Leki na grzybicę pochwy

Grzybica pochwy to jedna z chorób intymnych kobiet, którą określa się również mianem kandydozy pochwy i drożdżycy pochwy. Za rozwój tego schorzenia jest odpowiedzialny bielnik biały. Drożdżak ten namnaża się w momencie obniżenia poziomu odporności organizmu.

Jako przyczyny grzybicy pochwy, a zatem czynniki, które obniżają odporność jej błony śluzowej, wskazuje się:

• stosowanie antybiotykoterapii,
• stosunki seksualne z zakażonym partnerem, u którego choroba narządów płciowych może przebiegać bezobjawowo,
• urazy i otarcia okolic intymnych,
• ciało obce w pochwie, na przykład wkładka domaciczna.

Natomiast wśród objawów grzybiczej infekcji pochwy wymienia się:

• uciążliwy świąd pochwy (swędzenie pochwy),
• pieczenie w okolicach intymnych,
• zaczerwienienie pochwy i sromu (przedsionka pochwy, warg sromowych większych i mniejszych, łechtaczki i wzgórka łonowego),
• ból w trakcie oddawania moczu i podczas stosunków płciowych.

Leczenie grzybicy pochwy przebiega wielotorowo. Kobieta, u której stwierdzono tę chorobę intymną, jest zobowiązana do przeprowadzania zabiegów higienicznych w określony sposób, przyjmowania preparatów farmaceutycznych z bakteriami kwasu mlekowego i wdrożenia leczenia przeciwustrojowego (stosowania leków doustnych i dopochwowych).

W kwestii higieny intymnej kobieta powinna zrezygnować z zapachowych kosmetyków pielęgnacyjnych, które mogą podrażniać wrażliwą skórę okolic narządów płciowych. Trzeba je zastąpić płynami zawierającymi kwas mlekowy, który dba o prawidłowy poziom pH pochwy. Ponadto kobieta powinna zrezygnować z obcisłych spodni na rzecz luźnych spódnic i nosić przewiewną bawełnianą bieliznę.

W ramach terapii grzybicy pochwy kobieta przyjmuje doustnie i miejscowo środki farmaceutyczne zawierające bakterie kwasu mlekowego, które zapewniają równowagę flory bakteryjnej pochwy i utrzymują kwaśny odczyn jej środowiska. Dzięki probiotykom chorobotwórcze drobnoustroje nie rozprzestrzeniają się, a miejscowa odporność zostaje wzmocniona.

Wyróżnia się dwa rodzaje leków na grzybicę pochwy: leki azolowe i polienowe. Pierwsze z nich są skierowane przeciwko drożdżakom z rodzaju Candida. Występują w postaci preparatów do stosowania miejscowego (dopochwowe globulki i tabletki na grzybicę pochwy, roztwory, pudry i szampony, a także kremy, żele i maści na grzybicę pochwy). Niektóre z nich mogą stanowić przyczynę wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak nudności i wymioty.

Do grupy leków polienowych zaliczana jest nystatyna, która wiąże się z błonami komórkowymi grzybów chorobotwórczych, co w konsekwencji powoduje zaburzenia metaboliczne komórek patogennych drobnoustrojów i ich obumarcie. Skutkiem ubocznym stosowania leku polienowego są nudności i wymioty.