Lek na pasożyty pomocny w leczeniu raka. Nowe odkrycie badaczy

W czasie pandemii COVID-19 lek stał się przedmiotem gorących sporów i dezinformacji. Dziś iwermektyna znów trafia na nagłówki, ponieważ w Stanach Zjednoczonych trwają wstępne badania nad jej potencjalnym zastosowaniem w onkologii.

Iwermektyna to niewielka cząsteczka organiczna pozyskiwana z bakterii glebowej Streptomyces avermitilis. Obecnie dostępna jest w postaci tabletek oraz preparatów do stosowania miejscowego na skórę. Jej mechanizm działania polega na paraliżowaniu i zabijaniu określonych pasożytów poprzez wpływ na ich układ nerwowy.

Najmocniejsze dowody dotyczą zastosowania iwermektyny w leczeniu zakażeń pasożytniczych. Według analiz Cochrane, które uznawane są za najwyższy poziom oceny dowodów medycznych, lek jest skuteczny w terapii niektórych robaków jelitowych i tkankowych.

Iwermektyna ma również zastosowanie dermatologiczne. W leczeniu trądziku różowatego preparaty stosowane miejscowo okazały się skuteczniejsze niż placebo i nieco skuteczniejsze niż metronidazol, który od lat jest standardem terapii.

W czasie pandemii iwermektyna była promowana w mediach społecznościowych jako rzekome "cudowne lekarstwo" na COVID-19. Jednak przeglądy Cochrane, które odrzuciły część badań z powodu poważnych błędów metodologicznych, nie znalazły dowodów potwierdzających skuteczność leku ani w leczeniu, ani w zapobieganiu zakażeniu SARS-CoV-2.

Obecnie trwają wczesne badania kliniczne nad zastosowaniem iwermektyny w leczeniu niektórych nowotworów, m.in. raka piersi, w połączeniu z lekami opartymi na przeciwciałach. Na razie opublikowano jedynie dane dotyczące bezpieczeństwa takiego połączenia. Brakuje informacji o skuteczności przeciwnowotworowej u ludzi.

To oznacza, że zastosowanie w onkologii pozostaje na bardzo wczesnym etapie badań i nie ma obecnie podstaw do stosowania leku w tym wskazaniu poza kontrolowanymi badaniami klinicznymi.

Iwermektyna jest sprawdzonym i skutecznym lekiem przeciwpasożytniczym, a także użytecznym preparatem w dermatologii. Jej skuteczność w leczeniu zakażeń robakami jelitowymi czy filarioz jest dobrze udokumentowana.

Źródła: Cochrane Library