko (zalecana ilość białka w diecie zależy od stopnia oparzenia, wieku oraz chorób towarzyszących). Duży nacisk należy położyć na żywność zawierającą substancje wspomagające proces gojenia się ran i wzmacniające układ odpornościowy, czyli cynk, niektóre z witamin z grupy B, a także witaminy A, C i E.

Ułożenie diety, która zapewniłaby osobie po oparzeniu wszystkie niezbędne jej składniki odżywcze, wymaga gruntownej znajomości zasad żywienia. Aby ułatwić to zadanie pacjentowi lub jego opiekunowi, można stosować wsparcie żywieniowe w postaci preparatów żywienia medycznego.

Leczenie oparzeń to zwykle długotrwały proces, wymagający dyscypliny ze strony pacjenta. Istotną rolę odgrywa w nim odpowiednie i regularne odżywienie organizmu, które można zapewnić sobie poprzez dobre nawyki żywieniowe i uzupełnianie ewentualnych braków substancji odżywczych za pomocą gotowych preparatów. Przed ich zastosowaniem skonsultuj się z lekarzem, dietetykiem lub farmaceutą.