Mały guzek okazał się rakiem. Kobieta myślała, że po prostu ugryzła się w język

Po 2 tygodniach, kiedy zmiana na języku nie znikała, pomyślała: "to czerwona flaga" i postanowiła działać. Udała się dentysty, ale specjalista stwierdził, że nie ma się czego obawiać, kobieta nie paliła, nie mieściła się w grupie ryzyka.

W styczniu 2020 r. Powell otrzymała skierowanie do laryngologa, który po badaniu zalecił biopsję. Diagnoza była druzgocąca - to rak języka. W marcu 2020 r., na początku pandemii, Jamie przeszła operację usunięcia języka oraz węzłów chłonnych.

- Nie mogłam mówić ani jeść. Miałam rurkę do karmienia i używałam iPada do komunikowania się z lekarzami i pielęgniarkami. Następnie przeszłam 30 sesji naświetlań głowy i szyi, co było prawdziwym piekłem - wspomina.

- Jeśli masz guzek lub owrzodzenie na języku, które nie znika po dwóch tygodniach, sprawdź to! - apeluje w mediach społecznościowych kobieta.

Po operacji Jamie musiała nauczyć się na nowo mówić. Choć nigdy nie odzyskała swojego dawnego głosu, nie poddała się. Dziś dzieli się swoją historią, aby przestrzec innych przed bagatelizowaniem objawów.

Statystycznie rak języka częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet, zwłaszcza po 60. roku życia. Do czynników ryzyka zalicza się przede wszystkim:

• palenie tytoniu (w tym e-papierosy, żucie tytoniu),

• nadużywanie alkoholu,

• przewlekłe urazy jamy ustnej (np. przez źle dopasowane protezy),

• zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV),

• niedostateczną higienę jamy ustnej,

• dietę ubogą w warzywa i owoce.

Zaskakujące jest to, że coraz częściej rak języka dotyka także osoby młode, nawet przed 50. rokiem życia, co częściowo tłumaczy się popularnością alternatywnych wyrobów tytoniowych i wzrostem zakażeń HPV.

Zobacz także: Michael Douglas miał raka języka. Zataił przyczynę, bo mogła mu zrujnować karierę

Początkowo choroba może przebiegać bezobjawowo. Pierwsze niepokojące zmiany to zazwyczaj niewielkie plamy (białe lub czerwone), niewyjaśnione owrzodzenia czy drobne guzki, które nie znikają mimo leczenia. Typowe objawy, które powinny skłonić do wizyty u lekarza, to:

• ból podczas połykania i mówienia,

• uczucie obecności guzka lub stwardnienia w języku,

• ograniczenie ruchomości języka,

• ślinotok, nieprzyjemny zapach z ust,

• chrypka, trudności w jedzeniu i spadek masy ciała,

• powiększone węzły chłonne na szyi lub pod żuchwą.

Niestety wiele z tych symptomów pojawia się dopiero wtedy, gdy choroba jest już w stadium zaawansowanym. Dlatego tak ważne jest, by nie bagatelizować nawet drobnych zmian w jamie ustnej - szczególnie takich, które utrzymują się ponad dwa tygodnie mimo leczenia.

Zobacz także: Jakie choroby można wyczytać z... języka?

Skuteczność terapii raka języka zależy przede wszystkim od momentu, w którym zostanie on rozpoznany. Wczesne stadia choroby można skutecznie leczyć chirurgicznie - poprzez usunięcie zmiany z marginesem zdrowej tkanki. W bardziej zaawansowanych przypadkach konieczne jest połączenie operacji z radioterapią lub chemioterapią. Jeśli występują przerzuty do węzłów chłonnych, często usuwa się je podczas tego samego zabiegu.

Przy większym zaawansowaniu, szczególnie w stopniu III lub IV, stosuje się leczenie skojarzone: chirurgię, radioterapię i chemioterapię w odpowiedniej kolejności. Celem jest całkowite usunięcie nowotworu oraz zachowanie jak największej funkcjonalności języka, dlatego coraz częściej stosuje się techniki mikrochirurgiczne i rekonstrukcyjne.

Pięcioletnie przeżycie pacjentów zależy od stopnia zaawansowania: przy ograniczonej chorobie wynosi ponad 80 proc., przy przerzutach do węzłów chłonnych - około 70 proc., natomiast przy przerzutach odległych spada nawet do 40 proc.

Z uwagi na trudność w rozpoznaniu wczesnych postaci raka języka kluczowa jest profilaktyka. Regularne wizyty u stomatologa, kontrola wszelkich niepokojących zmian, a także eliminacja czynników ryzyka (rzucenie palenia, ograniczenie alkoholu, poprawa higieny jamy ustnej) mają ogromne znaczenie.

Warto pamiętać, że nie każde owrzodzenie czy ból języka oznacza raka, ale każde trwałe lub nawracające zmiany powinny być zbadane przez specjalistę. W przypadku podejrzenia nowotworu, lekarz zleci pobranie wycinka do badania histopatologicznego, a następnie przeprowadzi pełną diagnostykę obrazową.

oprac. Magdalena Pietras, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródło: TikTok